Οι μασκαράδες, δεν είναι για την πολιτική…

Γράφει ο
ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Περνάει ο καιρός, σε σχέση με τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, και όλα δείχνουν ότι οι πρωταγωνιστές σε όλα τα επίπεδα, αντί να επιχειρούν να προσδιορίζουν τους στόχους τους και ν’ αναδεικνύουν το κύριο αίτημα – πρόταση, το μόνο που καταφέρνουν με απόλυτη επιτυχία, είναι να μπερδεύουν τα πράγματα, με τους υποψηφίους να κινούνται σαν ιδρωμένοι μεσίτες, για να προωθήσουν την πραμάτεια τους…
Κουρασμένες αναλύσεις για τα μεγάλα ζητήματα του τόπου, οι οποίες όσο πιο κοντά σ’ αυτές φτάνεις, τόσο περισσότερο μυρίζουν ναφθαλίνη. Και φυσικά, τίποτα το φρέσκο…
Μαζί μ’ αυτά και ο στρατός των αδικημένων, χωρίς να ερυθριά κανένας εξ αυτών. Είναι χωροφύλακας, λέει στην Αθήνα και πρέπει να έρθει στο χωριό του και η άλλη είναι νοσοκόμα και πρέπει να πάει στο αγροτικό ιατρείο του χωριού της…
-Είμαστε σοβαροί;
-Μπορεί να προκύψει κάτι καλό, μ’ αυτό τον «στρατό» των διαρκώς αιτούντων;
Σε καμία περίπτωση και δεν μπορεί κανένας να κατηγορηθεί για αναχρονισμό, όταν αναπολήσουμε τις εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι συνολικά και μαζί χωροφύλακες, εκπαιδευτικοί και νοσοκόμες, δεν είχαν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στην αυτοδιοίκηση.
-Έρχεται με απόσπαση απ’ την Αθήνα, ο εκλεγμένος χωροφύλακας… Υπάρχει περίπτωση, να μιλήσει για κάτι διαφορετικό και χρήσιμο, πέραν αυτού που επιθυμεί ο αρχηγός;
Μπορεί και ν’ αποτελέσει ανέκδοτο… Και φυσικά με την ευκαιρία, να ξεκαθαρίσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι δεν έχουμε κάτι με τον «στρατό» των αιτούντων. Αγωνία για το καλό του τόπου εκφράζουμε…
Είναι ο αποπροσανατολισμός που παραμονεύει, σε κάθε περίπτωση. Χάθηκε και το άρθρο, μέσα στα κόλπα του «στρατού» των αιτούντων, για να μην επιμείνει (σ.σ. πρέπει να επιμείνει) στην αναζήτηση του οράματος και του «στοιχήματος», με το οποίο κατά κύριο λόγο, θα κριθεί ο κάθε συνδυασμός, για ν’ αναλάβει την τύχη του κάθε τόπου…
Η αναζήτηση, είναι πάντα ενδιαφέρουσα και για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνει πιο αναλυτική, άρα χρήσιμη…
-Ποιος δημοτικός ή περιφερειακός συνδυασμός, έβαλε μπροστά απ’ όλα τ΄ άλλα, το βασικό αίτημα – θέμα, το οποίο θα πρέπει ν’ αντιμετωπίσει και να κριθεί και επ’ αυτού;
Κανένας… Και υπάρχει η εξήγηση… Δεν μπόρεσαν ποτέ όλοι μαζί, όσοι δηλαδή αποτελούν τον κάθε συνδυασμό, να συζητήσουν επί της ουσίας, για να καταλήξουν σ’ ένα συμπέρασμα, το οποίο θ΄ αποτελέσει την «αιχμή του δόρατος», για την προσπάθεια που ξεκινάει…
Στο εσωτερικό του κάθε συνδυασμού, η εικόνα είναι η ίδια… Σ’ ένα γραφείο ο υποψήφιος ή υποψήφια και παίρνει την σειρά να τον δει και να συζητήσει μαζί του, ο κάθε παρατρεχάμενος, ο οποίος πρέπει να… πλειοδοτήσει σε ενδιαφέρον. Ο τάδε πήγε με τον άλλον υποψήφιο, ενώ ο άλλος έχει μεγάλο σόι και πρέπει να μπει στον συνδυασμό. Σε κάποια στιγμή «τα παίρνει» ο επικεφαλής σηκώνει το τηλέφωνο και με αυστηρό ύφος επικοινωνεί με τον πολίτη, που έκανε το λάθος να ενταχτεί σε άλλον συνδυασμό. Η συζήτηση που ακολουθεί, μπορεί και να γίνεται στα… γαλλικά, αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Σε κανένα συνδυασμό, δεν έγινε συζήτηση για κάποιο πρόσωπο που μπορεί να έχει προτάσεις για τον τόπο και να έχει την δυνατότητα να βρει τους τρόπους, να υλοποιηθούν. Ας είναι και ο πιο καταξιωμένος επιστήμονας κι ας έχει στο βιογραφικό του, τα πιο φοβερά πράγματα. Αν δεν έχει σόι, κρίνεται ανεπαρκής…
Και στον δημόσιο λόγο, που εκφέρουν όλοι αυτοί που δηλώνουν υποψήφιοι, να μιλούν για το όραμα που έχουν, χωρίς να έχουν την δυνατότητα να το περιγράψουν… Σημειολογία… Βρισκόμαστε στο μέσο των απόκρεω και άνετα αυτή η καταγραφή, μπορεί να οδηγήσει σε αναφορά στους μασκαράδες. Όμως οι μασκαράδες, δεν είναι για την πολιτική…
Χάσαμε πολύτιμο χρόνο, αλλά ακόμη δεν χάθηκαν τα πάντα. Έχουμε καιρό μπροστά μας, για να συζητήσουμε, πέρα απ’ τα τετριμμένα και τα κακώς καταγεγραμμένα. Για το μέλλον του τόπου, για το μεγάλο «στοίχημα» που κάποια στιγμή και οι ίδιοι πρέπει να βάλλουμε με τον εαυτό μας.
Δεν το λησμονούμε… Απ’ τους απλούς πολίτες, παίρνουν την δύναμη(!) αυτοί που μετατρέπουν την πολιτική ζωή και τον θεσμό της αυτοδιοίκησης, σε αποκριάτικο σόου, με πρωταγωνιστές τους κάθε λογής υποψήφιους.
Υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν και για τους πολίτες… Μια απλή πρωτοβουλία να κληθούν κάποιοι υποψήφιοι να συζητήσουν για το κορυφαίο θέμα της επόμενης δεκαετίας, που αφορά τον τουρισμό και τα οφέλη που μπορεί να έχει η Άρτα ή ανάλογο για την Πρέβεζα, που κι εκεί ο τουρισμός, είναι το θέμα που καίει…
Δεν είναι αργά να μιλήσουμε, για την ευθύνη του πολίτη, με φόντο τα όσα τραγικά παρακολουθούμε, σε μια εποχή που μέσα στην παρακμή, θα πρέπει ν’ αναζητήσουμε και ήρωες, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. «Ήρωας είναι κάποιος που αντιλαμβάνεται την ευθύνη που συνοδεύει την ελευθερία», έλεγε ο διάσημος αμερικανός τραγουδιστής Bob Dylan.