Σχοινοβασίες και …παρόλες

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠ. ΑΓΗΣ

Άναυδος ο Αρτινός πολίτης παρατηρεί τους ζογκλερισμούς και τις σχοινοβασίες του αξιότιμου Δημάρχου μας.

Κάθε εβδομάδα, για να μην πω κάθε μέρα και μια καινούργια …παρόλα!

Για να  την μαζέψει μετά από λίγο, με την συνηθισμένη δικαιολογία των ολίγιστων «πως δεν κατάλαβε ο συνομιλητής μου τι ήθελα να πω» ή επιδεικνύοντας το πείσμα μικρών παιδιών που περιγράφεται στην αξίωση «εγώ το θέλω, το θέλω, το θέλω»!

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο κρούσμα η «απειλή» έξωσης του συλλόγου ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ, από το κτίριο στο οποίο στεγάζει τις πολλές δραστηριότητες και τμήματά του, την οποία ανακοίνωσε στην Πρόεδρο του Συλλόγου, για να αναδιπλωθεί αμέσως μετά υποστηρίζοντας ότι «δεν είπε ακριβώς αυτό στην Κα Πρόεδρο, αλλά κάτι άλλο». Την ίδια ώρα βέβαια, έφερνε στο δημοτικό συμβούλιο θέμα προς συζήτηση, που άπτεται ακριβώς αυτής της εξέλιξης, προειδοποίησης, απειλής – όπως θέλετε πέστε το.

Στην δεύτερη κατηγορία, δηλαδή του πείσματος μικρών παιδιών, εντάσσεται και η απόφασή του – την οποία ανακοίνωσε και στο Δημοτικό Συμβούλιο – να μεταβεί στην Γερμανία και να παρακολουθήσει την Ετήσια Συνδιάσκεψη της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης που πραγματοποιείται στο Έρντιγκ της Γερμανίας, μολονότι είχε προηγηθεί απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία απορρίπτονταν αυτό το ενδεχόμενο.

Τι κι αν αυτής της εξαγγελίας ακολούθησε η δηκτική τοποθέτηση της επικεφαλής της Ριζοσπαστικής Δημοτικής Αλλαγής Λίτσας Κιτσαντά, σύμφωνα με την οποία «Ο δήμαρχος οφείλει να σέβεται τις δημοκρατικές διαδικασίες και τις αποφάσεις του Δημ. Συμβουλίου και να εναρμονίζεται με αυτές. Καθετί άλλο οδηγεί σε επικίνδυνους δρόμους».

Ουδόλως «ίδρωσε το αυτί του» και την …έγραψε κανονικά στα παλαιότερα των υποδημάτων του, επιδεικνύοντας για άλλη μια φορά την ηγεμονική αντίληψη και συμπεριφορά που με τόση ευκολία περιφέρει από την αρχή της δεύτερης θητείας του ως Δήμαρχος Αρταίων.

Θα συμφωνήσετε ελπίζω μαζί μου, πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε μέχρι σήμερα ως Δήμος, ήταν ότι το πολιτικό προσωπικό το οποίο εμείς οι ίδιοι επιλέξαμε για να ηγηθεί, αν για κάτι ξεχώριζε, αυτό ήταν η ανυπαρξία έργου, η αναποτελεσματικότητα και γιατί όχι η προκλητική αδιαφορία που επιδείκνυε.

Δυστυχώς, όσο περνάει ο καιρός, η κατάσταση όλο και χειροτερεύει, καθώς ικανοί άνθρωποι που προέρχονται από τον χώρο της εργασίας ή της επιστήμης, ούτε που θέλουν να  ακούσουν για το ενδεχόμενο εμπλοκής τους με τα κοινά του Δήμου μας.

Το αποτέλεσμα, αποκαλύπτεται σε ολόκληρη την αποκρουστική γύμνια του μπροστά μας καθημερινά.

Κι αυτό γιατί διαπιστώνουμε ότι μας ταλαιπωρούν τύποι που έχουν απολέσει και την στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα, μηρυκάζοντας διαρκώς κουταμάρες, που θεωρούν ότι με αυτές κερδίζουν τις εντυπώσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτό, η παρόλα που ακούστηκε από τον ηγέτη, στην πρόταση για την δημιουργία χώρου στάθμευσης στη Λαϊκή Αγορά, όπου το επιχείρημα για την απόρριψή της ήταν πως «μπορούν να αποκαλυφθούν αρχαία κατά τις εκσκαφές»!!!

Λες και το ενδεχόμενο αυτό δεν υπάρχει για οποιοδήποτε έργο γίνεται στην Άρτα, μιας και βρίσκεται κτισμένη πάνω στην παλιά Αμβρακία, ή ο νόμος δεν έχει προβλέψει την διαδικασία που ακολουθείται για την προστασία των ευρημάτων αλλά και την δημιουργία υποδομών στις πόλεις!

Με βάση αυτό το επιχείρημα, καταλαβαίνουμε γιατί σαν Δήμος εξαντλούμε όλη μας την ενέργεια στην παραγωγή μελετών κι όχι στην υλοποίηση έργων!!!

Το θλιβερό, ωστόσο, όλης αυτής της πραγματικότητας είναι ότι επιβάλλεται από εκείνους που μετά μανίας και επί σειρά ετών βασική τους επιδίωξη ήταν να παραστήσουν τους «αρίστους» και να προβάλλουν τους εαυτούς τους σαν τους νέους μεσσίες, που θα επισκίαζαν όλους τους προκατόχους τους.

Αντ’ αυτού διαπιστώνουμε μετά πολλών επαίνων, ότι πολιτική γ’ αυτούς σημαίνει απλώς καριέρα, προβολή και κοινωνική καταξίωση. Και μαζί μ’ αυτά διαχείριση εξουσίας, προνόμια, φιλοδοξία και εύκολη ζωή.

Κι όλα αυτά μαζί αρκούν για να δημιουργήσουν στους ίδιους μια αυτάρεσκη εικόνα έμπλεη μεγαλοϊδεατισμού για τον εαυτό τους, που νομίζουν ότι ολοκληρώνει την πολιτική τους επάρκεια.

Κι αν αυτή η γελοιότητα που πάει χεράκι – χεράκι με την ανικανότητα, αφορούσε μόνον την ιδιωτική ζωή τους μικρό το κακό. Δυστυχώς αντανακλά και αφορά το παρόν και το μέλλον της Άρτας και των δημοτών, με συνέπεια να μην αντέχεται με τίποτε…

Ας ευχηθούμε και ας ελπίσουμε, πως πολύ σύντομα θα υπάρξει κάποιο οδυνηρό σοκ, που θα επαναφέρει «τα καλόπαιδα τα ατίθασα» στην …κανονικότητα, υπέρ της οποίας με τόσο πάθος ξιφουλκούν σε κάθε ευκαιρία, ως γνήσια τέκνα του συστήματος!