Στις εκλογές «πατώντας επί πτωμάτων»…

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

Στις προσεχείς εκλογές σίγουρα «παίζεται» το μέλλον της Ευρώπης και η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Αλλά δεν μπορούν να αποσυνδεθούν αυτές οι εκλογές από τις εσωτερικές περιπέτειες. Ειδικά μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς να έχει εκφραστεί γνήσια και άμεσα ο πολίτης. Με μια κυβέρνηση που αλλιώς ξεκίνησε, άλλα έταξε και εντελώς διαφορετικά πολιτεύτηκε. Εφαρμόζοντας τους πιο ακραίους οικονομικούς όρους του νεοφιλελευθερισμού (και αναφέρομαι εδώ εντελώς ενδεικτικά τόσο στα θηριώδη πλεονάσματα όσο και στο φοροξεφλούδισμα των πολιτών, μέτρα που αποστερούν κάθε αναπτυξιακή ικμάδα από την πατρίδα μας).

Αναμφισβήτητα σε αυτές τις εκλογές θα υπάρξει από τους πολίτες για ολιστική προσέγγιση. Με ήττα του κυβερνητικού ευκαιριακού συνονθυλεύματος που αναρριχήθηκε στην εξουσία  χρησιμοποιώντας την πιο ανορθολογική, συνωμοσιολογική, διχαστική και εμφυλιοπολεμική τακτική. Που οδήγησε τη χώρα σε μια δευτερογενή κρίση μέσα στην κρίση και χρέωσε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ το α’ εξάμηνο του 2015.

 Οι πολίτες θα κληθούν σε αυτές στις εκλογές να πουν εάν το κυβερνητικό «όνειρο» της φτωχοποίησης και, ακολούθως, της επάλειψης των πληγών με το επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα πρέπει να είναι το μέλλον των νέων αυτού του τόπου. Όταν, την ίδια στιγμή, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ)  κατέρρευσε για να δημιουργηθούν τα πλεονάσματα προκειμένου να πληρωθούν στο ακέραιο οι τόκοι των δανειστών και ο ΟΑΕΔ, αντί να επιδοτεί νέες θέσεις εργασίας, δημιουργεί… πλεονάσματα που κατατίθενται στην Τράπεζα της Ελλάδας.

Κυρίως δε με ήττα των συνεργατών της ψεκασμένης ακροδεξιάς που ενδημεί ακεραία σήμερα (Παπακώστα, Κόκκαλης κ.α.) στην κυβερνητική πλειοψηφία, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει (προεκλογικό) αγώνα κατά του… φασισμού.

Και απέναντι: Ο πολίτης θα ψηφίσει ώστε να μην έρθει σαν μαύρη λύση από το πιο σκληρό παρελθόν. Δηλαδή η συρρίκνωση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων σαν αντίδοτο (δήθεν) για επενδύσεις. Κάτι που υιοθετεί ξεδιάντροπε πλέον η ΝΔ. Θα αποτρέψει με την ψήφο του ώστε να μην έχουμε, μετά την βαλκανιοποίηση των αμοιβών, και την κινεζοποίηση των βασικών εργασιακών, ασφαλιστικών και ατομικών δικαιωμάτων.

Είναι αναπόδραστο οι πολίτες να μιλήσουν επί της ουσίας των καυτών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Έστω και εάν ορισμένοι πολιτικοί σχηματισμοί «βλέπουν» τις εκλογές μόνο με τα ευρωπαϊκά ματογυάλια και άλλοι σαν πρώτο γύρο ποδοσφαιρικού αγώνα και πρόκριμα εθνικών εκλογών.

Και τα μηνύματα που θα προκύψουν θα αφορούν τόσο τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όσο και το εσωτερικό: την κυβέρνηση αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση. Την τελευταία δε  να… απειλεί να διαδεχθεί την καταρρέουσα πλειοψηφία των προθύμων της εξουσίας χωρίς δεσμεύσεις και σχέδιο για την επόμενα ημέρα. Από τους διακρατούντες με νύχια και δόντια την εξουσία, κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε όσους πατούν «επί πτωμάτων» για τη εξουσία. Με οποιοδήποτε τίμημα…

Γυρολόγοι και αργυραμοιβοί…


Σε αυτό το πλαίσιο η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει ώστε να μετατραπεί στο αναγκαίο αναπτυξιακό, ερευνητικό και κοινωνικό πεδίο για τους νέους της γηραιάς ηπείρου. Να υπάρξουν εγγυήσεις ότι θα ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για κοινές-ευρωπαϊκές οικονομικές πολιτικές που θα αποτελέσουν τη βάση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από την κακή αρχιτεκτονική του ευρώ, να υπάρξουν πρωτοβουλίες ώστε να θωρακιστεί η Ευρώπη έναντι των κυκλικών κρίσεων, να αναπτυχθεί η Ένωση ώστε να αποτελέσει το κοινό μας σπίτι για το μέλλον.

Στο εσωτερικό, το προοδευτικό μέλλον δεν μπορεί να το σηματοδοτούν οι γυρολόγοι της πολιτικής και να στηρίζεται στο φτιασίδωμα των χρεοκοπημένων πολιτικών μέσα από τη ρευστοποίηση των κομμάτων. Δεν πείθουν πλέον τα βαφτίσια της λιτότητας και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών (θα περιοριστώ εδώ μόνο στα θηριώδη πλεονάσματα και την εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια στους δανειστές) σαν δήθεν «αριστερής» πολιτικής. Δεν γίνεται «αναπτυξιακή» πολιτική με εκμηδένιση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) για την πληρωμή των τόκων στο εξωτερικό ή την γιγάντωση των οφειλών του δημοσίου προς του προμηθευτές. Αρκετά με τον φενακισμό των πολιτών όταν 500.000 νέοι έχουν φύγει στο εξωτερικό, 650.000 αμείβονται με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα και άλλοι 500.000 κάτω των 30 ετών είναι άνεργοι.

Η χώρα μας χρειάζεται μια νέα συμφωνία με τους δανειστές για μικρότερα πλεονάσματα ώστε να ελευθερωθούν πόροι (λιγότεροι φόροι-περισσότερες δημόσιες επενδύσεις) για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Με αυτά τα κονδύλια, συν την αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων και την χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να σχηματιστεί ένα συνεκτικό και σαφές αναπτυξιακό πρόγραμμα με διάχυση του οικονομικού οφέλους στο σύνολο της κοινωνίας.

Γι αυτό χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα για την ανάπτυξη της νεανικής απασχόλησης, της γυναικείας επιχειρηματικότητας, της ενεργούς γήρανσης για τους φτωχοποιημένους συνταξιούχους.

Κοντολογίς απαιτούνται δράσεις ώστε να γίνει καλύτερη και αποτελεσματική η Ευρώπη με απασχόληση, κοινωνική συνοχή και ενιαία μεταναστευτική πολιτική. Αλλά όχι για να μεταναστεύουν (ευχερέστερα) εκεί οι νέοι Έλληνες επιστήμονες, παρά να γίνει και η Ελλάδα Ευρώπη στην καθημερινότητά της.