Ζοφερή η κατάσταση!

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Είναι επιβεβλημένο να επιμείνουμε… Να γίνουν γνωστά, όσο το δυνατόν  περισσότερα θέματα που αφορούν στην λειτουργία του Αγροτικού Συνεταιρισμού Άρτας – Φιλιππιάδας, με την ελπίδα ότι ως οργανισμός του συνόλου των αγροτών, να ανήκει σε όλους τους αγρότες και να λειτουργεί υπέρ αυτών. Αυτό άλλωστε επιβάλλει και η αγωνία για  την προοπτική που θα έχει ο αγροτικός κόσμος της περιοχής.

Χωρίς περιστροφές ο πρόεδρος της ΟΑΣΝΑ Βαγγέλης Μπέτσας δηλώνει στην «Γ», ότι όσοι διοικούν σήμερα την άλλοτε κραταιά Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Άρτας – Φιλιππιάδας, έχουν στόχο να πουλήσουν την μεγάλη περιουσία της, χωρίς να κοιτάζουν δίπλα τι γίνεται, αν ο φτωχομεσαίος αγρότης, έχει ανάγκη τον συνεταιρισμό, για να μπορέσει να κάνει ένα βήμα προς την αξιοπρέπεια, σε σχέση με την εργασία του, αλλά και το πως θα ζήσει την οικογένειά του.

Ο βετεράνος αγροτοσυνδικαλιστής Νίκος Γιαννούλης, είχε την υπομονή να βρει ανακοινώσεις και άλλα έγγραφα, τα οποία απέστειλε στην «Γ» για να οριοθετηθεί και το πότε αυτοί που κάνουν κουμάντο, εγκατέλειψαν κάθε ιδέα στήριξης των αγροτών και μιας και είμαστε στην περίοδο συγκομιδής και των εσπεριδοειδών, ειδικά τους παραγωγούς πορτοκαλιού, που βλέπουν την παραγωγή τους, να ευτελίζεται και κανένας να μην αντιδράει.

Γυρνώντας αρκετά χρόνια πίσω, θα δούμε και μέσα απ’ τις ανακοινώσεις, τα κόλπα που έκαναν για να πάρουν τον κόπο τους αγρότη και να τον μετατρέψουν στον δικό τους πλούτο. Έπαιρναν αυτοί περισσότερα, απ’ όσα ο παραγωγός που καλλιεργούσε μια ολόκληρη χρονιά και παράλληλα έκανε και έναν σκασμό έξοδα.

Ζοφερή η κατάσταση! Συμφωνούν όλοι και επίσης συμφωνούν πως κάτι πρέπει να γίνει, για να προκύψει η διαφωνία, στο ποιός θα το κάνει. Και φυσικά η αργοπορία στην αναζήτηση του ποιός, δεν είναι παρά «βούτυρο στο ψωμί», όσων απεργάζονται τα σχέδια του ξεπουλήματος της τεράστιας περιουσίας όλων των αγροτών, χωρίς έστω κατά το ελάχιστο να ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των αγροτών και την αναγκαία στήριξη που πρέπει να προσφέρει σ’ αυτούς η συνεταιριστική οργάνωση.

Βρισκόμαστε στο σημείο «μηδέν». Δεν διαφαίνεται η ελάχιστη διάθεση, να γίνει κάτι. Αυτό όμως συμβαίνει τώρα, δεν θα συμβαίνει για πάντα… Κανένας δεν μπορεί ν’ αποκλείσει και την θετική εξέλιξη. Να βρεθούν κάποιοι νέοι αγρότες και να δουν το μέλλον τους, αλλά και των συναδέλφων τους, με περισσότερο ενδιαφέρον και να εστιάσουν στον Αγροτικό Συνεταιρισμό, για να λειτουργήσει αυτός, με βάση την φιλοσοφία περί το συνεταιρίζεσθαι και να προκύψουν θετικά πράγματα.

Μέχρι να βρεθεί αυτή η φωτισμένη πρωτοπορία, όσοι σήμερα ξεπουλούν, θα επιμένουν να παραπληροφορούν, ότι με βάση το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Ψεύδονται, γιατί με την τεχνολογική άνεση που υπάρχει σήμερα, μπορεί ο κάθε σκεπτόμενος νέος αγρότης, να δει πως σ’ άλλες περιοχές, οι ίδιοι συνεταιρισμοί μεγαλουργούν και το σημαντικότερο, στηρίζουν κατά τον καλύτερο τρόπο, το προϊόν της περιοχής τους.

Είναι χρήσιμο το παράδειγμα των συνεταιρισμών της Λακωνίας, που με πάθος στηρίζουν το πορτοκάλι, το οποίο ας σημειωθεί, είναι ίσης αξίας με αυτό της Άρτας. Κι εκεί στην Λακωνία το πορτοκάλι έχει τιμές, ενώ στην Άρτα οι παραγωγοί επιλέγουν να το αφήνουν στα δένδρα, γιατί δεν μπορούν να το δώσουν με τις εξευτελιστικές τιμές που υπογράφει ο συνεταιρισμός.

Οι συνεταιρισμοί που μεγαλουργούν, εκτός όλων των άλλων, έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες για την διακίνηση των πορτοκαλιών στην εσωτερική αγορά και τα αποτελέσματα είναι πολύ θετικά. Ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ για την Άρτα. Να μην διακινούνται ούτε ελάχιστες ποσότητες πορτοκαλιών στην εσωτερική αγορά και να παρατηρούμε στα καταστήματα των μεγάλων αλυσίδων στην Άρτα, να πωλούνται πορτοκάλια εισαγωγής, ακριβώς δίπλα στα κτήματα με τις πορτοκαλιές…

Είναι πολλά τα όσα μπορούν να γίνουν και αυτά τα γνωρίζουν ακόμη και οι πλήρως ανυποψίαστοι, αλλά το θέμα είναι το γιατί δεν γίνεται τίποτα. Σε σημείο που μπορεί σκεπτόμενοι τις αιτίες του κακού, να καταφύγουμε και στην μεταφυσική. Λέμε, ότι και με την οικονομική άνεση που έχουν όλοι αυτοί, μπορεί να καταφεύγουν σε μάγισσες, για να κρατούν όλους τους αγρότες, εν υπνώσει!

Όμως έρχεται το πλήρωμα του χρόνου… «Τρεις μέρες κρατάει το θαύμα», έλεγαν οι παλιότεροι κι εδώ το «θαύμα» του απυρόβλητου των υπόλογων για το ξεπούλημα, κράτησε πολλά χρόνια και δεν είναι δυνατόν να κρατήσει για πάντα.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η «Γ» θα συνεχίσει να κάνει εκκλήσεις προς τους πάντες, ώστε να προκύψει η κινητοποίηση. Γιατί δεν πάει άλλο… Και αυτό θα γίνει η κοινή συνείδηση όλων των αγροτών της ευρύτερης περιοχής…