Ποιά αντισταθμιστικά;

Σε σχέση με την Άρτα και την καταστροφή που  έφερε στο περιβάλλον, η ΔΕΗ δεν έχει καμία υποχρέωση

«Απ’ το 1975 άρχισε να κατασκευάζεται το Φράγμα Πουρναρίου, το οποίο θεμελίωσε ο τότες πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και ήταν το πρώτο μεγάλο, που ξεκίνησε μετά την μεταπολίτευση», λέει στην «Γ» ο τότε πρόεδρος της ΔΕΗ Ραφαήλ Μωυσής, συνέντευξη του οποίου δημοσιεύσαμε, στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας.

Η επόμενη ερώτηση που του ετέθη αφορά στα αντισταθμιστικά οφέλη της περιοχής…

-Θεωρείτε, ότι η ΔΕΗ ήταν συνεπής απέναντι στους πολίτες της ευρύτερης περιοχής, σε σχέση με τα ανταποδοτικά οφέλη που έπρεπε να είχαν προκύψει από τότε;

– Πρέπει να συμπεράνουμε ότι αρκετή προεργασία είχε προηγηθεί επί χούντας ίσως και προσδιορισμός του τιμήματος των απαλλοτριώσεων. Σίγουρα τέτοιο θέμα δεν απασχόλησε εμένα όταν ανέλαβα το Δεκέμβριο 1979 και θα το θυμώνουν ασφαλώς λόγω ευαισθησίας προς Ήπειρο.  Πέρα από τις αποζημιώσεις, δεν υπήρχε γενικά τότε θέμα «ανταποδοτικών». Το βρήκα μπροστά μου 25 χρόνια αργότερα ως Πρόεδρος της ΔΕΠΑ όταν για να περάσει ένας αγωγός από μια περιοχή, προσφέραμε πλατείες, παιδικές χαρές και άλλα τινά. Στη Γαλλία, το μυστικό της αποδοχής των πυρηνικών εργοστασίων από τις τοπικές κοινωνίες είναι ότι καταβάλεται τέλος προς το Δήμο για κάθε κιλοβατώρα που παράγεται σε όλη τη διάρκεια λειτουργίας του εργοστασίου. Και μάλιστα κατ´ εκτίμηση προκαταβολικά!

Το σκίτσο του ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» στις 31 Μαρτίου 1981, είναι πολύ προφητικό και περιγράφει  την κατάσταση που επικρατεί και σήμερα, με αιτία τα αντισταθμιστικά οφέλη.

Τα είπε όλα!

Μέσα σε μια παράγραφο, ο σοβαρός και ιδιαίτερα κατατοπισμένος Ραφαήλ Μωυσής, τα είπε όλα, για να λάβουμε το μήνυμα, ότι σε σχέση με την Άρτα και την καταστροφή που  έφερε στο περιβάλλον, η ΔΕΗ δεν έχει καμία υποχρέωση. Και όσοι ισχυρίζονται ότι μπορεί κάτι να βγει από την όποια διεκδίκηση, μάλλον φρούδες ελπίδες θέλουν να καλλιεργήσουν, για να κάνουν αυτό που συμβαίνει πάντα στην περιοχή… Να κερδίσουν εφήμερα, την μάχη των εντυπώσεων και μετά να μην γίνει τίποτα απολύτως…

Επιβάλλεται να γυρίσουμε πολύ πίσω, για να διαπιστώσουμε, ότι σ’ αυτόν τον δύσμοιρο τόπο, τα πάντα εξελισσόταν ως έτυχεν, χωρίς ποτέ κανένας εκ των παραγόντων της, να κοιτάζει και το τι θα μείνει πίσω.

Η παραχώρηση των δημόσιων εκτάσεων και οι απαλλοτριώσεις, έγιναν σε μια εποχή, που κανένας δεν μπορούσε να πει κουβέντα, μιας και όσοι είχαν τις τύχες της περιοχής, ήταν διορισμένοι απ’ την χούντα και δεν μπορούσαν να πουν κουβέντα ή να διαφωνήσουν με όσα αποφασιζόταν απ’ τους περίεργους στρατιωτικούς!

Μετά την μεταπολίτευση, μας έλεγε παλιός αυτοδιοικητικός, έγιναν κάποιες προσπάθειες, να προκύψει κάτι σε σχέση με το τεράστιο θέμα των αντισταθμιστικών, αλλά όλες οι συζητήσεις που έγιναν, δεν κατέληξαν σε κάτι συγκεκριμένο.

