Δημοτική ενδοπαραταξιακή ενότητα

Γράφει ο
MIXΑΛΗΣ ΚΑΤΡΑΧΟΥΡΑΣ*

 

Είναι γνωστό ότι τα ψηφοδέλτια ιδιαίτερα στους μικρούς Δήμους, συγκροτούνται συνήθως πλουραλιστικά και υπερκομματικά (κατ’ επίφαση)   με γνώμονα, όπως λέγεται, τα τοπικά ζητήματα. Ως εκ τούτου στις περισσότερες δημοτικές παρατάξεις συμμετέχουν σύμβουλοι οι οποίοι αν και ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, συνεργάζονται με βάση κάποιο πρόγραμμα αρχών που ενδεχομένως συνέταξαν  προεκλογικά  ή με όσα στα προσυμβούλια ενδοπαραταξιακά αποφασίζουν. Η συμφωνία αυτή συνοδεύεται συνήθως με την υπόσχεση ή την παραχώρηση κάποιας έμμισθης θέσης ευθύνης στους συνεργαζόμενους δημοτικούς συμβούλους.
 Η διοίκηση στην αυτοδιοίκηση μέχρι τον ΚΛΕΙΣΘΈΝΗ είναι δημαρχοκεντρική, όπου οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας συνήθως επικυρώνουν και νομιμοποιούν τις αποφάσεις των δημάρχων παρότι ο δημοτικός κώδικας άλλα προβλέπει. Και δυστυχώς νομίζουν ότι συνδιοικούν… Για να λειτουργήσει όμως το σύστημα και να μη υπάρχουν  αμφισβητήσεις, διαφοροποιήσεις και διαρροές  εφευρέθηκε ο όρος – τέχνασμα που λέγεται  ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ. Ένας μηχανισμός δηλαδή που επικαλούνται εκ του πονηρού οι δήμαρχοι με τους αξιωματούχους τους, για να κρατούν “μαντρωμένους”, άφωνους και να ψηφίζουν συντεταγμένα τους δημοτικούς συμβούλους της παράταξής τους. Ναι, στην ενδοπαραταξιακή συνεννόηση και συναίνεση αρκεί να μη φτάνει στην υπερβολή όπου όσοι διαφωνούν υφίστανται bullying και τίθενται στο « πυρ το εξώτερον» και αυτό καταδικάζουμε.
Στις προσεχείς δημοτικές εκλογές όμως, όσοι απερχόμενοι δημοτικοί σύμβουλοι θέσουν εκ νέου υποψηφιότητα  θα κριθούν κυρίως από το έργο, τη δραστηριότητα και την  προσφορά τους στα ζητήματα του δήμου κατά τη διάρκεια της θητείας τους.  Να είναι δε απολύτως βέβαιοι ότι θα αποτυπωθεί και στην κάλπη ο αντίκτυπος από την ενεργό συμμετοχή ή την παθητική τους στάση  σε τυχόν αυθαιρεσίες, παραστρατήματα και λαθεμένες επιλογές της  δημοτικής αρχής στο όνομα της ενδοπαραταξιακής τους ενότητας. Τώρα όμως  βρισκόμαστε σε μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, όπου τα δεδομένα λόγω Κλεισθένη έχουν ριζικά αλλάξει. Επίσης και ο « παραδοσιακός » αυτοδιοικητικός χρόνος, δηλαδή η τετραετία που έχει παρέλθει προ πολλού. Ως εκ τούτου όσοι δημοτικοί σύμβουλοι  αισθάνονται, ή τους συμπεριφέρονται ως  ξένα σώματα   σε κάποια παράταξη πρέπει να  αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Χωρίς ενοχές οφείλουν έγκαιρα να διαχωρίσουν τη θέση τους εάν εκτιμήσουν ότι έληξε ο πολιτικός τους χρόνος σε μία παράταξη που δεν τους εκφράζει πλέον.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Φανταστείτε πως εάν είχε θεσμοθετηθεί ευρέως η λειτουργία της  ενδοπαραταξιακής ενότητας θα προέκυπταν μεγάλες αλλαγές στη διαδικασία των συνεδριάσεων. Για παράδειγμα δε θα υπήρχε λόγος να συνεδριάζει σε απαρτία το συλλογικό όργανο αλλά, μόνο οι επικεφαλείς των παρατάξεων. Ενδεχομένως η “συνεδρίαση” θα μπορούσε να γίνει μόνο  με την κατάθεση γραπτών προτάσεων ή   e-mail  !!! Και όμως τα παραπάνω που μπορεί σε κάποιους να προκαλούν  θυμηδία ή προβληματισμό δυστυχώς υφίστανται στην πραγματικότητα. Στα περισσότερα δημοτικά συμβούλια πολλές αποφάσεις λαμβάνονται από λίγους δημοτικούς συμβούλους επειδή οι υπόλοιποι μετά την έναρξη της συζήτησης και τον έλεγχο της απαρτίας αποχωρούν σταδιακά.

 

*Πρώην δήμαρχος Φιλιππιάδας