Τουφεκιές στον αέρα!

Τα ψέματα τελείωσαν.

Ελάχιστα μόνον εικοσιτετράωρα μας χωρίζουν από το ραντεβού με τις κάλπες, που θα αναδείξουν το τοπικό πολιτικό προσωπικό, που θα κληθεί να οδηγήσει την Άρτα στην λεωφόρο της ανάπτυξης δίνοντάς της προοπτική κι ελπίδα.

Ωστόσο για να είμαστε ειλικρινείς, η πρώτη διαπίστωση που αβίαστα προκύπτει από την ροή του προεκλογικού αγώνα που παρακολουθήσαμε, δεν ανέδειξε κάποιον με τα χαρακτηριστικά του ηγέτη που μπορεί να επωμιστεί αυτό τον ρόλο με επιτυχία.

Μέρες που είναι, ο προεκλογικός αγώνας των τοπικών διεκδικητών της εξουσίας, περισσότερο προσομοίαζε με το μουσικό πανηγυράκι της Eurovision, παρά σε σύγκρουση ιδεών, πολιτικών θέσεων, προγραμμάτων και αναπτυξιακών σχεδίων και δράσεων.

Κι αν δεν αφορούσε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας, μικρό το κακό!

Γιατί θα το εισπράτταμε σαν ένα ευχάριστο διάλειμμα και απόδραση από την σκληρή καθημερινότητα που βιώνουμε όλοι μας.

Θα το ευχαριστιόμαστε για λίγες μέρες, ειδικότερα με το ποια εμφάνιση έκανε τον περισσότερο πάταγο και ποια προκάλεσε πιο πολύ κι έπειτα θα γυρίζαμε ξανά στη πεζή ζωή μας και τα προβλήματά της.

Όμως, μέσα στο θολό τοπίο του προεκλογικού αγώνα που παρακολουθήσαμε, ο κίνδυνος την επόμενη μέρα των εκλογών να γεμίσει για άλλη μια φορά η Άρτα με «κοψοχέρηδες» είναι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ορατός.

Κι αυτό γιατί, πέραν όλων των άλλων, στον προεκλογικό διάλογο, απουσίαζε εμφατικά από όλους και όλες όσοι διεκδικούν την ψήφο μας, το σχέδιο που θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματικά νέες θέσεις εργασίας, που με τη σειρά τους θα μπορούσαν να κρατήσουν στον τόπο  μας τους νέους, που αν μη τι άλλο αποτελούν το πιο υγιές και παραγωγικό τμήμα της κοινωνίας.

Έτσι, αν ο τόπος μας διολισθαίνει διαρκώς στην απώλεια της νεολαίας του, που αναγκαστικά αναζητούν την τύχη τους αλλού, τότε με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε μαρασμό και στην διαρκή υποβάθμισή του σε ένα μεγάλο χωριό.

Φαινόμενο, που ενώ το παρακολουθούμε επί σειρά ετών, αναπολώντας οι παλιότεροι πως ήταν η Άρτα και πως έγινε – τότε που οι Γιαννιώτες έρχονταν ακόμη και για την διασκέδασή τους στην Άρτα – αρνούμαστε πεισματικά να το αντιμετωπίσουμε.

Λες και έχουμε αποδεχτεί την μοίρα μας και το …ριζικό μας.

Κι ενώ αυτό είναι μια ζοφερή πραγματικότητα, που γίνεται από όλους και όλες αντιληπτή, στο προεκλογικό διάστημα για το ζήτημα παρακολουθήσαμε από τους αυριανούς δημοτικούς μας άρχοντες  να …ρίχνουν «τουφεκιές στον αέρα», εξαγγέλοντας ο καθείς και η καθεμία αποσπασματικές δράσεις, χωρίς αρχή και τέλος και χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις στο πρόβλημα.

Έτσι τα διλήμματα που έχει να αντιμετωπίσει ο ψηφοφόρος λίγες ώρες πριν τις κάλπες παραμένουν βασανιστικά:

Να επιλέξει νέο πολιτικό προσωπικό, άφθαρτο, αχαρτογράφητο και μυστηριώδες, ευελπιστώντας σε κάτι καλύτερο.

Μα τότε, ελλοχεύει ο κίνδυνος που περιγράφει και η λαϊκή παροιμία «πήγαμε για μαλλί και βγήκαμε κουρεμένοι»!

Γιατί είδαμε και το …χαΐρι μας με το νέο πολιτικό προσωπικό που επιλέξαμε σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής!

Να επιλέξει μεταξύ …συγγενών και φίλων;

Μα τότε είναι σίγουρο ότι δεν θα αποφύγει, ούτε τους ανίκανους ούτε τις μετριότητες, αφού το μόνο κριτήριο επιλογής θα είναι η προσωπική σχέση με τον υποψήφιο!

Σαν να λέμε, λοιπόν, «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα»!

Γι’ αυτό, μέσα σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον, το μόνο που (μας) απομένει, είναι αφού απορρίψουμε τις πιο πάνω συνταγές, να ψάξουμε καλά ανάμεσα στους υποψήφιους και δεν μπορεί, κάπου θα συναντήσουμε και τους άριστους, που θα έχουν την διάθεση, τη θέληση, αλλά και κάποιο σχέδιο για να δραπετεύσουμε από το τέλμα, που μας περιβάλει και μας οδηγεί κατευθείαν στην …ασφυξία.

Διαφορετικά θα δικαιώσουμε την διαχρονική ρήση «τέτοιος λαός, τέτοιοι ηγέτες»!

Και θα έρθει η ώρα που θα κληθούμε να δώσουμε εξηγήσεις, απαντώντας στο ερώτημα ΓΙΑΤΙ, στα παιδιά μας!

Και τότε δεν θα μπορούμε να τους πούμε, ότι είμαστε άμοιροι ευθυνών!!!

Καλό βόλι!

Χ.Α.Α.