Ο Άραχθος δεν χρειάζεται την δημιουργική αφασία

Τον παρακολούθησαν αδιάφορα, ολόκληρα χρόνια να «βιάζεται» από τη ΔΕΗ και τις ανάγκες της, τους αθίγγανους και τα …τσαντήρια των συνοικισμών τους, τους αχόρταγους μεγαλόσχημους καταπατητές οικοπεδοφάγους και τις περιουσίες τους και δεν έκαναν τίποτα!

Τον θυμούνται, τον χρησιμοποιούν και τον επικαλούνται σε κάθε προεκλογική περίοδο, ώστε να δελεάσουν τους αφελείς ψηφοφόρους και να υφαρπάξουν την ψήφο τους και τον λησμονούν, άμα την εκλογή τους, χωρίς καμία ενοχή και προπαντός χωρίς καμία ντροπή, μέχρι την επόμενη προεκλογική περίοδο που θα αποτελέσει το βαρύ χαρτί τους!

Ο λόγος βέβαια, για τον Άραχθο και το πώς από ευλογία του τόπου και «καρδιά» της Άρτας, τον κατάντησαν ως σχηματική αλλά ενίοτε όπως πρόσφατα και ως πραγματική αναφορά του «μας πήρε το ποτάμι, μας πήρε ο ποταμός»!

Κι όλα αυτά είτε γιατί είναι πολύ μεγάλος ο ποταμός, είτε γιατί οι δημοτικοί μας άρχοντες είναι πολύ μικροί για να τον διαχειριστούν και να τον αξιοποιήσουν!

Έτσι αρκούνται μόνον στις πομπώδεις αναφορές σε εκείνον και στις υποσχέσεις πως όπως οι κινέζοι έχουν την χρονιά του δράκου, ή τη χρονιά του φιδιού, έτσι κι εμείς οι Αρτινοί θα αποκτήσουμε την χρονιά του …ποταμού!

Να, όπως έκανε καλή ώρα, ο επανεκλεγείς Δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, στην ομιλία του κατά την τελετή ορκωμοσίας, το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας ήταν διανθισμένο με συμβολισμούς και αναφορές στο Γεφύρι και τον Άραχθο.

 «…Βρισκόμαστε σήμερα, εδώ στο Ιστορικό Γιοφύρι της Άρτας. Γιατί το Γεφύρι  ενώνει. Ενώνει τον μεγάλο μας Δήμο, την πόλη και τα χωριά μας, τις 2 Μητροπόλεις μας. Ενώνει, όμως και ανθρώπους και  ιδέες, αντιλήψεις, νοοτροπίες και οράματα.  Τα οποία μπορεί αρχικά να φαίνονται διαφορετικά, αλλά όλα μαζί συμβάλλουν στο να πραγματοποιηθεί αυτή η «γεφύρωση». Για το κοινό καλό. Προς το συμφέρον της Άρτας και των Αρτινών. Με συνεργασία και με πολιτικό πολιτισμό, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη» η μία από τις αναφορές του!

«…Όπως μαρτυρά και η σημερινή μας παρουσία εδώ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΧΘΗ! Και για να περάσουμε στην άλλη όχθη θα πρέπει να διαβούμε όλοι μαζί το  Γιοφύρι,  το οποίο θα πρέπει να μας ενώνει ως Αρτινούς. Τώρα είναι η ευκαιρία για σύγκλιση απόψεων, για τη γεφύρωση διαφορών, με τόλμη και αποφασιστικότητα», ακόμη μία αναφορά και συμβολισμός!

Οπότε αναπόφευκτα, μοιραία και αβίαστα, προκύπτει το ερώτημα: «τι έκανες στην πρώτη τετραετία σου για τον Άραχθο, Δήμαρχε; Τι έκανες για την  αξιοποίηση του Αράχθου, της όχθης του και του Γεφυριού του»;

Σίγουρα, απάντηση δεν θα πάρουμε, αλλά και ούτε  περιμένουμε. Άλλωστε δεν την χρειαζόμαστε κιόλας!

Όμως, για την συζήτηση και το διάλογο που πρέπει κάποια στιγμή να αναπτυχθεί στον άμοιρο τόπο μας, μπας και βρούμε επιτέλους τον βηματισμό μας, θα αναφερθούμε σε μερικά μεγάλα ή μικρά ζητήματα σε σχέση με  τον Άραχθο, τα οποία όλοι παραδέχονται πως αν είχαν γίνει θα ήταν διαφορετική και η εικόνα της Άρτας, αλλά και των δημοτών.

