ΒΙΚΥ ΒΑΣΙΛΑΚΗ. Σκληρή δουλειά, για να κάνουμε όσα χάθηκαν…

Μόνο όσοι δεν μπορούν να προσεγγίσουν την αγωνία του  κοσμάκη, δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν το μέγεθος της προσφοράς που έχει σ’ αυτόν, η αισιοδοξία την οποία, επί του πραγματικού προσφέρει η πρώην αντιδήμαρχος…

Η προθέρμανση τελείωσε, ο αγώνας αρχίζει και σ’ αυτό το ματς, η πρώην αντιδήμαρχος Βίκυ Βασιλάκη, εμφανίζεται περισσότερη παθιασμένη από ποτέ, που αυτό σημαίνει, ότι δεν θα πάρει μόνο τον αγώνα, αλλά θα καταγράψει και θεαματικό σκορ. Συμβαίνει αυτό, όταν το πάθος προέρχεται από σημαντικούς λόγους, οι οποίοι φτάνουν σε σημείο, ν’ αμφισβητούν και τα αυτονόητα…

Με τεράστιο έργο στην θητεία της, ως αντιδήμαρχος η Βίκυ Βασιλάκη, είχε την ευθεία αναφορά στην κοινωνία και ιδιαίτερα στους συνανθρώπους που αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα και δεν μπορούσαν να τ’ αντιμετωπίσουν. Υπερέβη εαυτόν και έκανε πράγματα, τα οποία και οι συνεργάτες της στην τότε δημοτική αρχή, έλεγαν ότι δεν πρόκειται να γίνουν. Ίσως αυτό πείσμωνε περισσότερο την Βίκυ Βασιλάκη, για να κάνει τα πολλά περισσότερα.

Απ’ το απλό, ως τα πιό σύνθετα… Απ’ τα τρόφιμα, που απολάμβαναν πλούσια, οι μη έχοντες έως τις κοινωνικές δομές… Η ίδια λέει: «Είχαμε κάνει πολλά πράγματα, τα οποία όχι μόνο υποβάθμισαν, αλλά  προσπάθησαν να τα φέρουν στα μέτρα τους και η κάθε τους δράση, να κοιτάζει μόνο και μόνο την ψηφοθηρία και σε καμία περίπτωση τον άνθρωπο».

Μ’ αυτή την απλή διαπίστωση προχωράει και επικοινωνώντας με τους μη έχοντες, τους αδύναμους και ανήμπορους, οι οποίοι πραγματικά αναπολούν τις ημέρες, που στο τιμόνι των κοινωνικών δράσεων της δημοτικής αρχής, ήταν η δραστήρια αντιδήμαρχος Βίκυ Βασιλάκη. Και το σχόλιο ενός σοβαρού πλην μη έχοντος συμπολίτη μας, σε συζήτηση που έγινε σε ανύποπτο χρόνο, ήταν καθοριστικό στην αναζήτηση των στοιχείων, που συνθέτουν το πορτραίτο της πρώην αντιδημάρχου. «Η Βασιλάκη, δεν έβλεπε τον άνθρωπο για εκμετάλλευση, αλλά για να του συμπαρασταθεί και να βοηθήσει με όποιον τρόπο μπορούσε», είχε πει…

Η διαπίστωση αυτή, αποτελεί και την συνέχεια της αναζήτησης… Αυτό έκανε σ’ όλη της την  ζωή η Βίκυ Βασιλάκη… Ως νοσηλεύτρια, δεν υπήρχε περίπτωση να μην βρεθεί δίπλα σε όποιον είχε προβλήματα και δεν μπορούσε να βρει τον τρόπο να λυθούν. Η ίδια έκανε το πρόβλημα του συνανθρώπου, δικό της πρόβλημα, χωρίς την εποχή εκείνη να έχει την ελάχιστη σκέψη ότι υπάρχει περίπτωση να πολιτευτεί και να βρει ως φανατικούς οπαδούς της, τους ανθρώπους με τους οποίους είχε δεθεί, στην βάση της ανθρώπινης αγωνίας…  

Τα έφερε έτσι η ζωή και βρέθηκε στην δίνη της εκλογικής αναμέτρησης, απ’ την οποία έπρεπε να βγει δυνατή, αφού έτσι ήταν και πριν. Εκεί προσέτρεξαν, χωρίς ιδιαίτερο κάλεσμα, οι εκατοντάδες συμπολίτες μας, που είχαν συνδέσει το όνομά της, με την προσφορά και την ανθρωπιά. Αυτοί οι εκατοντάδες ανήμποροι συμπολίτες μας, ήδη έδωσαν το στίγμα της επιλογής τους και για την ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Αυτό ως διαπιστωμένο γεγονός, οδηγεί την πρώην αντιδήμαρχο, σε σκέψεις για την επόμενη ημέρα…

«Χρειάζεται σκληρή δουλειά, για να κάνουμε όσα χάθηκαν, τα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν, με τον Τσιρογιάννη, στο τιμόνι του Δήμου», φέρεται να έλεγε σε συζήτηση που είχε με φίλους της. Η διαπίστωση οδηγεί στο καθήκον και αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα, αυτής της προεκλογικής περιόδου, σε ότι αφορά την Βίκυ Βασιλάκη.

Το αισιόδοξο μήνυμα, μπορεί να φτάσει σε όλους όσους απ’ τους αιρετούς της αυτοδιοίκησης ζητούν δράση και αγωνία.

Άσχετα απ’ το αν οικοδομεί το εκλογικό ζητούμενο της υποψήφιας, βάζει σε λειτουργία τον μηχανισμό που θα φέρει την απαιτούμενη αισιοδοξία, σε μια πόλη που τα τελευταία χρόνια, μοιάζει να κυριαρχεί το γκρίζο…

Μόνο όσοι δεν μπορούν να προσεγγίσουν την αγωνία του  κοσμάκη, δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν το μέγεθος της προσφοράς που έχει σ’ αυτόν, η αισιοδοξία την οποία, επί του πραγματικού προσφέρει η πρώην αντιδήμαρχος… Δικαιούται ο καθένας, να περιμένει το καλύτερο, μέσω της κάθε διαδικασίας που προκύπτει και τον φέρνει ως πρωταγωνιστή.

Σύνθετες σκέψεις… Όμως ο τρόπος που πολιτεύεται η Βίκυ Βασιλάκη, μπορεί ν’ αποτελέσει και ένα -άξιο ανάλυσης- φαινόμενο. Ακριβώς γιατί βάζει σε πρώτο πλάνο τον άνθρωπο και όχι τα τερτίπια που χρησιμοποιούν τον άνθρωπο και τα προβλήματά του.

Και η ίδια έχουσα και το προσόν να έχει γεννηθεί και μεγαλώσει σε εκκλησιαστική οικογένεια, μπορεί να έχει ως οδηγό την αποστολική ρήση  (Αποστόλου Παύλου – προς Γαλάτας) «άρα ούν ως καιρόν έχομεν, εργαζώμεθα το αγαθόν προς πάντας», που σημαίνει «όποτε έχουμε την ευκαιρία, να προσπαθούμε να κάνουμε καλό σε όλους».

Μαζί με την αισιοδοξία που προσφέρει στις ξεχασμένες κοινωνικές ομάδες, η Βίκυ Βασιλάκη, πρέπει να δημιουργεί και την δική της αισιοδοξία, χωρίς αυτή να την οδηγεί σε εφησυχασμό, ο οποίος μπορεί να δώσει χώρο παραπληροφόρησης και κάθε λογής αντιπάλους…