Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα…

«Βοηθείστε να συνεχίσουμε το έργο μας. Ένα έργο που αφορά την κάθε Αρτινή και τον κάθε Αρτινό ξεχωριστά. Πάνω από κόμματα. Πάνω από προσωπικά συμφέροντα. Με ενότητα και συνεργασία. Με σεβασμό στην διαφορετική φωνή. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι για τον τόπο μας. Έναν τόπο που δεν χρειάζεται ούτε αλαζονεία, ούτε έπαρση (Χρ. Τσιρογιάννης 30-5-2019).

«Είναι απόλυτη δέσμευσή μου να δουλέψω, να δουλέψουμε όλοι μαζί για όλους ανεξαιρέτως. Θα είμαι ο Δήμαρχος όλων των Αρτινών. Με δουλειά και συνεργασία μπορούμε να καταφέρουμε πολλά» (Χρ. Τσιρογιάννης 3-6-2019).

«Με το νομοσχέδιο για την κυβερνησιμότητα των δήμων ενθαρρύνεται η συνεργασία και σύμπραξη παρατάξεων, υπό την προϋπόθεση σε αυτή να συμμετέχει η παράταξη του δημάρχου ( Τάκης Θεοδωρικάκος 7-8-2019).

Αυτές είναι μόνον τρεις από τις δηλώσεις τόσο του Δημάρχου Αρταίων Χρήστου Τσιρογιάννη, όσο και του υπουργού – αρχιτέκτονα της κυβερνησιμότητας(!) των δήμων Τάκη Θεοδωρικάκου, με την οποία ο μεν πρώτος ζητούσε την ψήφο των Αρτινών, ο δε δεύτερος δικαιολογούσε το «κουτσούρεμα» της απλής αναλογικής και την στρέβλωση των αποτελεσμάτων που αυτή παρήγαγε στους δήμους!

Και «πριν αλέκτωρ φωνείσαι τρις» ο Δήμαρχός μας, έκανε σαφές ώστε να μην μένει σε κανέναν καμία αμφιβολία τι εννοούσε όταν μιλούσε για συνεργασίες, αλαζονεία και έπαρση!

Παρά την δυνατότητα που του έδινε ο νόμος Θεοδωρικάκου, αυτός τον έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του και πριν ακόμη ορκιστεί και αναλάβει τα νέα του καθήκοντα, ήδη μοίρασε στους εκλεκτούς του θέσεις και …αντιμισθίες!

«Γούστο του και καπέλο του» θα αντέτεινε ο καθένας από μας, αφού αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του, πλην όμως τα δικαιώματα υποστηρίζονται και …αναγνωρίζονται μέσα από συζητήσεις, διάλογο, συνεργασίες και συναινέσεις.

Γιατί, όπως θα διαβάσετε και σε άλλο ρεπορτάζ της «Γνώμης» ο Δήμαρχός μας, αγνόησε επιδεικτικά τους άλλους συνδυασμούς που μετέχουν του δημοτικού συμβουλίου Άρτας, επιλέγοντας την μοναχική πορεία στην διοίκηση του Δήμου, παρά την μειοψηφία που έχει σε δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι αριθμούν μόλις τους 12 σε σύνολο 33!

Κι ασφαλώς, γράφοντας αυτά, σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για αντιπαροχές και συναλλαγές μεταξύ του συνδυασμού του Δημάρχου και όποιου άλλου δημοτικού συνδυασμού εύρισκε «να ταιριάζει το χνώτο του» και να …συμπράξει, αλλά όπως και να το κάνουμε τα συμφωνηθέντα δεν φτάνει να «είναι μιλημένα» αλλά και «τιμημένα» κι αυτό διασφαλίζεται μόνον εφόσον και ο συνεργάτης σου έχει την δυνατότητα να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, που σημαίνει από θέση ευθύνης να έχει την δυνατότητα της υλοποίησης όσων από κοινού συμφωνήσατε!

Μοιραία, λοιπόν, μετά κι από αυτές τις εξελίξεις προκύπτουν βασανιστικά τα ερωτήματα: Γιατί το έκαμε αυτό ο Χρήστος Τσιρογιάννης; Μήπως έχει ήδη διασφαλίσει περιστασιακές πλειοψηφίες στο δημοτικό συμβούλιο, με την προσέλκυση συμβούλων κατά μόνας, κάθε φορά; Μήπως, θεωρεί ότι η όποια πρότασή του στο συμβούλιο θα είναι τόσο εμπεριστατωμένη και θελκτική που θα αδυνατούν οι «αντίπαλοί» του να μην την ακολουθήσουν; Μήπως για άλλη μια τετραετία θα βιώσουμε την διαχειριστική λογική και πρακτική των υποθέσεων του Δήμου, που δεν θα εγείρει διαφοροποιήσεις και εντάσεις και την παντελή απουσία οποιουδήποτε μεγαλεπήβολου σχεδίου θα οδηγούσε τον δήμο Αρταίων στην λεωφόρο της ανάπτυξης;

Ότι από όλα από αυτά κι αν συμβαίνει, είναι προφανές πως ο μεγάλος χαμένος για μια ακόμη φορά θα είναι ο Δήμος και οι δημότες!

Γιατί αν μη τι άλλο, η πρώτη εικόνα των αποφάσεων του Χρήστου Τσιρογιάννη, αποπνέει «αλαζονεία και έπαρση», αφού μόνον την υπόθεση των συνεργασιών δεν υπηρετεί!

Αλήθεια, δεν σκέφθηκε πόσο ειρωνικό φαντάζει (και είναι) στον δημότη, που παρακολουθεί τώρα αποστασιοποιημένος από την βάσανο της κάλπης, την ονομασία του συνδυασμού του Δημάρχου «Αρτινών ΣυνΕργασία»;

Και το σημαντικότερο, πως θα οδηγήσει τον εκλεκτό του στην ψηφοφορία για την εκλογή του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, θεσμός που θεωρείται ενωτικός στα δημοτικά πράγματα, όταν τόσο βάναυσα έχει υποτιμήσει τους υπόλοιπους συνδυασμούς, οι οποίοι θα έχουν κάθε δικαίωμα και κάθε δίκιο να του συμπεριφερθούν ανάλογα;

Τι κι αν οι αλχημείες του νόμου επιβάλουν την εκλογή του από την παράταξη του Δημάρχου; Αν αυτή συνοδεύεται μόνον από τις ψήφους του συνδυασμού του Δημάρχου, δηλαδή 12 στους 33, πόση βαρύτητα μπορεί να έχει;

Αλλοίμονο! Οι μεγαλύτεροι υποστηρίζουν πως «η καλή μέρα από το πρωΐ φαίνεται» κι αν αυτή ανατέλλει συνοδευόμενη «με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», τότε το μέλλον μόνον δυσοίωνο φαντάζει!

Ας ελπίσουμε, ότι θα διαψευστούμε…

Χ.Α.Α.