Πιστοί στο καθήκον και την ασφάλειά μας

Άγιες οι μέρες που διανύουμε, άκρως εορταστικές, απολαυστικά χαλαρωτικές και ιδιαίτερα οικογενειακές και χωρίς σκοτούρες για την πλειονότητα εξ ημών.

Για να δημιουργηθεί, όμως, όλο αυτό το ασφαλές και γιορταστικό πλαίσιο, κάποιοι ακούραστα και αγόγγυστα συνεχίζουν να δίνουν την μάχη τους, πιστοί στο καθήκον στο οποίο ετάχθησαν.

Κι αυτοί δεν είναι άλλοι από τους αστυνομικούς, όλων ανεξαιρέτως των τμημάτων και ειδικοτήτων.

Τους είδαμε όλες αυτές τις μέρες να ρυθμίζουν την κυκλοφορία των οχημάτων, να περιπολούν στις επαρχιακές και εθνικές οδούς, δημιουργώντας μας ένα ευχάριστο αίσθημα ασφαλείας.

Την ίδια ώρα, άλλοι άνδρες και γυναίκες της Αστυνομίας Άρτας, ακάματοι διώκτες του εγκλήματος, παρά την απουσία τεχνικής υποστήριξης, είδαμε να διαλευκάνουν σωρεία από κλοπές, απάτες και ληστείες.

Και το κυριότερο όλων, τους είδαμε, να σταματούν φορτία ναρκωτικών ουσιών, πραγματικά και κυριολεκτικά φορτία θανάτου, πριν «πέσουν» στην αγορά και δηλητηριάσουν και σκοτώσουν πολλούς από τους νέους μας!!!

Ναι, ναι…

Μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους, που με περισσή ευκολία έχουμε κάνει σύνθημα όλο το χρόνο ως «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι…»!

Πως αλλιώς, άλλωστε, θα δείξουμε τι επαναστάτες της …φακής είμαστε;

Ναι, ναι..

Μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους, που ανεκδιήγητοι «δικολάβοι», προκειμένου να διασφαλίσουν το «παντεσπάνι» τους, ακόμα κι αν αυτό προέρχεται από απεχθείς ανθρώπους , δεν διστάζουν δημόσια να πουν ότι «παγίδευσαν» την δικαιοσύνη σε βάρος του πελάτη τους!

Έτσι απλά. Χωρίς να κοκκινίζουν, ή να ντρέπονται για το απύλωτο στόμα τους!

Για όλους αυτούς τους ανθρώπους, δεν θα ακούσετε (ακούσουμε) αυτές τις μέρες ούτε ευχές, ούτε ευχαριστήρια, πέραν από εκείνες τις «ξύλινες» της πολιτικής τους ηγεσίας!

Γιατί έτσι μάθαμε κι έτσι συνηθίσαμε.

Να τους θεωρούμε αυτονόητους και δεδομένους.

Στο καθήκον τους και την ασφάλειά μας, ανεξαρτήτως ώρας, χρόνου και συνθηκών.

Ξεχνώντας ότι είναι κι αυτοί αδέλφια μας, φίλοι μας, συγγενείς μας!

Αλλά και οικογενειάρχες, γονείς και παιδιά !

Ας ενώσουμε, λοιπόν, σήμερα την σκέψη μας, αφιερώνοντάς την σ’ όλους όσοι μάχονται να κάνουν τη ζωή μας πιο ασφαλή, χαρίζοντάς τους τις πιο θερμές ευχές μας.

Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα κάνουν, μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας.

Τους το χρωστάμε…

Άλλωστε, έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας, για να τους λοιδορήσουμε φωνάζοντας ως «γνήσιοι» επαναστάτες «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι…»!!!

Χ.