ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου

Τέως Προέδρου Βουλής των Αντιπροσώπων

Σαράντα πέντε χρόνια από την τουρκική εισβολή το Κυπριακό βρίσκεται ίσως στην χειρότερη στιγμή. Η Κύπρος τελεί υπό «κατάσταση πολιορκίας». Από ερευνητικά σκάφη, γεωτρύπανα και πολεμικά πλοία της Τουρκίας, τα οποία ενεργούν εντός της ΑΟΖ, ακόμα και εντός της αιγιαλίτιδος ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δίκην «Ποντίου Πιλάτου», το Συμβούλιο Ασφαλείας στο πρόσφατο ψήφισμα του για την ανανέωση της θητείας της Ειρηνευτικής Δύναμης, περιορίζεται «να επαναλάβει την έκκληση του Γενικού Γραμματέα για σοβαρές προσπάθειες αποφυγής κάθε περαιτέρω κλιμάκωσης και για την εξουδετέρωση των εντάσεων».

Επί του εδάφους και παρά τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 550 και 789, για υπαγωγή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Έθνη, προκειμένου να επανεγκατασταθούν οι νόμιμοι κάτοικοι της, η ψευδοκυβέρνηση των κατεχομένων μεθοδεύει «καταγραφή περιουσιών» και δόλια αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, με επίκληση δήθεν κυριότητας του Εφκάφ,  παρά τα δημοσιευθέντα έγγραφα που θρυμματίζουν τους έωλους αυτούς ισχυρισμούς.

Από την Τουρκία εκπορεύονται συνεχή μηνύματα για λύση δύο κρατών, για διατήρηση – συνέχιση του αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων και μονομερούς δικαιώματος επέμβασης αλλά και πολεμικοί  παιάνες «επανάληψης αυτού που έγινε το 1974», εάν «οι Ελληνοκύπριοι δεν λογικευτούν», δηλαδή εάν δεν αποδεχθούν τις τουρκικές αξιώσεις στο ενεργειακό πεδίο.

Την περασμένη Δευτέρα ο Τσαβούσογλου, χωρίς περιστροφές, απλώς με περίτεχνη λεκτική επικάλυψη, ομολόγησε τον πραγματικό στόχο της Τουρκίας. Είπε: «Ας μετατρέψουμε την Ανατολική Μεσόγειο σε λεκάνη ειρήνης, ευημερίας και συνεργασίας». Με απλά λόγια, τουρκικός στρατηγικός έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου.

Και ταυτόχρονα, έκλειψη της ελληνικής παρουσίας στην περιοχή και εγκλωβισμό του κυπριακού ρόλου σε τουρκικό έλεγχο και κηδεμονία.

Όταν θα δημοσιεύεται αυτό το κείμενο, θα έχουν γίνει γνωστά τα αποτελέσματα της συνάντησης του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Τ/Κ ηγέτη Μ. Ακκιντζί. Ενδεχόμενο επόμενο βήμα, συνάντηση των δύο με τον Αντόνιο Γκουτιέρες το Σεπτέμβριο. Για διερεύνηση των προϋποθέσεων για πραγματοποίηση, πρώτα άτυπης πενταμερούς και στη συνέχεια επίσημης πενταμερούς «για να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντάνα».

Ερώτημα: Θα συρθούμε σε αυτή τη διαδικασία, ενώ η Τουρκία απροκάλυπτα και απροσχημάτιστα, στην πράξη και στα λόγια, δεν αποκρύπτει τους στόχους της;

Δεν θα επαναλάβω το κοινότυπο περί κρισιμότητας των στιγμών. Θα υποδείξω ωστόσο ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελληνοκυπριακής πλευράς, θα έχουν κομβική και καθοριστική σημασία για την περαιτέρω πορεία του Κυπριακού.

Είναι γι’ αυτό που θα πρέπει, πέραν της επισήμανσης των κινδύνων, να τοποθετηθούμε με σαφήνεια για το «δέον γενέσθαι».

Νέες συνομιλίες – διαπραγματεύσεις, χωρίς ρητή πρόταξη, της ανάγκης κατάργησης των εγγυήσεων – μονομερούς επεμβατικού δικαιώματος και αποχώρησης των στρατευμάτων θα ήταν αδιανόητες.

Νέες συνομιλίες – διαπραγματεύσεις χωρίς τερματισμό των μεθοδεύσεων Τουρκίας και Τ/Κ ηγεσίας στην Αμμόχωστο, θα ήταν αδιανόητες. Αντίθετα θα πρέπει τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας για υπαγωγή της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων, προκειμένου να επανεγκατασταθούν οι νόμιμοι κάτοικοι της, να είναι βασικό θέμα της ημερήσιας διάταξης σε οποιεσδήποτε συνομιλίες.

Νέες συνομιλίες χωρίς τερματισμό των παραβιάσεων της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας θα οδηγήσουν σε νομιμοποίηση της τουρκικής επιδρομής.

Δεν υπάρχουν περιθώρια λαθών και  ελλειμματικών χειρισμών.

Βρισκόμαστε μπροστά σε σταυροδρόμι. Αν και πάλι επιμείνουμε στην πεπατημένη, θα έχουμε οριστικά και εθελουσίως διολισθήσει, στην αρχή του τέλους. Για λύση τουρκικών προδιαγραφών. Τόσο απλά.

Σημ: Την ώρα που στην Αμμόχωστο βρίσκεται σε εξέλιξη δόλια επιχείρηση  τουρκοποίησης της, αντί ομοθυμίας, ομοψυχίας και συλλογικού αγώνα για τη σωτηρία της, επιλέγεται η κομματική αναμέτρηση. Κρίμα. Μελαγχολία, απογοήτευση και θλίψη.