ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου

Τέως Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων

Με μια πολύπλευρη θαλάσσια επιχείρηση της Τουρκίας, αναπτυσσόμενη επί πολλούς μήνες, η Κύπρος έχει περιέλθει σε κατάσταση πολιορκίας. Με παραβίαση όχι απλώς της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και της αιγιαλίτιδος της ζώνης. Αλλά και επί του εδάφους, πέραν της στρατιωτικής κατοχής του 37% της γεωγραφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεθοδεύεται η υπαγωγή υπό τουρκική διοίκηση της περιοχής των Βαρωσίων, σε αντίθεση και κατά παραβίαση των ψηφισμάτων 550  και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Με αυτά τα δεδομένα είναι απορίας άξιον, προς τί οι συζητήσεις υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ για επανάληψη των συνομιλιών, χωρίς την προηγούμενη άρση των επιθετικών κα  επιδρομικών αυτών ενεργειών της Τουρκίας.

Ας υποθέσουμε ότι επιτυγχάνεται η κατάληξη στους περίφημους όρους αναφοράς, προκειμένου να επανεκκινήσουν οι συνομιλίες. Με συνεχιζόμενη τη θαλάσσια εισβολή της Τουρκίας και με εξελισσόμενη τη διαδικασία σφετερισμού και οικειοποίησης της Αμμοχώστου. Τί θα σημαίνει κάτι τέτοιο; Ασφαλώς θα σημαίνει αποδοχή των έκνομων τουρκικών αξιώσεων στα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δια της συναινέσεως μας παραβίαση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Αμμόχωστο.

Η πάγια τουρκική τακτική, την οποία πλέον γνωρίζουμε αλλά και βιώνουμε επί δεκαετίες, είναι η δημιουργία τετελεσμένων. Η επαναλαμβανόμενη ρητορική για τουρκικό έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, δεν θα έπρεπε να αφήνει καμιά αμφιβολία για τους στόχους της Άγκυρας.

Ωστόσο το μείζον είναι να μην συναινέσουμε και να μην διευκολύνουμε την προώθηση αυτών των οφθαλμοφανών στόχων, με μια διολίσθηση σε μια διαπραγματευτική διαδικασία, η οποία θα έχει τα χαρακτηριστικά της επιβολής νέων τετελεσμένων.

Η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν μπορεί να χειρίζεται κατά τρόπο νεφελώδη, ασαφή και με μισόλογα το ζήτημα, κατά πόσο θα ήταν διατεθειμένη  να προσέλθει σε συνομιλίες, υπό το κράτος  της συνεχιζόμενης τουρκικής αδικοπραγίας.

Οφείλει με αποφασιστικότητα και  σαφήνεια, να διαμηνύσει προς κάθε κατεύθυνση, ότι η ετοιμότητα συμμετοχής σε συνομιλίες, προϋποθέτει τα αυτονόητα. Τερματισμός των ενεργειών της Τουρκίας κατά παραβίαση των κανόνων του θαλασσίου δικαίου και εγκατάλειψη των δόλιων μεθοδεύσεων για τουρκοποίηση – εποικισμό της Αμμοχώστου.

Κάθε άλλη στάση, πρακτική και συμπεριφορά θα αποτελούσε όχι απλώς εθνική απρονοησία. Θα συνιστά συμφιλίωση με τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας και πολιτική συναυτουργία στην ολοκλήρωση των σχεδιασμών της.