Να μην πάμε γονυπετείς στην κάλπη…

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

Είμαστε αρκετά ψυλλιασμένοι για να έχουμε πλέον (και άλλες) αυταπάτες: Ο κ.Τσίπρας προσπαθεί να κολακεύσει τους δημοσίους υπαλλήλους και να κοροϊδέψει τους συνταξιούχους και ο Μητσοτάκης τάζει στις δυνάμεις της αγοράς την πλήρη απελευθέρωση του χρόνου εργασίας. Αλλά και πάλι οι επιχειρηματίες δεν μοιάζουν ικανοποιημένοι. Ζητούν και νέα μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης…

 Ποια είναι η μεγάλη εικόνα: σχεδόν 650.000 νέοι αμείβονται με λιγότερα από 500 ευρώ το μήνα. Από αυτούς 251.000 με λιγότερα από 250 ευρώ το μήνα. Ουσιαστικά δύο νέοι μοιράζονται μια θέση εργασίας. Από 4 ώρες ο καθένας. Άλλοι 500.000 έφυγαν στο εξωτερικό. Εντάξει, έτσι μειώθηκε η ανεργία. Αλλά, για πέστε μου. Είναι λόγος περηφάνιας αυτός; Είναι αφορμή κομπασμού; Αντί να κρύβονται στις υπουργικές τους λιμουζίνες με τα φιμέ τζάμια βγαίνουν και διαλαλούν την καθιέρωση και επέκταση της φτώχειας…

Από την αρχή της κρίσης τα νοικοκυριά έχασαν 1 στα 3 ευρώ που διέθεταν και στα 2 που τους απέμειναν, απλώνει ασύστολα το χέρι η εφορία και η ακρίβεια…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού στράγγισε οικονομικά τους συνταξιούχους (ΕΚΑΣ, 6% υπέρ υγείας, επικουρικές, μειωμένες συντάξεις λόγω νόμου Κατρούγκαλου, αύξηση ΦΠΑ, γιγάντωση του Ειδικού Φόρου καυσίμων κ.α.) προσφέρει στις 20/5 τα… οδοιπορικά για την κάλπη της 26ης Μαΐου. Ούτε 13η σύνταξη, σε μια τέτοια περίπτωση θα καταβαλλόταν τον Δεκέμβριο, ούτε σταθερή παροχή, θα δινόταν τέλη Μάιου μαζί με τις συντάξεις Ιουνίου. Πρόκειται για εφάπαξ κοροϊδία.

 Και η ΝΔ, προκειμένου να ισοφαρίσει το «κόστος» από την αύξηση του κατώτατου μισθού, υπόσχεται στις επιχειρήσεις να έχουν το διευθυντικό δικαίωμα να ορίζουν τον χρόνο ημερήσιας, εβδομαδιαίας ή μηνιαίας εργασίας κατά το δοκούν.

 Δεν μιλάμε καν για ρύθμιση του ετήσιου χρόνου εργασίας με Συλλογική Σύμβαση Εργασίας όπου τηρείται το 8ωρο, το διήμερο συνεχούς ανάπαυσης και δίνεται επιπλέον άδεια. Βεβαίως καταργήθηκε η λεγόμενη 4η βάρδια (3 βάρδιες για την 24ρη λειτουργία μιας επιχείρησης και μια βάρδια για τα Σαββατοκύριακα, ανά 12 ώρες εργασίας και τις δυο ημέρες).

 Με αυτόν τον τρόπο και η επιχείρηση μειώνει το κόστος λειτουργίας (όμως για την κοινωνία είναι πρόβλημα γιατί έχουμε λιγότερους εργαζόμενους) και οι ήδη απασχολούμενοι λαμβάνουν σαν αντιπαροχή περισσότερα ρεπό (18).

Άρα, από το 4ωρο, την εκ περιτροπής εργασία και την μισή αμοιβή που εφαρμόζει στην πράξη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η «λύση» δεν είναι η «εργασία λάστιχο», η ανακύκλωση των εργαζομένων και το ωράριο «ρουλεμάν» που ευαγγελίζεται η ΝΔ.

Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι μισθωτοί δεν είναι ούτε ανακυκλώσιμοι, ούτε αναλώσιμοι ούτε «απλοί συντελεστές παραγωγής» που το κόστος τους αυξομειώνεται αναλόγως των οικονομετρικών μοντέλων μιας εταιρείας.

