Η αυτοδιοίκηση, μπαίνει σε περιπέτειες!

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Λέγαμε και το επαναλαμβάνουν οι εκάστοτε κυβερνώντες, όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση, πως η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα και από μόνη της, θα βρει τις λύσεις, την χρονική συγκυρία που είναι αναγκαίες. Υπό την ίδια θεώρηση και ο θεσμός της αυτοδιοίκησης, καθαρά δημοκρατικός θεσμός, δεν είχε ποτέ και δεν πρόκειται να βρεθεί αντιμέτωπος με αδιέξοδα. Από μόνος του και με φόντο την δημιουργική συμμετοχή των πολιτών, όταν όσοι υπηρετούν τον θεσμό, έχουν σε πρώτο πλάνο τον πολίτη, βρίσκει τις λύσεις σε όλα τα ζητήματα που προκύπτουν.
Λέγαμε οι παλιότεροι στην ανάλυση των εξελίξεων, ότι όταν στην πολιτική εφευρίσκονται νεολογισμοί, κάποια σκοπιμότητα θέλουν να υπηρετήσουν, όσοι τους επινοούν. Πιό απλά, κάποιοι εξυπνάκηδες, αντικαθιστούν τις έννοιες που από μόνη της, η πολιτική δίνει στην διάθεση του πολίτη, για να νομίζει ο πολίτης, πως ασχολούμενος με το νεολογισμό, ανεβάζει το επίπεδο της συμμετοχής του, στους δημοκρατικούς θεσμούς…
Είναι πολλοί, αυτοί που θεωρούν σήμερα, ως μέγιστη ανοησία, το νεολογισμό περί κυβερνητισιμότητας, τον οποίο ο παλιός αριστερός Τάκης Θεωδορικάκος, έχει καταντήσει… καραμέλα και θέλει πίσω απ’ αυτή την αοριστολογία, να καλύψει την πάγια επιλογή της δεξιάς, που δεν θέλει ισχυρά δημοτικά συμβούλια, αλλά ισχυρούς δημάρχους. Τους τελευταίους, μπορεί να τους ελέγξει με χαρακτηριστική άνεση, ενώ η απόπειρα ελέγχου των δημοτικών συμβουλίων, παρουσιάζει… ζόρια…
Τον Κλεισθένη, με βάση τον οποίο ψήφισαν οι πολίτες στις εκλογές του περασμένου Μαΐου, «ακόμη δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε». Γνωρίζουν εκ των προτέρων ο Κυριάκος, ο Θεοδωρικάκος και οι άλλοι «σωτήρες», ότι με την σύνθεση που έχουν τα δημοτικό συμβούλια, δεν θα μπορούν να διοικηθούν οι Δήμοι! Δεν το γνωρίζουν στην πράξη, άρα δεν μπορούν να το προβάλλουν ως δεδομένο. Εκείνο που γνωρίζουν, είναι ότι δεν θα μπορούν ν’ αυθαιρετούν οι δήμαρχοι και να εξευτελίζουν την έννοια της συμμετοχής… Να τους καθοδηγούν, όσους μετέχουν στα Δημοτικά Συμβούλια, «με το καλάμι» και βεβαίως με φόντο το μοίρασμα θέσεων αντιδημάρχου, προέδρου ΔΣ και προέδρου δημοτικών επιχειρήσεων.