-Και πως να προκύψει κάτι συγκεκριμένο, την στιγμή που κανένας εξ όσων ασχολούνται με τα κοινά, δεν έχουν την πλήρη ενημέρωση;

Μπορούμε να θυμηθούμε την φασαρία που έκανε προεκλογικά ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, που προώθησε μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την θα απαιτούσε απ’ την ΔΕΗ, την παροχή δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος στους κατοίκους της Άρτας, ως μέρος των αντισταθμιστικών! Εξ όσων και σήμερα μαθαίνουμε, αυτό κι αν δεν ήταν ο ορισμός της κοροϊδίας.

Συντονισμός

Το συμπέρασμα βγαίνει από μόνο του… Αν δεν σοβαρευτούν όλοι οι παράγοντες της περιοχής και δεν συζητήσουν, έστω και με καθυστέρηση μισού αιώνα, το συγκεκριμένο θέμα, όσα κι αν ακουστούν από δω και στο εξής, θα είναι για να περνάει η ώρα και να δημιουργούνται εντυπώσεις…

Η Λίμνη Πλαστήρα

Ρωτήσαμε τον Ραφαήλ Μωυσή, αν με την επιστημονική του επάρκεια, μπορεί να μας πείτε, αν και σήμερα, τόσες δεκαετίες μετά, μπορεί να προκύψει η αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου και η απάντησή του, ήταν τόσο απλή και τόσο δηκτική: «Δεν έχω κάποια ειδικότητα αλλά σκέπτομαι ότι έχετε δίπλα σας τη λίμνη Πλαστήρα που έγινε πόλος προσέλκυσης τουριστών».

-Τι λένε σ’ αυτές τις περιπτώσεις;

Ότι ως περιοχή και μόνο με την σύγκριση των τοπίων απ’ την μια, που είναι υπέρ της Άρτας και της Λίμνης Πουρναρίου και την πρόοδο που προέκυψε και είναι υπέρ της Καρδίτσας, είμαστε για γέλια!

Nα προκύψει η ελπίδα…

Μαθαίνουμε, ότι έχουν γίνει αρκετές συζητήσεις, για να κινητοποιηθούν πολίτες, σε σχέση με την προοπτική της Λίμνης Πουρναρίου και αυτό ως γεγονός, είναι πολύ σημαντικό, γιατί έχει καταγραφεί η διαπίστωση πως για να γίνει κάτι σ’ αυτόν τον τόπο, θα πρέπει να προκύψει η σοβαρή κινητοποίηση των πολιτών… Μέχρι τώρα δεν προέκυψε και για τον λόγο αυτό, παρατηρούμε την κατάντια που παρατηρούμε και επίσης παρακολουθούμε αμήχανοι, το πως οι Καρδιτσιώτες, έχουν κατακτήσει πολλά με την αξιοποίηση της υποδεέστερης Λίμνης Πλαστήρα.

Μαζί με την πρωτοβουλία των πολιτών, που την θεωρούμε αναγκαία όσο ποτέ, θα πρέπει να παρουσιάσουμε και την πρόταση συμπολίτη μας, που την έκανε με αφορμή, αλλά και βάση τα όσα έχουν γραφεί τον τελευταίο καιρό, σε σχέση με το Φράγμα Πουρναρίου και την Λίμνη που δημιουργήθηκε απ’ αυτό…

Θα ήταν επιβεβλημένο, κατά τον συνομιλητή μας, να δημιουργηθεί τώρα (σ.σ. έπρεπε να είχε δημιουργηθεί δυό δεκαετίες πριν) μια διαδημοτική εταιρεία Ανάπτυξης και Προβολής της Λίμνης Πουρναρίου και σ’ αυτή να συμπράξουν οι Δήμοι Αρταίων , Ν. Σκουφά και Κεντρικών Τζουμέρκων. Θα έχει πλούσιο περιεχόμενο ν’ ασχοληθεί και ίσως είναι η μοναδική πρόταση, που μπορεί να βάλει την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, σε πρώτο πλάνο.

Οι τρεις Δήμοι, μπορούν να εξασφαλίσουν τα κονδύλια που θ’ απαιτηθούν για την πρώτη δράση της, η οποία πρέπει να είναι η σύνταξη μιας πρώτης μελέτης σε σχέση με τον σκοπό που θα έχει η διαδημοτική εταιρεία.

Μόνο αν συζητηθεί αναλυτικά, η συγκεκριμένη πρόταση, μπορεί να προκύψει η ελπίδα…