Τι δ’λειά καν΄ς; Σκάβ΄ς;

Άφωνοι και …άλαλοι παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες, όχι μόνο την ασυνέπεια λόγων και έργων των εθνοπατέρων (και …εθνομητέρων) μας, που άλλα έλεγαν στο παρελθόν και άλλα πράττουν την ώρα της κρίσης, βλέπε κάλπης.

Αλλά και τις μετακινήσεις από το ένα κόμμα στο άλλο, ακόμη και σε αυτό που πριν λίγο καιρό κατακεραύνωναν και κατήγγειλαν ως λίαν επικίνδυνο για τον τόπο και την πατρίδα.

Ένα άνευ προηγουμένου φύγε εσύ – έλα εσύ, που φευ επιχειρούν να δικαιολογήσουν με το επιχείρημα του γενικού καλού, του εθνικού συμφέροντος και πλείστων όσων φληναφλημάτων, προσπαθώντας για μια ακόμη φορά «να ρίξουν στάχτη στα μάτια» των αφελών πολιτών.

Τουλάχιστον έτσι νομίζουν, κρίνοντας (προφανώς) εξ ιδίων τα αλλότρια, τρομάρα τους!

Και δεν τολμούν να πουν το προφανές.

Που δεν είναι άλλο, από το γεγονός ότι στις μέρες μας η πολιτική κατέληξε να είναι επάγγελμα, προς βιοπορισμό, και έτσι και δεν το ασκείς συνεχώς και αδιαλείπτως «μαύρο φίδι που σ’ έφαγε», καταλήγοντας αναπόφευκτα στα …αζήτητα.

Τι κι αν για να το πετύχεις αυτό πρέπει να θυσιάσεις ιερά και όσια!

Άλλωστε ο κυνικός της παρέας υποστηρίζει με σθένος πως «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Κι ας μην ξεχάσουμε και το κυριότερο: η δουλειά δεν είναι ντροπή.

Βέβαια, ο χαρισματικός και αξέχαστος Χάρυ Κλιν σε ανύποπτο χρόνο αναρωτιόταν από σκηνής ως θρυλικός Τραμπάκουλας: «τι δ’λειά καν’ς; Σκάβ΄ς;».

Η απάντηση: πολιτεύομαι!!!

Χ.