Μετά από 50 χρόνια έκλεισε το Καφενείο του Βασίλη Σίτα

Ένα ακόμη κεφάλαιο της ιστορίας της μικρής μας πόλης, ολοκληρώθηκε  το Σάββατο του Λαζάρου, με το οριστικό τέλος του Καφενείου του Βασίλη Σίτα, του τελευταίου, μακροβιότερου και ίσως του καλύτερου, από όσους όσοι ασχολήθηκαν με το παραδοσιακό καφενείο στην Άρτα.

Μεγαλωμένος ο Βασίλης στο καφενείο του πατέρα του, που από το 1946 διατηρούσε επί της Σκουφά, σπούδασε μέσα εκεί τις ανθρώπινες σχέσεις, μυήθηκε στους καημούς και τους πόνους των συνανθρώπων και έμαθε να χαίρεται με τις χαρές τους κι ο ίδιος.

Το 1969 ανέλαβε ο ίδιος την διαχείριση του πατρικού καφενείου, όμως ασφυκτιούσε στον μικρό χώρο που διέθετε και δεν χωρούσε τα όνειρά του.

Έτσι το 1970, πήρε την μεγάλη απόφαση και μετέφερε το καφενείο, το πάθος και το κέφι του, σε πολύ μεγαλύτερη αίθουσα επί της Μακρυγιάννη, χώρο που διατήρησε μέχρι το 1982, οπότε κι αναγκάστηκε λόγω ιδιοχρησίας να αφήσει.

Γενιές και γενιές έμαθαν να απολαμβάνουν τον ελληνικό καφές (ένα πολλά βαρύ και όχι) από τα χέρια του Βασίλη, και το χειροποίητο μπρίκι του.

Εκεί τα τραπέζια με την πράσινη τσόχα για την πρέφα και τη δηλωτή.

Εκεί κι εμβληματικές φυσιογνωμίες της παλιάς Άρτας να αγωνίζονται στον «στίβο» με έπαθλο τα ποτά.

Βασίλης Βουρλόκας, Θόδωρος Βασιλάκης, Μιχάλης Παπάζογλου, Γιώργος Μάγγος, Απόστολος Άγης, Γιώργος Ζάγκλης, Κώστας Ευθυμίου, Μήτσος Πριτσιβέλης, Ηλίας Φουρτζής, Τόλιας Κεφάλας, Τέλης Καλιακάτσος, Πάνος Σακκάς, Θωμάς Σακκάς, Κώστας Σακκάς, Οικονομιδαίοι (Κώστας και Πάνος), Θανάσης Βούλγαρης και τόσοι άλλοι, που ποιόν να πρωτοθυμηθείς και ποιόν να ξεχάσεις.

Και μαζί μ’ αυτούς οι θεατές και θαμώνες με τον καφέ ή το ποτό, όλοι μια παρέα.

Με φωνές, με αντιδικίες, με ξεσπάσματα, με πλάκες.

Συζητήσεις, διαφωνίες και πειράγματα για τον Ολυμπιακό Άρτας, τον Παναμβρακικό, τον Αετό και μετά την Αναγέννηση.

Και πάντα εκεί ο Βασίλης, με το μειλίχιο και πράο ύφος να δίνει τέλος στις διαμάχες, αλλά και να επιβλέπει άγρυπνα, γιατί τότε κυκλοφορούσαν και πολλοί επικίνδυνοι τύποι.

Το 1983 ο Βασίλης Σίτας ανοίγει το νέο του στέκι επί της οδού Μανέγα, πιο κει από τα Δικαστήρια.

Το αδιαχώρητο κάθε μέρα από διαδίκους, δικηγόρους αλλά και τους φανατικούς πελάτες και φίλους του Βασίλη.

Ένα πολύβουο μελίσσι, λίγο πριν μπει στην δικαστική αίθουσα για τα σύνορα στο χωράφι, ή για την γίδα που έφαγε το κλαρί.

Εκεί λύνονται και πολλές υποθέσεις πριν καν φτάσουν στην αίθουσα του Δικαστηρίου.

Κι ο Βασίλης πάντα εμβληματικός κι ακούραστος να κάνει αμέτρητα δρομολόγια καφενείο – δικαστήρια, κουβαλώντας καφέδες, αναψυκτικά και ποτά.

Για να ‘ρθει το πλήρωμα του χρόνου και το Σάββατο του Λαζάρου του 2019, να κατεβάσει οριστικά τα στόρια το Καφενείο του Βασίλη Σίτα, ο οποίος σφράγισε με το δικό του τρόπο ένα κεφάλαιο της ιστορίας της Άρτας μας.

Όμως ο Βασίλης της καρδιάς μας, υποσχέθηκε ότι τώρα που θα έχει περισσότερο χρόνο, θα μας συντροφεύει στον καφέ η το ποτό μας κι αυτό είναι μια παρηγοριά.!!!