Η έγγραφη διαβεβαίωση και το μεταναστευτικό

Απ’ την ημέρα που μεταφέρθηκε το ΚΕΥΓ στην Αθήνα, περί το 2010, έχουμε ακούσει πάνω από πενήντα σενάρια, σε σχέση με την προοπτική αναβάθμισης του στρατοπέδου και κανένα εξ αυτών δεν έγινε πράξη

Νικητής και τροπαιούχος(!) εμφανίστηκε ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης, μετά την έγγραφή διαβεβαίωση του γενικού γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής Πάτροκλου Γεωργιάδη, ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στρατόπεδα, για την φιλοξενία μεταναστών και προσφύγων…
-Και πλέον, όλα καλά;
Για τους αφελείς ναι. Για τους σκεπτόμενους, σίγουρα όχι. Μιας και η υπόθεση μεταναστευτικό – προσφυγικό, είναι πολύ περίπλοκη και το πιο σίγουρο είναι ότι τα προβλήματα που δημιουργούνται στην χώρα μας, δεν τελειώνουν τώρα, αλλά τώρα αρχίζουν. Και αρχίζουν καθώς το διεθνές πολιτικό σύστημα, είναι σε κατάσταση σύγχυσης και όλα εξαρτώνται απ’ τις επιθυμίες και τους εκβιασμούς του σουλτάνου. Με σημαντικότερο αστάθμητο παράγοντα, το αν θα κάνει πράξη τις απειλές του, για το άνοιγμα των συνόρων και ο πέρασμα στην πατρίδα μας, κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, που ΠΡΕΠΕΙ η Ελλάδα να τους υποδεχτεί, σύμφωνα και με όσα έχουν υπογραφεί, στις Βρυξέλλες. Εκεί που υποχρεώνουν την Ελλάδα, να είναι η χώρα που θα υποδεχτεί και θα φιλοξενήσεις τους μετανάστες.
Με βάση την περιγραφή αυτή, η οποία δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση, το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει, είναι ότι τίποτα δεν είναι σίγουρα και επί πλέον, η έκβαση του μεταναστευτικού – προσφυγικού, θα κριθεί τις επόμενες ημέρες.
Μία ακόμη παραδοχή… Δεν ήρθε απ’ το πουθενά η πληροφορία, ότι θα χρησιμοποιηθούν τα στρατόπεδα ελάσσονος σημασίας, ως προαναχωρησιακά κέντρα. Είναι βεβαιωμένο ότι αποτελεί ένα σχέδιο της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο θα μπει σε λειτουργία, αν οι εξελίξεις το επιβάλλουν.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και μπροστά σ’ αυτή, οι συνήθεις πανηγυρισμοί του δημάρχου Αρταίων Χρήστου Τσιρογιάννη (σ.σ. αυτός… είδε στην Άρτα 5.000 σπουδαστές και χάρηκε, δεν θα χαρεί τώρα, που έχει λάβει «χαρτί» απ’ την κυβέρνηση) είναι ένα ακόμη γεγονός που βεβαιώνει την ελαφρότητα, με την οποία οι παράγοντες της πόλης αναλύουν τα γεγονότα.

Τα χειρότερα…
Για να έρθουν και τα χειρότερα… Είναι οι πληροφορίες που θέλουν την αναβάθμιση του στρατοπέδου της Άρτας, με κάποιες εκατοντάδες νεοσύλλεκτους, βάσει ενός σχεδίου, που έχει η παρούσα κυβέρνηση, για την αναδιάταξη των στρατοπέδων. Αυτές είναι πληροφορίες που διακινούν συνήθως οι απόστρατοι! Αυτοί που φυτρώνουν, εκεί που δεν τους σπέρνουν…
Απ’ την ημέρα που μεταφέρθηκε το ΚΕΥΓ στην Αθήνα, περί το 2010, έχουμε ακούσει πάνω από πενήντα σενάρια, σε σχέση με την προοπτική αναβάθμισης του στρατοπέδου και κανένα εξ αυτών δεν έγινε πράξη. Αντίθετα ενώ οι πληροφορίες οδηγούσαν σε κάτι εντυπωσιακό, το αποτέλεσμα ήταν η διαρκής υποβάθμιση του στρατοπέδου, το οποίο κατάντησε να λειτουργεί, μόνο και μόνο για μικροπολιτικούς λόγους και τίποτα παραπάνω.

Λες και είναι φτιαγμένο ειδικά, για τον δήμαρχο Αρταίων
Χρήστο Τσιρογιάννη, το σκίτσο του ΑΡΚΑ.

