Η ήττα είναι ορφανή…

Μια ακόμη εκλογική μάχη για τον Δήμο Αρταίων, πέρασε στην ιστορία, χωρίς ωστόσο να αποδειχτεί …ιστορική.

Κι αυτό γιατί από το βράδυ της 26ης Μαΐου και τον πρώτο γύρο των εκλογών, φαινόταν σε όποιον ήθελε να προσεγγίσει το θέμα με την απόλυτη  ψυχραιμία του καλόπιστου παρατηρητή, την καταιγίδα που ερχόταν για την υποστηριζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ υποψήφια Δήμαρχο, αλλά και την απόλυτη νίκη του νυν Δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη.

Από όπου κι αν προσπαθούσες να αναλύσεις το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου και να αποπειραθείς σε πρόγνωση – πρόβλεψη για το τελικό αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου όλα συνηγορούσαν σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα: «δεν χάνει με τίποτε ο Τσιρογιάννης».

Κι αυτό ακριβώς «έβγαλε» κι η κάλπη.

Και τα σημάδια, τα καταραμένα, ήταν πολλά και …ευανάγνωστα.

Κι αυτά δεν ήταν απλώς, οι διαφορές που κατέγραψε ο πρώτοις γύρος των δημοτικών εκλογών.

Όχι!

Αλλά ήταν ο τρόπος που πολιτευόταν ο καθένας από τους  δύο μονομάχους από την αρχή μέχρι το τέλος της εκλογικής αναμέτρησης και ο τρόπος που απευθυνόταν στο εκλογικό σώμα, το οποίο για άλλη μια φορά υποτιμήθηκε βάναυσα, λες και δεν διαθέτει γνώση, άποψη, κρίση και γνώμη.

Κι αυτή ακριβώς η ύβρις, ήταν ο ένας και ίσως ο πιο ισχυρός λόγος για να επέλθει η …νέμεσις!

Η σκανδαλολογία, που εξυφάνθη σε αντιπολιτευτικά του Τσιρογιάννη παρασκήνια, ενδεδυμένη τον χιτώνα των «μελετών» για τα διάφορα δημοτικά έργα και όσα αυτά κρύβουν για ημέτερους, μπορεί στο παρελθόν να αποτελούσε ένα από τα ισχυρότερα όπλα στην φαρέτρα των συριζαίων υποψηφίων, όμως σήμερα ουδόλως έλκει το πολιτικό σώμα, αφού ποτέ μέχρι τώρα ή σχεδόν ποτέ, δεν απεδείχθη στην …πράξη.

Από την άλλη η πολυδιαφημιζόμενη συνεργασία με αποτυχημένα πολιτικά προϊόντα του παρελθόντος και η ανάσυρσή τους στο πολιτικό προσκήνιο, κατευθείαν από την πολιτική χωματερή, όχι μόνον δεν απέδωσε τα προσδοκόμενα, αλλά σε αρκετές των περιπτώσεων λειτούργησε ως αποκρουστικός «ανθρωποδιώκτης».

Αψευδής μάρτυρας η κατάταξη στην προσωπική συγκομιδή ψήφων αυτών των πολιτικών υπολειμμάτων, που θεωρούσαν εαυτούς πολύφερνες …πολιτικές νύφες!

Η αδυναμία ερμηνείας των αποτελεσμάτων στις ευρωεκλογές, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ στην Άρτα κατέγραψε το μεγαλύτερο ποσοστό του πανελλαδικά, αντί να καταβληθεί προσπάθεια να εξηγηθεί συνδυαστικά με τα αντίστοιχα …χαμηλά βαρομετρικά που κατέγραψαν σε επίπεδο περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, όπως ήταν φυσικό οδήγησε και σε λάθος συμπεράσματα, που επέτειναν το ήδη τεράστιο πρόβλημα.

Φυσική συνέπεια όλων αυτών, ήταν όχι μόνον το αποτέλεσμα των επαναληπτικών δημοτικών εκλογών στον Δήμο Αρταίων, αλλά σε συνδυασμό και με  την απουσία αυτοκριτικής, να οδηγηθεί η υποψήφια Δήμαρχος στην απόδοση ευθυνών για την παταγώδη αποτυχία και την εκκωφαντική ήττα της  και στην στοχοποίηση σε αλλότρια πολιτικά πρόσωπα του κομματικού της χώρου, από τα οποία και ανέμενε να …την εκλέξουν!

Χαρακτηριστικό της σύγχυσης εν κρανίω που επικρατούσε στο δημοτικό της επιτελείο, ήταν και η φραστική επίθεση που έγινε στην υπουργό, αντί «να πίνει νερό στο όνομά της», που την έφτασε μέχρι εκεί που πήγε.

Λες και η Όλγα θα μπορούσε να υποκαταστήσει το εκλογικό σώμα των Αρτινών και γιατί όχι να ψήφιζε η ίδια για …λογαριασμό τους, προς χάριν της εκλεκτής!

Προς δόξαν, πάντα, της αυτόφωτης πορείας και παρουσίας στην αυτοδιοίκηση, της υποψήφιας!

Βέβαια είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ήττας να είναι διαχρονικά ορφανή, σε αντίθεση με την νίκη που έχει πολλούς πατέρες (και μητέρες, θα συμπλήρωνα).

Όπως και η απόδοση ευθυνών σε όλους τους άλλους, πλην ημών των ιδίων.

Αλλά όπως είναι τοις πάσι γνωστό «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι»!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, δεν μπορούμε παρά να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα, ότι το εκλογικό αποτέλεσμα στον Δήμο Αρταίων «ήταν δίκαιο και έγινε πράξη»!

Χ.Α.Α.