Δείχνουν ιδιαίτερη πρεμούρα, ντε και καλά όταν (σ.σ. σε λιγότερο από δυό εβδομάδες) αναλάβουν οι δήμαρχοι, να έχουν στα χέρια τους, τα εργαλεία της αυθαιρεσίας και του ετσιθελισμού… Και φυσικά όλο αυτό, το έχουν ήδη βαφτίσει κυβερνησιμότητα, για να μην βρουν την ελάχιστη αντίδραση, στην εποχή των υψηλών προσδοκιών, που με ιδιαίτερη μαεστρία, έχει καθιερώσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη…
-Πόσο δύσκολο, είναι ένα δήμαρχος – ηγέτης, να εμπνεύσει το δημοτικό συμβούλιο, να λαμβάνει ακόμη και ομόφωνες αποφάσεις, για τα μεγάλα θέματα του Δήμου;
Η απάντηση, με φόντο την κοινή λογική… Είναι πολύ απλή υπόθεση, υπό την προϋπόθεση, ότι έχουν προκύψει δήμαρχοι -ηγέτες. Όμως αυτή την κατηγορία των δημάρχων, ιστορικά την απεχθανόταν η δεξιά! Ήθελε και θέλει δημάρχους, να έλκονται απ’ την διαρκή… επαφή με την εξουσία, άρα να είναι οι καλύτεροι εντολοδόχοι, για την εξουσία, άσχετα αν οι εντολοδόχοι, δεν μπορούν να είναι καλοί για τον τόπο που υπηρετούν…
Προερχόμενος απ’ την Αριστερά ο πολύς Θεοδωρικάκος, διέβλεψε τον κίνδυνο που δεν βλέπουν σήμερα πολλοί, γιατί κι αυτοί έχουν «καραμέλα» στο στόμα τους, το νεολογισμό περί κυβερνησιμότητας… Αν τα δημοτικά συμβούλια, λειτουργήσουν με όσα προβλέπει ο Καλλικράτης, μπορούν να αποκτήσουν κινηματική μορφή και να λειτουργήσουν ενάντια στην εκάστοτε κυβέρνηση. Λειτουργία την οποία και μόνο που ακούνε οι εκπρόσωποι της δεξιάς και «βγάζουν σπυράκια»!
Πάντα η δεξιά -πολύ δεν περισσότερο με το μεταρρυθμιστικό αμπαλάζ, που την περιβάλλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη- δεν ήθελε την συμμετοχή, αλλά και την λειτουργία κινήματος, σε κάθε θεσμό. Όπως το κίνημα της αυτοδιοίκησης, που μπορεί να ορίσει συνολικά τους όρους λειτουργίας της αυτοδιοίκησης και να τους μεταφέρει απ’ τους όρους υποταγής που προαναφέρουμε, σε όρους ισότιμης δημοκρατικής λειτουργίας και διεκδίκησης…
Οπότε αυτό το… τερατούργημα, που ψηφίστηκε με πρόφαση την κυβερνησιμότητα, επαναφέρει σε πρώτο πλάνο το δημαρχοκεντρικό μοντέλο λειτουργίας της αυτοδιοίκησης, για να είναι σίγουρη η κεντρική εξουσία, ότι όσοι ικανοποιούνται με το μοντέλο αυτό, ήταν, είναι και θα είναι υποτελείς στην κεντρική εξουσία…
-Τα είπαν καλά, παρουσιάστηκαν ως οι «σωτήρες» των δημάρχων που δεν έχουν την πλειοψηφία στα δημοτικά συμβούλια, όχι γιατί ξαφνικά «αγάπησαν» την συμπαθή τάξη των δημάρχων;
Αν είχαν μόνο αυτό στο μυαλό τους, μπορεί και να έλεγες ότι η κατάσταση παλεύεται…
Τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα, άρα πολύ περισσότερο επικίνδυνα. Με τον Κλεισθένη, είχε μια ευκαιρία η αυτοδιοίκηση συνολικά, ν’ ανέβει ένα επίπεδο και να λειτουργήσει σύμφωνα με την ανάγκη του σήμερα. Και αυτό φόβισε και θα φοβίζει για πάντα, την κεντρική εξουσία, όταν αυτή υπηρετείται απ’ την δεξιά!
Αυτή ακριβώς είναι η εξήγηση, που κάθε σκεπτόμενος πολίτης, πρέπει να δώσει για την πρεμούρα της ψήφισης ως πρώτο νομοσχέδιο της νέας κυβέρνησης, αυτό για την αθλιότητα της κυβερνησιμότητας… Και η αθλιότητα του πράγματος, θα αποδεικνύεται κάθε φορά που θα λαμβάνονται οι αποφάσεις απ’ την μειοψηφία και έτσι με «αμπαλάζ» την κυβερνησιμότητα, θα θυσιάζεται η πλειοψηφία που οι πολίτες δημιούργησαν…
ΕΠΙΛΟΓΟΣ. Η αυτοδιοίκηση, με τα κόλπα του Κυριάκου και του Θεωδορικάκου, μπαίνει σε περιπέτειες! Εισέρχεται σε περίοδο, όπου η μειοψηφία των εκλεκτών, θα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της, την λαϊκή βούληση! Και για τον λόγο αυτό, ζητείται η άμεση αντίδραση των σκεπτόμενων πολιτών…