Ο πολιτισμός της συμπεθέρας, που θέλει ραβασάκι!

Πέντε χιλιάδες άτομα, να… χτυπιούνται μια νύχτα ολόκληρη, ακούγοντας την συμπεθέρα, που είναι «στο μυαλό» κάποιου κυρίου όλη μέρα, δεν το λες και μικρό κατόρθωμα! Και όταν αυτός ο κύριος, αποφασίσει «ν’ αλλάξει γειτονιά» το πράγμα γίνεται περισσότερο σύνθετο, που δεν γνωρίζουμε ποιά επιστήμη, πρέπει ν’ αναλάβει δράση…

Έγιναν πολλές εκδηλώσεις στην ευρύτερη περιοχή, μεταξύ των οποίων κάποιες ιδιαίτερα αξιόλογες… Το παράδειγμα της «γιορτής του μύλου» στο Κρυονέρι, είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα και για τον λόγο αυτό, η «Γ» παρουσίασε εκτενές ρεπορτάζ… Δεν είχαν τον κόσμο που έπρεπε να πλαισιώσει, τέτοιες προσπάθειες, έστω και για ν’ ανταμειφτούν οι κόποι, όσων διοργάνωσαν τις ποιοτικές εκδηλώσεις…

Όμως δεν εξηγείται αλλιώς… Οι πάντες αναζητούν ένα «ραβασάκι» και το εντοπίζουν στο επαναλαμβανόμενο σοκ του καλοκαιριού, που είναι η εμφάνιση του Γιάννη Καψάλη και της Γιώτας Γρίβα, στην Καμπή.

Εκεί λοιπόν συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι, προφανώς για ν’ αποτίσουν φόρο τιμής, στην συμπεθέρα, που είναι στο μυαλό του όλη μέρα, αλλά και για να αναζητήσουν το «ραβασάκι, κάτω από το τραπεζάκι»…

Και κάποιοι ρομαντικοί αναλώνουν ημέρες επί ημερών, να εξηγήσουν στον δημόσιο διάλογο, το γιατί ο πολιτισμός μπορεί να οδηγήσει την χώρα μας και κυρίως τις υποβαθμισμένες περιοχές, σε δρόμους προόδου και ευημερίας. Γιατί ο πολιτισμός, είναι η βαριά βιομηχανία της πατρίδας μας και φυσικά η προϋπόθεση για τον τουρισμό.

Όμως για να λειτουργήσει ο πολιτισμός, όπως περιγράφουμε παραπάνω, το βασικό ζητούμενο είναι η στήριξη που θα έχουν όσοι επιμένουν σε ποιοτικές επιλογές, επιμένουν ακριβώς στην ουσία του πολιτισμού.

Και αν κρίνουμε απ’ το «σοκ» του καλοκαιριού, που εξελίσσεται στην Καμπή, μάλλον τζάμπα κόπο κάνουν, όσοι επιμένουν στο ποιοτικό και χρήσιμο. Ηττηθήκαμε κατά κράτος, απ’ την διακεκριμένη συμπεθέρα…