Το θράσος της αυταπάτης

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠ. ΑΓΗΣ

Ελπίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα. Ο λαϊκισμός αποτελεί μια άθλια πρακτική. Όπου εμφανίστηκε, εκχυδάισε την πολιτική λειτουργία, απαξίωσε τις μάχες των ιδεών και κυρίως, οδήγησε ολόκληρες κοινωνίες και ειδικότερα τοπικές κοινωνίες, στην καθυστέρηση και την οπισθοδρόμηση.

Κι όμως. Ζει και βασιλεύει. Αλλάζοντας σαν χαμαιλέων μορφή και χρώματα.

Κι από τον λαϊκισμό των «αγανακτισμένων»  που ζήσαμε μέχρι πρόσφατα, περάσαμε σήμερα στον λαϊκισμό των καλών τρόπων, της αστικής ευγένειας και των πεφωτισμένων «κουστουμάτων» μεταρρυθμιστών.

Οι δυό πλευρές του ίδιου νομίσματος!

Και μια πραγματικότητα, που σε κάνει να αναρωτιέσαι, αν οι λαϊκιστές πολιτικοί πιστεύουν έστω κάτι από αυτά που λένε στους πολίτες, ή αν υιοθετούν απλά ένα ρόλο με τον οποίο μπορούν να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερους ευκολόπιστους και αφελείς!

Αναγκαίος ο πρόλογος, για να έρθω στα δικά μας.

Τυχαία «έπεσα» προχθές πάνω σε συνέντευξη που έδινε ο αξιότιμος Δήμαρχός μας, σε τηλεοπτικό σταθμό των Ιωαννίνων κι από δημοσιογραφική περιέργεια, υπέβαλα τον εαυτό μου στο μαρτύριο να την παρακολουθήσω.

Τι αποκόμισα;

Πολιτιστικό κενό και φλύαρη μεγαλοποίηση!

Χυδαίο πραγματισμό και επαναστατικό θεατρινισμό!

Αυταρχική ανεμελιά και άγριο θράσος!

Χαρακτηριστικά που μεγαλούργησαν και ξεχώρισαν στο πολύ πρόσφατο παρελθόν και που από μόνα τους, είναι σε θέση να δημιουργήσουν και να θρέψουν αποτελεσματικά την αυταπάτη!

Την αυταπάτη, που η διαφορά της από την απάτη είναι σχεδόν αδιόρατη και αόρατη!

Ωστόσο, όποιος ζει μακριά από την αρτινή πραγματικότητα, θα αποκόμιζε μια πολύ διαφορετική εικόνα.

Εκείνη του απέραντου εργοταξίου στο οποίο έχει μετατραπεί ο Δήμος Αρταίων, υπό την πεφωτισμένη ηγεσία του αξιότιμου Δημάρχου μας και της ηγετικής ομάδας που τον πλαισιώνει.

Τόσα τα εκατομμύρια για τον Άραχθο.

Κι άλλα τόσα για τα σχολειά σε συνοικισμούς της πόλης.

Κι ακόμη τόσα για το κτίριο που στεγαζόταν το παλαιό Δημαρχείο.

Και πολύ περισσότερα για το ΞΕΝΙΑ και το Κάστρο.

Κι έπεται η συνέχεια, καθώς μελέτες «ωριμάζουν» και θα φέρουν νέο πακτωλό χρημάτων!

Α, να μην το ξεχάσω!

Αφού έκανα λόγο και για επαναστατικό θεατρινισμό, πρέπει και να τον υποστηρίξω. Ε, εκεί «έδωσε τα ρέστα του» ο αξιότιμος Δήμαρχός μας, αφού δεν ήταν λίγες οι φορές που επανέλαβε ότι έδωσε εντολή στις υπηρεσίες του(!), ώστε στον προϋπολογισμό να μην προβλεφθεί καμία αύξηση στα δημοτικά τέλη!

Όσον αφορά για το πολιτιστικό κενό, τι άλλο μπορεί να είναι από τέτοιο, η υποστήριξη των εκδηλώσεων για την απελευθέρωση της Άρτας το περασμένο καλοκαίρι, με συναυλία των ΟΝΙΡΑΜΑ, στον εμβληματικό χώρο μπροστά από την Παρηγορήτισσα;

Και ανελέητη η αναφορά του αξιότιμου Δημάρχου μας, στην προσφυγή του ιδίου σε υπουργούς και …γραμματείς της κυβέρνησης για τα χειμαζόμενα προβλήματα της πόλης, αλλά και τα αναδυόμενα πρόσφατα, όπως η μεταφορά μεταναστών σε κάποια δομή της Άρτας, για τα οποία ο ίδιος εξασφάλισε και διασφάλισε το καλύτερο, αφού έλαβε και τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις από τους κρατούντες.

Και για να μην λησμονήσουμε τον χυδαίο πραγματισμό, τι να κάνει και ο ίδιος; Να αρνηθεί τα εκατομμύρια που δίνονται για την χρήση του ΞΕΝΙΑ ως πολυπολιτισμικό κέντρο και να τα διακινδυνεύσει κυνηγώντας τη χίμαιρα της χρήσης του ως ξενοδοχείο; Αφήστε δε, που προβλέπεται η δημιουργία εστιατορίου και καφετέριας στον χώρο, έτσι ώστε να μπορούν να τον απολαμβάνουν και να τον χαίρονται αρτινοί και επισκέπτες!

Ωστόσο, ακόμη κι όλα αυτά που υπερήφανα και με  άγριο θράσος παρουσίασε ως επιτεύγματα, αν τυχόν και καθυστερήσουν, ή αποδειχθούν  «ασκήσεις επί χάρτου», δεν χάθηκε κι ο κόσμος αφού σύμφωνα με τον ίδιο «την πρώτη τετραετία κάναμε τις μελέτες, την δεύτερη δημοπρατούμε τα έργα» και έχει ο θεός για την υλοποίησή τους, προσθέτω εγώ. Άλλωστε το πολύ και το λίγο να χρειαστεί μια τετραετία ακόμη, που θα είναι «ώριμες» και οι νέες μελέτες!

Κι εν τοιαύτη περιπτώσει, τι θα φταίει ο ίδιος αν λόγω της αυταπάτης και της εικονικής πραγματικότητας που ο ίδιος δημιούργησε, απατήθηκε αυτός και οι πολίτες;

Εξάλλου, με την επίκληση της αυταπάτης δεν θα κουβαλά το ηθικό βάρος της συνειδητοποίησης ότι έχει προκαλέσει κάποια βλάβη στις υποθέσεις της πόλης, αφού ήδη θα έχει χορηγήσει …συγχωροχάρτι στον εαυτό του!

Αφήστε δε που θα έχει εξυπηρετηθεί απόλυτα και ο στρατηγικός στόχος της επικοινωνίας, που εν κατακλείδι είναι και το ζητούμενο!

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα υπάρξει κάτι το συγκλονιστικό, ώστε να επαναφέρει στην σκληρή πραγματικότητα την πεφωτισμένη ηγεσία μας, πριν αρχίσουμε να θρηνούμε και επί των τελευταίων ερειπίων…