«Στα δύσκολα οι λαοί κρατιούνται απ’ την ψυχή τους, απ’ την πολιτιστική ψυχή τους»

Με αφορμή την παράσταση του Πασχάλη Τόνιου «Σουρής ο σατιρικός, ο προφητικός»

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Πάνε τώρα τρεις δεκαετίες, που ο φωτισμένος μουσικοσυνθέτης Πασχάλης Τόνιος, με τιμάει με την φιλία του και εξ αυτής, αλλά και των τακτικών συναντήσεων, λαμβάνω το δικαίωμα, της έκφρασης κάποιων σκέψεων, που πρέπει να ξεφύγουν απ’ τα συνηθισμένα…

«Σπουδαίο το έργο του», θα πουν οι παράγοντες του πολιτισμού και της χώρας συνολικότερα και θα έχουν δίκαιο, γιατί ειδικά το τελευταίο του έργο «Σουρής ο σατιρικός, ο προφητικός», είναι πραγματικά πέρα από κάθε προσδοκία. Όμως μ’ αυτούς όλους, που εμπορεύονται τα πάντα, ακόμη και την καλή κουβέντα, τα πράγματα καθίστανται τραγικά…

Μιλάμε για παράγοντες του πολιτισμού, της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης, οι οποίοι όταν εμπορεύονται την καλή κουβέντα, ξεχνούν ότι από μόνη της και αυτή, βάζει κάποια καθήκοντα, αν θέλουν να λέγονται σοβαροί…

-Πως τα κατάφερε και δημιούργησε αυτό το σημαντικό έργο ο Πασχάλης Τόνιος;

Είναι το πρώτο ερώτημα που πρέπει οι ίδιοι ν’ απαντήσουν και ν’ αναλογιστούν το χρέος τους, απέναντι στην τέχνη, που δυστυχώς την υπηρετούν κατά την απόλυτη ποιότητα, άνθρωποι που δεν έχουν καμία, την παραμικρή βοήθεια, ούτε απ’ το κράτος, ούτε απ’ τους φορείς του πολιτισμού, ούτε και της αυτοδιοίκησης… Όταν όλοι αυτοί οι δήθεν μιλούν για ένα ποιοτικό έργο, δεν μπορούν να μιλήσουν και για το αυτονόητο, που αφορά το πως αυτό το έργο θα γίνει κτήμα όλο και περισσότερων πολιτών σ’ όλη την Ελλάδα, ακόμη και στον ελληνισμό του εξωτερικού. Και το σημαντικότερο. Πως αυτό το σημαντικό έργο πρέπει να ενισχυθεί για να συνεχιστεί…

Αντί αυτού προχωρούν στο διαρκές… έγκλημα. Χρηματοδοτούν με ιδιαίτερη άνεση, όλα τα υποπροϊόντα πολιτισμού, γιατί απ’ αυτά προκύπτουν και δημόσιες σχέσεις… Και όταν αρχίσει η συζήτηση, για την ποιότητα παραπέμπουν σε άλλους… Αθάνατη ελληνική πολιτική πραγματικότητα…

Αναπάντητο θα μείνει το ερώτημα, αλλά ας τεθεί…

-Εν όψει καλοκαιριού, που απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα, δήμαρχοι και περιφερειάρχες θ΄ αποτίσουν… φόρο τιμής στο καψουροτράγουδο, δεν θ’ αποτελούσε το πολιτιστικό αντίδοτο, η διοργάνωση εκδηλώσεων, με το έργο του Πασχάλη Τόνιου;

Ούτε λόγος, θ’ απαντήσουν όλοι αυτοί που όπως προαναφέρουμε, αποτίουν… φόρο τιμής στο καψουροτράγουδο και θα συνεχίσουν στο δρόμο των δημόσιων σχέσεων και των εφήμερων εντυπώσεων…

Απ’ την άλλη, ο Πασχάλης Τόνιος και άλλοι σημαντικοί – φιλότιμοι δημιουργοί, θα «τρώνε απ’ την σάρκα» τους, γιατί είναι δρόμος ζωής γι’ αυτούς, η ποιοτική δημιουργία…

Αστεία πράγματα… Μείναμε ελάχιστοι οι εραστές του πραγματικού πολιτισμού… «Στα δύσκολα οι λαοί κρατιούνται απ’ την ψυχή τους, απ’ την πολιτιστική ψυχή τους. Κι αν αυτή την  ψυχή, δεν την ενδυναμώσουμε, αν δεν φτιάξουμε μια πολιτιστική στρατηγική, η οποία θα εμπνεύσει την παιδεία μας και αυτή θα εμπνεύσει την εθνική μας στρατηγική, δεν θα μπορέσουμε να βρούμε την πυξίδα η οποία θα μας βγάλει απ’ το τούνελ της ιστορίας που έχουμε πέσει», λέει με νόημα ο συγγραφέας ο Λαοκράτης Βάσης.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα, για το ότι τούτος ο λαός, μ’ αυτή την πολιτική και πνευματική ηγεσία, δεν θα μπορέσει να κρατηθεί… Μαύρο, κατάμαυρο το μέλλον του, αλλά επιμένει… Σ’ όλους τους δήθεν και τα υποπροϊόντα…

Δυστυχώς…