Τι θα μπορούσε να γίνει στον Άραχθο

Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά για να μην θεωρηθούμε αιθεροβάμονες θα αρκεστούμε σε εκείνα που ούτε ιδιαίτερα κοστοβόρα είναι, αλλά και άμεσο αποτέλεσμα και όφελος έχουν:

•Η μετατροπή του ποταμού σε πλωτό, τουλάχιστον από τα όρια της λίμνης Πουρναρίου και μέχρι τις εκβολές του

• Σύνδεση της πόλης της Άρτας με τις απέναντι του ποταμού δημοτικές ενότητες, είτε με γέφυρες, είτε με πεζογέφυρες (για να περάσουμε στην άλλη όχθη); Που δεν κοκκινίζουμε από ντροπή τουλάχιστον, με την παγκόσμια πρωτοτυπία μας να έχουμε ποτάμι που χωρίζει την πόλη μας αντί να την ενώνει, όπως γίνεται σε όλη την υφήλιο.

• Δημιουργία πεζοδρόμων  και ποδηλατοδρόμων κατά μήκος της κοίτης του Αράχθου

•Αξιοποίηση των εγκαταστάσεων της πρώην ΚΟΜΔΕ, που βρίσκονται ακριβώς δίπλα στο ποτάμι, μετατρέποντάς της σε Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, ώστε σε συνδυασμό με το θρυλικό Γεφύρι, το εκεί Μουσείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο να αποτελέσουν μια μοναδική τουριστική ενότητα και πρόταση και πόλο έλξης των επισκεπτών

•Απελευθέρωση των καταπατημένων παραποτάμιων εκτάσεων – του αποκαλούμενου και φιλέτου της πόλης της Άρτας – ακόμη κι εκείνων που στενάζουν από την κακομεταχείριση, την εκμετάλλευση  και την γκετοποίηση των ρομά, που έχουν καταστήσει την περιοχή σε άβατο, υποβαθμίζοντας παράλληλα και τις όμορες γειτονιές

Τρώμε από τα …έτοιμα!

Αντί, λοιπόν η δημοτική μας αρχή να δρομολογήσει έστω κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω, καλώντας και τις υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις σε κοινό αγώνα, ώστε και ο δημότης να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα για το ποιοι εννοούν ότι λένε, ακολούθησε για άλλη μια φορά την πεπατημένη και επιστράτευσε την … κουτοπονηρία ώστε να «φάει από τα έτοιμα», καταβάλλοντας προσπάθεια οικειοποίησης ενεργειών άλλων, όπως αυτή της οριοθέτησης της κοίτης του Αράχθου, για την οποία όποια βήματα έγιναν και όποια χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών της Όλγας Γεροβασίλη, ως υπουργού. Χαρακτηριστική του σκεπτικού, αλλά και των προθέσεων του αξιότιμου Δημάρχου μας, ήταν κι εδώ η αποστροφή του λόγου στην ομιλία του κατά την ορκωμοσία, όπου χωρίς να ορρωδεί, με στόμφο ανέφερε:  «…βάζουμε στις πρώτες θέσεις των προτεραιοτήτων μας για την επόμενη θητεία την Ολοκλήρωση της Οριοθέτησης του Ποταμού Αράχθου, την οποία καταφέραμε όλοι οι φορείς μαζί να ξεκινήσει να υλοποιείται»!!!

Πληθυντικός: «Καταφέραμε όλοι οι φορείς»!

Θα μου πείτε, γιατί να μας ξενίζει; Αφού όπως λένε «κι η μυλωνού τον άνδρα της μαζί με τους πραματευτάδες» τον …βάζει!

Ο Άραχθος δεν ευνοεί την ψευδολογία

Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσαμε να γράψουμε, γνωστά και κοινά σε όλους, μόνο που μικρή σημασία θα είχαν για εκείνους που έχουν μάθει να πολιτεύονται και να διαχειρίζονται τις τύχες του τόπου μας, καταβάλλοντας όσο το δυνατόν πιο μικρή, πιο ανέξοδη, πιο αβασάνιστη και πιο ήπια προσπάθεια!

Νομίζοντας, λοιπόν, ότι λειτουργώντας ως «άγευστοι» και «άοσμοι» θα μπορέσουν να διοικήσουν για άλλη μια τετραετία τον Δήμο Αρταίων, προφανώς και πλανώνται πλάνην οικτράν!

Γιατί αναγκαστικά η διοίκηση απαιτεί, προτάσεις, επώδυνες αποφάσεις πολλές φορές και το κυριότερο αγάπη και πάθος γι’ αυτό που υπηρετείς!

Πόσο μάλλον όταν υπηρετείς το κοινωνικό σύνολο και το γενικότερο καλό.

Οι δημόσιες σχέσεις, το χτύπημα στην πλάτη και η ακινησία δεν παράγουν αποτέλεσμα.

Εξάλλου, όπως λένε «για να φτιάξεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις αυγά»!

Κι όσο πιο γρήγορα το αντιληφθεί ο αξιότιμος Δήμαρχός μας, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο. Και το κυριότερο, τόσο το καλύτερο για τον τόπο και τις ανάγκες των δημοτών!

Γιατί όπως και να το κάνουμε, ο καιρός , αλλά ειδικότερα ο ποταμός μας ο Άραχθος, δεν ευνοεί ούτε την μεγαλόστομη ψευδολογία, ούτε την …δημιουργική αφασία!