Το συμφέρον της Άρτας
Κι ενώ οι πάντες, με φόντο την ελαφρότητα που περιγράφεται παραπάνω, επιχειρούν να πλειοδοτήσουν σε ενδιαφέρον για τον τόπο, το οποίο συνδέουν και με τις πληροφορίες περί αναβάθμισης του στρατοπέδου, η συζήτηση για το πραγματικό συμφέρον της Άρτας, δεν έχει αρχίσει. Και όσο δεν αρχίζει και οι παράγοντες κάνουν ασκήσεις μικροπολιτικής, τόσο τα ενδεχόμενα για ν’ αποβεί η υπόθεση στρατόπεδο μια ακόμη χαμένη ευκαιρία, πολλαπλασιάζονται. Αυτό είναι το μείζον της όλης υπόθεσης και από κει πρέπει ν’ αρχίσει η σοβαρή συζήτηση, όχι για το στρατόπεδο, αλλά για το μέλλον της Άρτας.
-Και ποιος είπε, ότι οι πάντες σ’ αυτή την πόλη συμφωνούν με την επιμονή της… κολοβής λειτουργίας του στρατοπέδου;
Ο μόνος που δεν μπορεί να το πεί, είναι ο δήμαρχος Αρταίων, ο οποίος στα πέντε και πλέον χρόνια που κάνει τον δήμαρχο, δεν έχει διοργανώσει μια ανοιχτή συζήτηση , για το θέμα αυτό. Και το χειρότερο. Δεν το έθεσε ως θέμα σε μια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, στην οποία θα μπορούσαν να πάρουν μέρος οι πολίτες, για ν’ ακουστούν όλες οι απόψεις και με βάση την σύνθεση αυτών, να προχωρήσει η όποια διεκδίκηση, αλλά με κοινή γραμμή πλεύσης και συγκεκριμένε διεκδικήσεις απ’ την πολιτεία. Ανάλογες αυτών που άλλες πόλεις έχουν κατακτήσει και έχουν καταστήσει την ζωή των πολιτών πιο ενδιαφέρουσα.
Γιατί κάποτε όλοι πρέπει ν’ αντιληφθούν και να συνειδητοποιήσουν το τι έχει συμβεί, το πώς η ελαφρότητα κυριάρχησε, που αυτός ακριβώς είναι ο λόγος της διαρκούς υποτίμησης, της πόλης που είχε όλες τις προϋποθέσεις να κάνει άλματα προόδου. Τα οποία δεν έκανε και συνεχίζει με την τακτική των εκπροσώπων της, να μην τα κάνει.
Αυτό πρέπει ν’ αντιληφθούν οι πολίτες (σ.σ. είναι διαπιστωμένο πλέον πως οι παράγοντες κινούνται με φόντο την ελαφρότητα), να κινητοποιηθούν και να δρομολογήσουν οι ίδιοι της εξελίξεις… Άλλος δρόμος δεν υπάρχει…

Ν’ αποδοθεί στην τοπική κοινωνία…

Είναι οι εξελίξεις αυτές, που έπρεπε να είχαν οδηγήσει στη συνειδητοποίηση τους τοπικούς παράγοντες. Δεν υπάρχει περίπτωση, όσες ανοησίες κι αν λένε οι απόστρατοι, που θέλουν να έχουν λόγο στις εξελίξεις, να προκύψει αναβάθμιση στο στρατόπεδο της Άρτας, γιατί οι σχεδιασμοί του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, άλλα αναζητούν στην λειτουργία των στρατοπέδων.
Το μένει, δεν μένει, το κλείνει και ανοίγει, θα είναι στην καθημερινότητά μας και με βάση αυτή την πραγματικότητα, η λειτουργία του στρατοπέδου θα καρκινοβατεί, για να θεωρείται σίγουρο πως η πόλη και οι πολίτες θα χάνουν.
Που σημαίνει ότι μία είναι η λύση. Το στρατόπεδο, αποδιδόμενο στην τοπική κοινωνία, είναι ο μοναδικός χώρος, που μπορεί να στεγάσει εμβληματικές λειτουργίες της. Να λειτουργήσει εκεί το διοικητήριο και να μεταφερθεί και προς την άνω πόλη το ενδιαφέρον και μαζί με το διοικητήριο, να στεγαστούν εκεί δραστηριότητες, τις οποίες η πόλη θα μπορεί να επιδεικνύει.
Να στεγαστούν εκεί το Μουσικό Σχολείο και η Πανεπιστημιακή Σχολή Μουσικής, για να μπορούν να δημιουργήσουν με άνεση και αυτή η δημιουργία ν’ αποτελέσει στο σήμα κατατεθέν, για την πόλη.
Και είναι αδιαμφισβήτητο, πως μ’ αυτές τις απλές κινήσεις, η Άρτα θα κάνει το άλμα της προόδου, που εδώ και κάποιες δεκαετίες, αναμένουν οι πολίτες.