Πως ευτελίστηκε έτσι το «χρυσάφι» της περιοχής;

Amper alert», για τους εκπροσώπους των παραγωγών

Το πορτοκάλι, το «χρυσάφι» της Άρτας, που απ’ αυτό μεγάλωσαν γενιές και γενιές, έφτασε στις ημέρες να έχει ευτελιστεί κατά τον πιό τραγικό τρόπο. Ας μην βιαστούν όσοι έχουν ευθύνη για την κατάντια αυτή και πουν ότι είναι σημείο των καιρών. Είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκαν το σημαντικό προϊόν, όσοι κρατούσαν την τύχη στα χέρια του. Και από κει που το προϊόν της Άρτας, συμβόλιζε την αισιοδοξία για το μέλλον, σήμερα μπορεί να κλείνει συμβολικά και το μάτι των παιδιών, που δεν θα βρουν τόπους με καλλιέργειες, αν και η πεδιάδα της Άρτας, σε συνδυασμό με το πορτοκάλι, μπορούν ν’ αποτελέσουν την γη της επαγγελίας…

Στο γνωστό και άνετο «ΚΑΦΕ ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ», κοντά στην Γέφυρα Καλογήρου, έχουν στήσει το… στρατηγείο τους, οι εκπρόσωποι των εταιρειών εμπορίας και διακίνησης ακτινιδίων, μανταρινιών και πορτοκαλιών. Δεν λέμε πολύ σωστή η επιλογή, μιας και ο χώρος είναι μεγάλος και άνετος, οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν άνετα την δουλειά τους, με στόχο φυσικά το κέρδος… Κανένας πλέον δεν εργάζεται για την ψυχή της μάνας του.

Μόνο που το κέρδος των εκπροσώπων των εταιρειών και φυσικά -κατά το μεγαλύτερο μέρος- το κέρδος των εταιρειών εμπορίας, είναι αντιστρόφως ανάλογο με το συμφέρον των παραγωγών, που για κάθε λογική ανάλυση της κατάστασης που επικρατεί στον χώρο του πρωτογενούς τομέα τοπικά, θα πρέπει να είναι το ζητούμενο!

Το συμφέρον των παραγωγών συμπιέζεται, ειδικά τα τελευταία χρόνια, απ’ τον συντονισμό των εταιρειών εμπορίας και των εκπροσώπων που έχουν στην περιοχή μας και πρέπει να επαναλάβουμε, πως κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους. Για να ακριβολογούμε την κάνουν άνετα την δουλειά τους, αφού  δεν υφίστανται καμία πίεση ή έλεγχο απ’ τους εκπροσώπους των παραγωγών, οι οποίοι θα έπρεπε ν’ αποτελούν το αντίπαλο δέος, σε σχέση με την δράση των εταιρειών και των εκπροσώπων τους…

Θα πρέπει να εκδοθεί «amper alert», για να εντοπιστούν οι εκπρόσωποι των παραγωγών, είτε αυτοί εκπροσωπούν τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Άρτας – Φιλιππιάδας και την Ομάδα Παραγωγών Πορτοκαλιών. Να θυμηθούμε κάποτε, ήταν καθοριστικός ο ρόλος των φορέων αυτών και κάθε συζήτηση για τιμές και τρόπους πληρωμής των παραγωγών, ξεκινούσε απ’ τον Αγροτικό Συνεταιρισμό (σ.σ. παλιά Ένωση Συνεταιρισμών) και μπορεί κανένας να ισχυριστεί, ότι με την δημοσιότητα που λάμβαναν οι πρωτοβουλίες και οι παρεμβάσεις τους, προέκυπτε το θετικό αποτέλεσμα.

-Που είναι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός;

-Οέοοο…

Ανέκδοτο κινδυνεύει να χαρακτηριστεί, ο αγροτικός συνεταιρισμός, σε σχέση με την παρουσία του, στην διαδικασία εμπορίας και διακίνησης των τοπικών προϊόντων, που όμως δεν είναι ανέκδοτο, σε άλλες δουλειές, οι οποίοι εξελίσσονται κατά τον καλύτερο τρόπο και μπορεί να έχουν θετικό πρόσημο, στον απολογισμό που κάθε φορά κάνουν, όσοι εμπλέκονται σ’ αυτές τις δουλειές.

Να μην παρεξηγηθούμε… Όταν λέμε δουλειές, όλοι αντιλαμβάνονται το πρόγραμμα πλήρους εκποίησης των περισσότερων περιουσιακών στοιχείων, της άλλοτε κραταιάς Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Άρτας – Φιλιππιάδας. Όλα πάνε καλά και εξ αυτού του λόγου, κανένας δεν φωνάζει. Κανένας δεν ζητάει να πληροφορηθεί με βάση ποιές αποφάσεις, τα τελευταία χρόνια, γίνεται ο κακός χαμός με ότι είχε και δεν είχε η παλιά ΕΑΣΑΦ.

Φταίει και ο λαός, που είναι μαραζιάρης!

Σε επίπεδο συνεταιρισμού, είναι σαφές ότι οι παραγωγοί της Άρτας, δεν έχουν την ελάχιστη εκπροσώπηση, άρα και στήριξη. «Κρατάει χρόνια, αυτή η κολόνια» και ως γεγονός αυτό προβληματίζει, όχι για το πως λειτουργούν όσοι κατάντησαν την παλιά ΕΑΣΑΦ καρικατούρας, αλλά για το πως λειτουργούν όσοι έχουν και πρέπει να έχουν ανάγκη, να εκπροσωπηθούν, απ’ τον συνεταιρισμό και την ομάδα παραγωγών.