Το μέλλον είναι η ανάπτυξη, η δημιουργία νέων, σταθερών και ασφαλών θέσεων εργασίας, η συμμετοχή των εργαζομένων στον νέο πλούτη που θα δημιουργηθεί, η αναδιανομή υπέρ των αδυνάτων. Η ρύθμιση των αμοιβών πρέπει να γίνεται μέσα από ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας χωρίς το κράτος να ορίζει την αμοιβή, όπως κάνει η κυβέρνηση με την διαμόρφωση του βασικού μισθό. Η δε οργάνωση του χρόνου εργασίας δεν θα πρέπει να αποκλίνει  από τις βασικές αρχές του 5νθήμερου, το 40άρου και της αδιάλειπτης 48ωρης ανάπαυσης των εργαζομένων που το ΠΑΣΟΚ ήδη από την αρχή της δεκαετίας του1980 καθιέρωσε. Και αυτές οι κατακτήσεις πρέπει να διευρυνθούν με την περαιτέρω μείωση του χρόνου εργασίας, κατ αρχήν στις επιχειρήσεις έντασης κεφαλαίου ή όπου η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη έχουν αναπτυχθεί.

 Αυτά συμβαίνουν, αυτό είναι το αποτέλεσμα  της απουσίας ανάπτυξης. Όταν δεν υπάρχει επενδυτική ορμή, απλά τρώμε τις σάρκες μας. Άλλος με τα οδοιπορικά του ΣΥΡΙΖΑ στα χέρι και άλλος με τον φόβου του αύριο. Κατηφείς και απογοητευμένοι σε μια διεκπεραιωτική εκλογική διαδικασία.

Ας το καταλάβουν όμως: Οι εργαζόμενοι είναι το μέλλον της κοινωνίας μας, οι νέοι είναι ο ανθός του τόπου μας και αυτοί θα πρέπει να είναι στο επίκεντρο της δράσης με στόχο την καθολική απασχόληση. Για την επένδυση στο αύριο.

500 ευρώ σύνταξη-δώρο 500

 501 ευρώ «δώρο» 350!

Πρόκειται για επιχείρηση εξαπάτησης. Για πολιτική φενάκη: Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο γα αποκλιμάκωση του ποσοστού της «13ης σύνταξης» αναλόγως του ποσού αυτής (100% για το τμήμα έως 500 ευρώ, 70% για τα επόμενα 100 ευρώ, 50% για ποσά σύνταξης από 601 έως 1.000 ευρώ και 30% για πάνω από τα 1.001 ευρώ). Με αυτή την εξαγγελία όποιος λαμβάνει σύνταξη 800 ευρώ λαμβάνει 500 ευρώ για το τμήμα σύνταξης έως 500 ευρώ (100%), 70 ευρώ για το τμήμα από 500 έως 600 (70%) και 100 ευρώ για το τμήμα από 600 έως 800 ευρώ (50%). Και στο σύνολο 670 ευρώ δώρο. Ποσό που είχε μια κλιμάκωση, μια λογική (όποιος πλήρωσε περισσότερα ασφάλιστρα, είχε υψηλότερες κρατήσεις και περισσότερα χρόνια ασφάλισης θα ελάμβανε –ανταποδοτικά- και υψηλότερες απολαβές).  Τελικά, με τροπολογία στη Βουλή για σύνταξη 500 ευρώ δίνουν 500 ευρώ «δώρο» και για σύνταξη 501 ευρώ, «δώρο» 350 ευρώ! Έτσι, όποιος πλήρωσε παραπάνω, όποιος ήταν συνεπής ασφαλισμένος και τακτικός φορολογούμενης, τιμωρείται. Γιατί ο συνταξιούχος των 800 ευρώ είναι ο πλούσιος, είναι η νέα μεσαία τάξη, είναι εκείνος που συναναστρέφεται με την αστική πλέμπα…

 Ενώ, εάν είμαστε όλοι επί ξύλου κρεαμάμενοι, είμαστε ευάλωτα θύματα ενός πατερναλιστικού συστήματος που στηρίζεται στα μικροδωράκια, τα καθρεφτάκια των ιθαγενών πάνω από την κάλπη της υποκρισίας…