Είναι η συνεννόηση, ανόητε…

Γράφει ο

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Προχωράμε, γιατί περισσότερο μας δίνουν δύναμη, οι κακοήθειες που κάποιοι διαρρέουν σε σχέση με την συνολική προσπάθεια που κάνει η «Γ». Δεν είναι υπερβολή, είναι κοινή παραδοχή και θα το επαναλάβουμε… Είναι μία απ’ τις καλύτερες εφημερίδες που κυκλοφορούν στην ελληνική περιφέρεια και αυτό το αναγνωρίζουν και το υποστηρίζουν και κορυφαίες μορφές της ελληνικής δημοσιογραφίας…

Και η εφημερίδα αυτή, είναι γνωστό πως κυκλοφορεί σε μια περιοχή, η οποία δεν φημίζεται για την ευαισθησία της απέναντι στις εκδοτικές προσπάθειες. Η ποιότητα, πέραν της «Γ», εξηγεί την πραγματικότητα, την οποία εμείς αρνούμαστε και κάθε φορά, προσπαθούμε να της κάνουμε και μερικές… ντρίμπλες… Κάνουμε κόλπα ζόρικα, για να μας χάνει αυτή η θλιβερή πραγματικότητα και να κάνουμε όσα κάνουμε…

Μας προέκυψε και το σύγχρονο περιοδικό «ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ», για να μπορέσουμε κάποτε να μιλήσουμε και για τα πρόσωπα που κινούν την ιστορία ή θα κινήσουν διαδικασίες που μπορεί να καταγράψει η ιστορία.

Στα δύο πρώτα τεύχη, το καταφέραμε… Ο δημόσιος διάλογος, άλλαξε θεματολογία και ξέφυγε απ’ την μιζέρια και την κακοήθεια (σ.σ. προσπαθούν να τον κρατήσουν στο ίδιο επίπεδο, κάποιοι αλλά ματαιοπονούν!) και πλέον δεν μιλάμε για το τι δεν είναι ο διπλανός, αλλά για το τι ακριβώς είναι αυτός που βγαίνει στην δημόσια κρίση.

Να θυμούνται οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι… Μεγάλη κατάντια, η επιλογή κάποιων αμετανόητων, να νομίζουν ότι κάνουν πολιτική, πετώντας… ρουκέτες, τάχα πολιτικής κριτικής.

Η κυκλοφορία των ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ, σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο, έχει συμβάλει τα μάλα, στην αλλαγή του κλίματος. Τα πρόσωπα με όσα θετικά, πολλά ή λίγα, έχουν βγαίνουν στον δημόσιο διάλογο, με τρόπο σωστό. Με καλοβαλμένα κείμενα, σε ποιοτική έκδοση και ο πολίτης, με την βοήθεια και των κειμένων αυτών, μπορεί να κάνει και την καλύτερη επιλογή…

Προχωράμε λοιπόν… Το επόμενο ραντεβού των αναγνωστών της «Γ», δίνεται για την Παρασκευή 19 Απριλίου, με το 3ο τεύχος του περιοδικού, το οποίο αναμένεται περισσότερο συναρπαστικό και τεχνικά αρτιότερο, ώστε ν’ αποτελέσει το γεγονός του Πάσχα…

Δεκάδες πρόσωπα, που ήδη έχουν αποφασίσει να θέσουν την διάθεσή τους για συμμετοχή στα κοινά, στην κρίση των πολιτών, θα… παρελάσουν μπροστά στους αναγνώστες και βεβαίως θα έχουμε πολλά και σημαντικά αποτελέσματα.

Παράλληλη είναι και η πορεία της «Γ», όπως επίσης και της ηλεκτρονικής έκδοσής της… Ποιότητα στον προεκλογικό διάλογο και έμφαση στην προβολή των θετικών… Που σημαίνει ότι καταγράφονται οι όροι και τα πρόσωπα που αναζητεί η νέα εποχή στην αυτοδιοίκηση. Η συνεννόηση και η συνεργασία, δεν είναι μια νεφελώδης καταγραφή προθέσεων, αλλά μια δυναμική διαδικασία, στην οποία τα πρόσωπα που θα κριθούν και θ’ αναδειχτούν στην αυτοδιοίκηση, θα παίξουν τον καθοριστικό ρόλο…

Μπορεί ο πολίτης, μέσα από συγκεκριμένες παρουσιάσεις προσώπων, να διακρίνει ποιός μπορεί να υπηρετήσει την συνεννόηση και την συνεργασία και ποιοί επιχειρούν να εισέλθουν στην αυτοδιοίκηση, για να υπηρετήσουν άλλους στόχους. Απλά πράγματα, τα οποία αν και είναι αυτονόητα, κάποιοι επιχειρούν να τα παρουσιάσουν ως ζητούμενα, για τον απλούστατο λόγο, ότι στον χρήσιμο και δημιουργικό διάλογο, δεν μπορούν να έχουν θέση.

Σ’ αυτή την διαδικασία πρωταγωνιστές είναι και πρέπει να είναι οι επικεφαλής των συνδυασμών… Που κι αυτοί πρέπει να συνειδητοποιήσουν, πως πρέπει να προτάσσουν τον δημιουργικό λόγο και όχι την καταγγελία και την δολιοφθορά… Ν’ αποδίδουν δηλαδή στον αντίπαλο, αυτό που δεν είναι…

Γιατί και οι επικεφαλής των συνδυασμών, η επόμενη ημέρα, θα είναι «η στιγμή που θ’ αποφασίσεις, με ποιούς θα πας και ποιούς θ’ αφήσεις», που λέει και ο στίχος του τραγουδιού του Νιόνιου…

-Αν ο ένας επικεφαλής συνδυασμού, καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο βγάζει τον αντίπαλο «με τα πλευρά σπασμένα», πως θα καθίσει στο ίδιο τραπέζι, μ’ αυτόν που προαναφέρουμε;

Είναι ακριβώς αυτό που υπηρετεί η λογική της «Γ» και φυσικά του περιοδικού ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ. Είναι η συνεννόηση, ανόητε…

Οι ημέρες που απομένουν για τις εκλογές, είναι λίγες και βεβαίως καθοριστικές, για το τι θα προκύψει απ’ την κάλπη. Εμείς καταθέτουμε τον λόγο του διαλόγου που πρέπει να κυριαρχήσει. Και ο λόγος ως πρόταση, είναι σαφέστατος… Να προταχθεί η συνεννόηση και ν’ αφήσουμε πίσω, όλες τις ανόητες αντιπαραθέσεις, που μόνο ανόητους μπορούν να γοητεύουν…

Αν αυτή η πρόταση, καταστεί η κοινή αντίληψη, είναι σίγουρο πως και η επόμενη ημέρα, θα είναι πολύ καλύτερη…