Η κουτοπονηρία, δεν οδηγεί πουθενά

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Η κουτοπονηρία, μπορεί να τεθεί ως χαρακτηριστικό, σ’ έναν πολιτικό, ο οποίος βλέπει ότι οι επιλογές του, είναι σε λάθος κατεύθυνση και επί της ουσίας δεν μπορεί με βάση αυτές να πορευτεί, αλλά επιμένει σ’ αυτές τις λάθος επιλογές, μόνο και μόνο για να δείξει ότι είναι ισχυρός και επί πλέον ότι μπορεί να προχωρήσει μόνος του, αν και αυτό είναι πρακτικά αδύνατο…

Κουτοπονηρία λοιπόν, είναι η επιλογή όσων δημάρχων δεν έχουν την απαιτούμενη πλειοψηφία στα νέα δημοτικά συμβούλια, να μην συζητούν με τους άλλους συνδυασμούς, ώστε να συμφωνήσουν σ’ ένα βασικό πλαίσιο αρχών, για να λειτουργήσουν οι Δήμοι και να γίνουν όσα οι πολίτες περιμένουν. Στην ευρύτερη περιοχή, είδαμε όλους τους δημάρχους να βαδίζουν τον ίδιο αδιέξοδο δρόμο, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων.

Οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ καλά, ότι αφού αποδέχτηκαν να πάρουν μέρος στις εκλογές, με την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα, πρέπει να λειτουργήσουν με βάση το αποτέλεσμα που έδωσε το συγκεκριμένο σύστημα, γιατί μόνο έτσι θα σεβαστούν την βούληση του λαού. Που η βούληση του λαού, έδωσε ένα μήνυμα: Συνεργασία και συνεννόηση ανάμερα στις παρατάξεις, γιατί αλλιώς δεν προχωράει τίποτα…

Ανέφερε πολύ εύστοχα στον σύντομο χαιρετισμό του, κατά την τελετή της ορκωμοσίας ο επικεφαλής του συνδυασμού «Πολίτες με όραμα» Γιώργος Μπαλάγκας: «Εξ ορισμού, την ευθύνη της καλλιέργειας του απαιτούμενου κλίματος συνεργασίας και συναίνεσης που έδειξε να επιζητά και να επιλέγει με την ψήφο του στις εκλογές ο αρτινός δημότης, την έχει ο επανεκλεγείς Δήμαρχος, ο οποίος και καλείται να αποδείξει αν πραγματικά θέλει ένα τέτοιο περιβάλλον που θα διαμορφώσει τις συνθήκες εξόδου της Άρτας στην λεωφόρο της ανάπτυξης».

Επί του πρακτέου. Ούτε μια έστω και χαλαρή συζήτηση, με κάποιους επικεφαλής συνδυασμών, δεν έκανε ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης. Όπως δεν έκανε και ο γείτων δήμαρχος Ζηρού Νίκος Καλαντζής, όπου η ανθρωπογεωγραφία του Δημοτικού Συμβουλίου, είναι περισσότερο σύνθετη…

-Και πως θα προκύψει η συνεργασία;

Αδύνατο να έρθει με την… επιφοίτηση, η συνεννόηση… Απαιτείται σοβαρή συζήτηση, η οποία θα κινηθεί μακριά απ’ την προσωπική ματαιοδοξία του κάθε παράγοντα, που έχει εκλεγεί δήμαρχος. Η συζήτηση θα πρέπει να βάλει υπεράνω όλων το συμφέρον της πόλης, που σε κάθε εποχή, σε όποιες συνθήκες και να λειτουργεί ο κάθε Δήμος, η συνεργασία και η συνεννόηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι εκ των ων ουκ άνευ…

Πάλι θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την καταστροφική ανοησία του υπουργού Θεωδορικάκου… Η κυβερνησιμότητα που θεώρησε ότι θα διασφαλίσει στους Δήμους, είναι μια ενεργή… βόμβα στην λειτουργία των Δήμων. Νοιώθουν  «ισχυροί» οι δήμαρχοι, που αν επιμείνουν στο ίδιο καλαμπούρι, είναι σίγουρο ότι ούτε για την μικρότερης σημασίας πρόταση, δεν θα μπορούν να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη πλειοψηφία…

Είναι γνωστό… Η ανοησία της κυβερνησιμότητας, εκτός του ότι συκοφαντεί την βούληση του λαού, οδηγεί τους μικρομέγαλους δημάρχους, σε δρόμους χωρίς γυρισμό. Θα νομίζουν ότι περνάει η απόφασή τους, με την απόφαση της οικονομικής επιτροπής ή της επιτροπής ποιότητας ζωής, θα προχωρούν με βάση αυτές τις αποφάσεις, για ν’ ακολουθούν οι ενστάσεις και τρέχα γύρευε, πότε θα ληφθεί η νόμιμη απόφαση, για να προχωρήσουν κάποια πράγματα στον Δήμο.

Δεν είναι αφελείς, όσοι αποτελούν τις παρατάξεις της μειοψηφίας, ν’ αφήνουν τον κάθε δήμαρχο ν’ αλωνίζει με βάση την επίφαση νομιμότητας, που επιχειρεί να προσδώσει ο νόμος περί κυβερνησιμότητας… Αστεία πράγματα…

Έστω και με χαρακτηριστική και παράλληλα προσβλητική καθυστέρηση, πρέπει όλοι οι δήμαρχοι, ν’ αφήσουν τα ανέξοδα νταηλίκια και να δουν κατάματα την πραγματικότητα. Οι πολίτες ψήφισαν με την απλή αναλογική, οι… νταήδες δήμαρχοι αποδέχτηκαν αυτό το πλαίσιο, άρα πρέπει να λειτουργήσουν με βάση το μήνυμα που έβγαλε η κάλπη. Που δεν είναι άλλο, απ’ την συνεργασία.

Θα  είναι πολύ μεγαλύτερο το προσωπικό και πολιτικό κόστος, για όλους τους μικρομέγαλους δημάρχους, αν αναγκαστούν ν’ αναζητήσουν τις συνεργασίες και την συνεννόηση, ύστερα από μερικούς μήνες, που θα διαπιστώσουν ότι ακολούθησαν δρόμο, που τους οδήγησε σε πολλά αδιέξοδα.

Και τότε είναι πολύ πιθανό, να εισπράξει αποφάσεις, που θα είναι της ίδια λογικής που διακατέχει τις αποφάσεις τους… «Λυπούμεθα, αλλά αργήσατε», θα πρέπει ν’ απαντήσουν οι επικεφαλής των παρατάξεων, που σημαίνει ότι όλο το κόστος των αδιεξόδων, θα πρέπει ν’ αναλάβουν, όσοι κινήθηκαν ως «τζάμπα μάγκες», με φόντο την κουτοπονηρία…

Αλλά πρέπει να επιμείνουμε… Η προσπάθεια για συνεννόηση, πρέπει να γίνει, έστω και τώρα… Είναι μακρά η νέα θητεία, που δεν πρέπει να χαραμιστεί, για το καπρίτσιο του κάθε δημάρχου, που δεν βλέπει ον ίσκιο του, μέρα μεσημέρι, αλλά με το βασίλεμα του ηλίου…