Φαντασιώνονται ότι τους περιμένουν ημέρες δόξας

Γράφει ο

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Είναι επιβεβλημένο… Να είμαστε προετοιμασμένοι, για τη νέα πραγματικότητα, με την οποία θα βρεθούμε αντιμέτωποι, την επόμενη των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, καθώς όπως εξελίχτηκε ο προεκλογικός διάλογος, έχει ήδη δείξει ότι πάμε «σε μία απ’ τα ίδια»! Για να έχουμε την… δυνατότητα, τα επόμενα τέσσερα χρόνια, να παρατηρούμε, το πως σ’ αυτόν τον δύσμοιρο τόπο, θα περνούν αναξιοποίητες, η μία μετά την άλλη, οι ευκαιρίες…

Σ’ αυτόν τον προεκλογικό διάλογο, έλειψε το σημαντικότερο. Οι προγραμματικές συγκλίσεις… Όχι για τον δρόμο, που πρέπει να κατασκευαστεί στην μία ή την άλλη συνοικία, αλλά για την ουσία της λειτουργίας της αυτοδιοίκησης, που με το νέο θεσμικό πλαίσιο, θα ορίζεται από δύο έννοιες, οι οποίες ήταν μέχρι σήμερα εξαφανισμένες απ’ το λεξιλόγιο των αιρετών… Συνεννόηση και συνεργασία.

Αν η κάθε προσπάθεια, σε κάθε Δήμο, δεν έχει την βάση της , στην συνεννόηση και την συνεργασία, η αυτοδιοίκηση ως θεσμός θα είναι κενό γράμμα. Θα είναι απλά, ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός, ο οποίος στην τελική του εκδοχή θα λειτουργεί εις βάρος των πολιτών.

Ο προεκλογικός διάλογος, έδειξε ξεκάθαρα, ότι όσοι είναι υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες, φαντασιώνονται ότι τους περιμένουν ημέρες δόξας, με φόντο την εξουσία. Που σημαίνει ότι δύσκολα θα προσαρμοστούν, στις νέες συνθήκες, τις οποίες οι ανάγκες της κοινωνίας δημιούργησαν και όχι ο κακός ΣΥΡΙΖΑ, όπως δηλώνουν κάποιοι εξουσιαστές δήμαρχοι, οι οποίοι από τώρα μετρούν τα χαμένα κεκτημένα, χωρίς βέβαια να ερυθριούν, ούτε κατά το ελάχιστο…

Η συνεννόηση που απαιτεί η νέα εποχή, βασίζεται στις προγραμματικές συγκλίσεις, οι όπως κατέστη σαφές, δεν έχουν προκύψει. Το αντίθετο και πολύ εχθρικό, για την αυτοδιοίκηση, προέκυψε. Συγκλίσεις με φόντο το γινάτι, τις οποίες κάποιοι επιχειρούν -χωρίς να ντρέπονται- να τις παρουσιάζουν ως πολιτικές. Και τα παραδείγματα είναι πολλά… Με χαρακτηριστικότερο, αυτό των δηλωνόντων αριστεροί και συνεργάζονται με καραδεξιούς, την ίδια ώρα που για κάθε τι, στην ανάλυση που κάνουν, φταίει η επάρατος δεξιά… Επιμένουμε…  Χωρίς να ερυθριούν, έστω κατά το ελάχιστο…

Από μόνες τους αυτές οι συμφωνίες, δείχνουν τους στόχους, τους οποίους οι ίδιοι οι συγκλίνοντες, νομίζουν ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί ο απλός πολίτης… Η νομή της εξουσίας, είναι το κίνητρο και όλα τα υπόλοιπα, είναι για νάχουμε να λέμε… Και μπορεί ν’ αντιληφθεί ο καθένας, τι σημαίνει νομή της εξουσίας, με φόντο το γινάτι… Μπορεί να δούμε και πολλά περισσότερα, απ’ όσα είδαμε σε σχέση με την συμπαθή τάξη των δημάρχων, όλα τα προηγούμενα χρόνια…

Τραγικό το τοπίο που διαμορφώνεται. Με την συνέχεια περισσότερο τραγική… Στις λίγες ημέρες που απέμειναν, δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτα… Στους ίδιους ρυθμούς θα κινείται ο προεκλογικός αγώνας, με περισσότερο εμφανείς τις τακτικές που θ’ αηδιάζουν τους πολίτες έτι περισσότερο…

Γιατί, όπως η εμπειρία διδάσκει, οι επόμενες ημέρες δεν θα είναι ημέρες του ουσιαστικού και τελικού διαλόγου. Θα είναι οι ημέρες του  εκβιασμού. Έχει εξηγηθεί το ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει η αυτοδιοίκηση, με εκβιαζόμενους πολίτες…

Είναι το έτερο στοιχείο της πολιτικής τραγωδίας που βιώνουμε και σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο, για είναι κι αυτό ένα ακόμη εργαλείο, με το οποίο θα ισοπεδωθεί κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ουσιαστικής αγωνίας για το μέλλον του τόπου.

Δεν μπορεί να προκύψει αμφιβολία, περί την πραγματική καταγραφή της κατάστασης που διαμορφώθηκε. Είναι αυτή, ίσως και χειρότερη… Και είναι αυτή, που προεξοφλεί την τραγωδία που επέρχεται…

Γυρίζουμε στην αρχή του κειμένου. Να είμαστε προετοιμασμένοι, γι’ αυτό που έρχεται. Κι αν αυτοί που θα εκλεγούν θα γιορτάζουν την επιτυχία τους, οι πολίτες την ίδια ώρα θα πρέπει ν’ αναλάβουν την ευθύνη της επιλογής τους. Και να μην είναι μετά αυτοί που τάχα θα διαμαρτύρονται και θα δηλώνουν απογοητευμένοι, που στην περιοχή μας, δεν αλλάζει τίποτα.

Υ.Γ. Μακριά από μας η όποια υπόδειξη… Μακριά από μας, η εκτίμηση για το ποιός είναι ο μονόφθαλμος, μεταξύ των αόμματων… Η υπόδειξη, που μήνες τώρα κάνουμε, είναι η ίδια αναζήτηση… Ο ποιοτικός και χρήσιμος διάλογος, θα μπορούσε να ήταν το… φάρμακο, για την τραγωδία που έρχεται…