Η χαμένη τιμή της αγροτικής παραγωγής…

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Εθιμική καταντάει, η ενασχόληση με την αγροτική παραγωγή στην Άρτα και τους κόπους τόσων και τόσων αγροτών, που θυσιάζονται στον βωμό της «κονόμας», περίεργων τύπων! Αυτών που επιμένουν ν’ αποκαλούνται εκπρόσωποι των αγροτών και όταν το λένε, δεν βρίσκεται κανένας, να τους απαντήσει και να τους εξηγήσει, ότι στην ζωή και η «κονόμα» του είδους, έχει ένα όριο…
Καθώς άρχισε η συζήτηση, για τις τιμές που θ΄ απολάβουν οι παραγωγοί ακτινιδίου, ο έμπειρος αγροτοσυνδικαλιστής, Κώστας Τσόγκας, που επιμένει να λέει -ανεξαρτήτως κόστους- τα πράγματα με τα’ όνομά τους, επισημαίνει στον ηλεκτρονικό διάλογο της «Γ»: «Τις τιμές θα τις καθορίσουν οι έμποροι με βάση την υπόδειξη των ντόπιων μεσιτών, που χρόνια τώρα παίζουν παιχνίδια εις βάρος των παραγωγών του Νομού. Είναι οι γνωστοί άγνωστοι που κάποτε διοικούσαν τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και ξεπούλησαν τα πάντα απ’ την περιουσία της πρώην Ε.Α.Σ.Α.Φ για το ατομικό τους συμφέρον και μόνο. Φυσικά με την ανοχή του ανύπαρκτου κράτους».
Μέσα σε λίγες γραμμές, τα είπε όλα ο έμπειρος αγροτοσυνδικαλιστής, που όμως στον κάμπο της Άρτας, η φωνή του δεν ακούγεται τόσο δυνατή, όσο θα έπρεπε ν’ ακούγεται λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος, που απασχολεί όλους τους παραγωγούς.
Γιατί οι μικροί παραγωγοί προσέρχονται στην διάλογο με τους κάθε λογής μεσίτες ανίσχυροι, γιατί φρόντισαν οι «γνωστοί άγνωστοι», να τους αφήσουν μόνους και ανυπεράσπιστους και όπως η εμπειρία τόσων δεκαετιών δείχνει, αποτελούν για τους εμπόρους και τους μεσίτες τους, απλά μια λεπτομέρεια!
Είναι το ζητούμενο δεκαετιών… Πως θα οργανωθούν οι αγρότες της περιοχής και θ΄ απαλλαγούν απ’ τις ηγεσίες που τους έχουν οδηγήσει στην κατάντια, που ο κ. Τσόγκας περιέγραψε. Μια συζήτηση που κάθε χρόνο, δείχνει πως αρχίζει, αλλά στην ουσία δεν έχει αρχίσει ποτέ! Γιατί όσοι θέλουν να είναι το αγροτικό κίνημα σε λήθαργο, βρίσκουν τον τρόπο ν’ αποπροσανατολίζουν τους αγρότες, απ’ τον πραγματικό τους στόχο. Πετάνε το «κόκαλο» που δεν τους χρειάζεται και αυτοί που έπρεπε να είναι οι πραγματικοί και δυναμικοί αντίπαλοι των αγροτοπατέρων της κακιάς ώρας, μετατρέπονται στα ενεργούμενά τους. Φτάνουν στο σημείο, πολλοί εξ αυτών που η τακτική των αγροτοπατέρων τους εξαθλίωσε, να γίνονται οι απολογητές τους. Και το πιο τραγικό, να χαίρονται που κάποιοι εξ αυτών, έχουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς ή στα σπίτια τους λόγω φόβου, αμύθητα ποσά.
Μικρό χωριό στην ουσία, είναι η Άρτα. Όλοι γνωριζόμαστε και εκ τους γεγονότος αυτού, τα συμπεράσματα είναι πιο ασφαλή και ικανά να δείξουν τον δρόμο της άμεσης παρέμβασης. Όμως ενώ ο δρόμος είναι ανοιχτός, για να μπορέσουν οι αγρότες της περιοχής, να πουν ένα STOP στα όσα συνέβαιναν και συμβαίνουν μέχρι τώρα, κάποια περίεργη δύναμη, καθιστά αυτόν τον δρόμο δυσδιάκριτο! Είναι η μεταφυσική δύναμη που έχει η οσμή του χρήματος, άσχετα αν αυτό, στο σύνολο του περίεργου χρήματος, είναι το ελάχιστο. Είναι το «κόκαλο», που προαναφέρουμε.
Δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι… Οι αγρότες της Άρτας, δείχνουν μια περίεργη άρνηση να προστατέψουν το συμφέρον των οικογενειών τους. Το ψωμί των παιδιών τους… Κι εκεί που πρέπει να είναι ισχυροί και ο λόγος τους αμετάκλητος, εμφανίζονται κολαούζοι κάποιων μεσιτών και εμπόρων, με την… ευλογία βεβαίως και των αγροτοπατέρων, που προαναφέρονται και δυστυχώς κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι!
Αναπόφευκτα, θα πρέπει να περάσουμε και στο τραγικό μέρος της υπόθεσης… Φτάνει ο καιρός, που εθιμικά οι αγρότες και της Άρτας, θα πρέπει να βγουν στους δρόμους, όχι για να διεκδικήσουν αιτήματα, γιατί δεν έχουν δημιουργήσει το κίνημα που μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει, αλλά για να δείξουν ότι υπάρχουν.
Αυτή η -αγνών προθέσεων- κινητοποίηση όμως, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αποτελεί το άλλοθι των αγροτοπατέρων που σχολιάζονται παραπάνω! Γιατί και αυτοί θα έχουν την δυνατότητα, να μιλήσουν για την αδικία εις βάρος των παραγωγών και άλλα τέτοια και αυτή η κίνηση, θ’ αποτελέσει την βάση, για να κινηθούν και στην συνέχεια, όπως πολύ καλά γνωρίζουν. «Κόκαλο» και «αφέλεια», όταν πάνε μαζί αποτελούν ανίκητη δύναμη!
-Θ’ αποτελέσει απάντηση, σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, η μη κινητοποίηση;
Είναι βασανιστικό το ερώτημα και κανένας δεν μπορεί με σιγουριά ν’ απαντήσει θετικά, για να καταδειχτεί, ότι η όποια απόπειρα κινητοποίησης των αγροτών, στην παρούσα φάση και ειδικά για την Άρτα, θα πρέπει να έχει άλλα -πέρα απ’ τα γνωστά- χαρακτηριστικά. Που θα είναι η οργανωμένη και ουσιαστική προσπάθεια, ν’ αποκαλυφτούν πρώτα αυτοί που οδήγησαν τους αγρότες τοπικά, εκεί που είναι σήμερα και ακολούθως, απαλλαγμένος ο χώρος απ’ τα βλαβερά παράσιτα, να μπορέσει ν’ αναπτυχτεί.
Είναι η άποψη που ακούγεται σε πολλές συζητήσεις, που όμως δεν έχει λάβει τις διαστάσεις, άρα και την αποδοχή, που η ουσία της επιβάλλει. Αν και φέτος, στο πεδίο των κινητοποιήσεων των αγροτών, δούμε και πάλι τα ίδια πράγματα, μπορούμε να προβλέψουμε πως στην περιοχή μας, οι πραγματικοί αγρότες δεν έχουν μέλλον…