Λούφα και παραλλαγή

Απορία, τουλάχιστον, προκαλεί η απόκρυψη από πλευράς Δήμου Αρταίων, της απόφασης που δημοσιεύτηκε από τις 10 Ιουλίου 2019 (και αποκάλυψε κατ’ αποκλειστικότητα «η Γνώμη»), σύμφωνα με την οποία το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Άρτας απέρριψε την σχετική αγωγή του Δήμου, με την οποία ζητούσε αποζημίωση 1,5 εκατομμυρίου ευρώ για τις ζημιές που υπέστη η περιοχή μας τον Φεβρουάριο του 2015, λόγω των πλημμυρικών φαινομένων του Αράχθου.

Σε μια αψυχολόγητη ενέργεια που κανένα ουσιαστικό σκοπό δεν μπορούσε να εξυπηρετεί, ο Δήμος Αρταίων «κάνοντας γαργάρα» κατά το κοινώς λεγόμενο την σχετική απόφαση, όχι μόνον δεν αντέδρασε με κανέναν τρόπο, αλλά αντίθετα την καταχώνιασε σε κάποιο από τα …βαθιά συρτάρια του, Κύριος οίδε γιατί!   

Κι ενώ το συνετό και αναμενόμενο θα ήταν άμεσα να σημάνει εγερτήριο, δίκην συναγερμού, όλων των δυνάμεων του τόπου, συγκαλώντας έκτακτο δημοτικό συμβούλιο, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την λιποψυχία του και την αδυναμία του να δώσει μάχες για το καλό του τόπου, διάλεξε την τακτική του στρουθοκαμηλισμού, αποστρέφοντας το πρόσωπο της δημοτικής εξουσίας από το πρόβλημα.

Ένα πρόβλημα, που κατά τα φαινόμενα δεν είναι παροδικό, αλλά ήρθε για να μείνει. Ως υπενθύμιση και τιμωρία για τα όσα δεν έγιναν στο παρελθόν για την προστασία του Αράχθου, των παρακείμενων περιοχών και περιουσιών και κατ’ επέκταση της ίδιας της Άρτας.

Άλλωστε, η κλιματική αλλαγή είναι εδώ θυμίζοντας μας κατά τον πλέον ηχηρό τρόπο, πως οι πλημμύρες και οι καταστροφές του Φεβρουαρίου του 2015 δεν ήταν ένα τυχαίο φαινόμενο, αλλά κάτι που κάθε χρόνο θα επαναλαμβάνετε με την ίδια ή και με περισσότερη μανία.

Ταυτόχρονα, η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άρτας, κατέρριψε με τον πιο ηχηρό και κατηγορηματικό τρόπο έναν ακόμη μύθο, αυτόν που ήθελε τη ΔΕΗ υποχρεωμένη στα πλαίσια των αντισταθμιστικών που όφειλε στην περιοχή της Άρτας για την κατασκευή των υδροηλεκτρικών έργων ΠΟΥΡΝΑΡΙ και ΠΟΥΡΝΑΡΙ ΙΙ, να έχει αναλάβει και την προστασία της περιοχής με την δημιουργία αντιπλημμυρικών έργων, εγκιβωτισμού του Αράχθου και ότι άλλο τέλος πάντων απαιτούνταν.

Και τώρα «τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους, οι οποίοι ήταν μια κάποια λύση»;

Όπου βαρβάρους άνετα μπορούμε να τοποθετήσουμε την ΔΕΗ και τα πεπραγμένα της σε βάρος της περιοχής της Άρτας.

Στο ρητορικό αυτό ερώτημα, η δημοτική μας αρχή κατά την προσφιλή της τακτική, ακολούθησε για μια ακόμη αφορά την …πεπατημένη, αποκρύπτοντας την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άρτας, για να μπορεί άνετα, όπως οι κουκουλοφόροι της κατοχής, να δείχνει προς το μέρος της απάνθρωπης ΔΕΗ, για τα δεινά που, δίκην Θείας τιμωρίας, ελλοχεύουν κάθε φορά που θα βρέχει έντονα στην Άρτα, αποποιούμενη έτσι τις όποιες ευθύνες της αναλογούν.

Το ψέμα όμως έχει κοντά ποδάρια και η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι αποκαλυπτική: «σε κάθε περίπτωση αποδεικνύεται ότι υπάρχουν διαχρονικά στην περιοχή σοβαρά προβλήματα κυρίως από την έλλειψη των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων, στην μη ύπαρξη αναχωμάτων, στη δεξιά πλευρά κατά τη ροή και στην μερική καταστροφή τους στην αριστερή πλευρά, δεν μπορεί επομένως να γίνει λόγος για υπερχείλιση του φράγματος και εξ αυτού του λόγου για πρόκληση ζημιών, αλλά μόνο για αναγκαία εκ των συνθηκών  επέμβαση (με απόφαση των αρμοδίων κρατικών οργάνων και όχι της ΔΕΗ) στις ποσότητες που διοχετεύονταν προκειμένου ακριβώς να μην υπάρξει υπέρβαση του ορίου ασφαλείας και καταστροφής του φράγματος, η οποία θα είναι ανυπολόγιστες συνέπειες».

Η πλάνη, λοιπόν, που επί σειρά ετών συντηρήθηκε για την απόκρυψη των προσωπικών ευθυνών του πολιτικού προσωπικού της περιοχής μας πάνω στο θέμα, αυτό, καταρρίφθηκε με τον πιο παταγώδη και εκκωφαντικό τρόπο από το Πρωτοδικείο.

Κι αντί η ηγεσία του Δήμου μας, άμεσα να θορυβηθεί και να κινητοποιηθεί, ώστε να αποφευχθούν τραγωδίες στο μέλλον, λόγω των πλημμυρών του Αράχθου, καλώντας σε παναρτινή πανστρατιά, βουλευτές, δημοτικές παρατάξεις, επιστημονικούς και παραγωγικούς συλλόγους της περιοχής και τον ίδιο τον Αρτινό λαό, κινητοποιώντας ακόμη και το παλαιότερο πολιτικό προσωπικό της Άρτας, διεκδικώντας από την Πολιτεία ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας και θωράκισης της περιοχής, εξασφαλίζοντας και τα ανάλογα κονδύλια,  διάλεξε για ακόμη μια φορά την «λούφα και παραλλαγή»!

Γιατί, αλήθεια, ποιος θα αρνούνταν την συστράτευσή του σε ένα μοναδικό σκοπό, σαν αυτό της σωτηρίας της πόλης μας και των κατοίκων της.

Ή ποιος θα σκέφτονταν να βάλει «τρικλοποδιές» σε αυτό το εγχείρημα, ώστε τη  επιτυχία του να μην την πιστωθεί ο Δήμαρχός μας;

Ασφαλώς, κανείς!

Κι όμως, ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, που την τοπική ηγεσία θα την αναδείκνυαν νικήτρια οι περιστάσεις, η δημοτική μας αρχή αποδεικνύεται κατώτερή τους, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνον δεν μπορεί να διαχειριστεί τα προβλήματα, αλλά ούτε και τα πιθανά οφέλη, που θα προέκυπταν από την επίλυση αυτών!

Χ.Α.Α.