-Τι έχει συμβεί;

Περίεργη είναι η σιωπή των πάντων, αν και σε πολλές συζητήσεις καφενείου, λένε τα χίλια δυό για το τι συμβαίνει στον Αγροτικό Συνεταιρισμό και περισσότερο περίεργη είναι η στάση κάποιων, που ενώ έχουν την δυνατότητα να παρέμβουν για να ενημερωθούν σε σχέση με το τι συμβαίνει δεν το κάνουν…

«Κόκαλο και αφέλεια, όταν πάνε μαζί αποτελούν ανίκητη δύναμη», σημείωνε η «Γ» σε προηγούμενο άρθρο σε σχέση με την «χαμένη τιμή της αγροτικής παραγωγής» και σ’ αυτό ακριβώς το επίπεδο, πρέπει να εστιαστεί η παρέμβαση της εφημερίδας στο επόμενο διάστημα… Οι πάντες γνωρίζουν πως δεν υπάρχει πρόοδος στην αγροτική παραγωγή, αν ο κάθε παραγωγός παλεύει μόνος του. Δεν μπορεί να προκύψει το συνολικό αποτέλεσμα, αυτό το αποτέλεσμα, που λογικά πρέπει να έχει ευθεία αναφορά και στην τοπική οικονομία.

Θα πρέπει να αποτελέσει το αντικείμενο του διαρκούς δημόσιου διαλόγου, το πως θα προκύψει η ουσιαστική εκπροσώπηση των παραγωγών πορτοκαλιού στην Άρτα. Γιατί έχει καταστεί σαφές, ότι εξ αιτίας της έλλειψης ουσιαστικής και δυναμικής εκπροσώπησης των παραγωγών, το πρώτο και εμφανές αποτέλεσμα είναι ο ευτελισμός του ίδιου του προϊόντος. Του πορτοκαλιού της Άρτας, που κάποτε αποτελούσε το «χρυσάφι» για την ευρύτερη περιοχή και ήταν αυτό που είχε καταστήσει την τοπική οικονομία ισχυρή, όσο κι αν αυτό φαντάζει παράξενο…

Είναι ζήτημα αιχμής, για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής της Άρτας, το πως οι παραγωγοί δεν θα βρίσκονται μόνοι τους κι ανυπεράσπιστοι, απέναντι στις εταιρείες εμπορίας πορτοκαλιών.

Η «Γ» θα συνεχίσει τις παρεμβάσεις, μέχρι να βρεθεί κάποιος ή κάποιοι παραγωγοί που να μιλήσουν ανοιχτά για το τι συμβαίνει στον οίκο τους, που λογικά πρέπει να είναι ο αγροτικός συνεταιρισμός.

Αν και δεν είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι, γιατί υπερασπιζόμαστε αυτό που στο προηγούμενο άρθρο, είχαμε υποστηρίξει: «Κόκαλο και αφέλεια, όταν πάνε μαζί αποτελούν ανίκητη δύναμη».

Τι έγιναν τα εργοστάσια της Άρτας;

Κάποτε υπήρχαν στην Άρτα, εργοστάσια χυμοποίησης πορτοκαλιών, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τοπική οικονομία και φυσικά λειτουργούσαν υπέρ των παραγωγών. Θεωρούνταν και ήταν το αποκούμπι των παραγωγών και δικαίως.

Ιστορικά το τελευταίο που έμεινε να λειτουργεί, ήταν το εργοστάσιο «ΑΡΑΧΘΟΣ», το οποίο σημειολογικά έδινε και το στίγμα της περιοχής, εκτός όλων των άλλων. Έπαψε να λειτουργεί τα τελευταία χρόνια και κάποιοι θα πουν πως το κλείσιμο ήταν το αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, η οποία παρέσυρε ότι έβρισκε μπροστά της…

Κατά ένα μέρος, μπορεί να ισχύει, αλλά αυτό δεν είναι η αιτία. Με βεβαιότητα μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι στο πρώτο… ταρακούνημα εξ αιτίας της κρίσης, που είχε το εν λόγω εργοστάσιο, αντί να βρει την συμπαράσταση των εκπροσώπων (σ.σ. θα πούμε ονόματα και διευθύνσεις, μην βιάζεστε…) των παραγωγών, αυτοί παρείχαν απλόχερα την στήριξη, σε εργοστάσια της Πελοποννήσου, τα οποία λειτουργούν ακόμη και δεν εγγυώνται την καλύτερη συνεργασία, στους παραγωγούς της Άρτας. Για να οδηγηθεί το εργοστάσιο της Άρτας, σε αναστολή των εργασιών του.

Μια απλή ανάγνωση της ιστορίας αυτής, επιβεβαιώνει την εκτίμηση του ρεπορτάζ, ότι στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Άρτας – Φιλιππιάδας, γίνονται δουλειές, αλλά όχι υπέρ αυτών που εκπροσωπεί.

Γίνονται δουλειές, οι οποίες αν γινόταν σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, θα ήταν αιτία πολέμου!