ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΛΙΓΟΥΣ ΑΝΟΗΤΟΥΣ…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

…δεν βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό…

Δεν παίχτηκε η παρτίδα μας, ακόμα

 

Μοναδικός Άλκης Αλκαίος… Παραπέμπουν οι σκέψεις σ’ αυτόν, κάθε φορά που πρέπει να αναδείξουμε την ανάγκη να ονειρευτούμε το καλύτερο… Αλλά και να ονειρευτείς, όπως συχνά – πυκνά ζητάει η «Γ», υπάρχουν οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης… Θα επιχειρήσουν, να τα βγάλουν σε πλειστηριασμό, όχι για να τα αναδείξουν, αλλά για να τα… κάψουν. Και φυσικά, απ’ αυτό το μετερίζι, εμείς μπορούμε ακόμη να επιμείνουμε… «δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμη»…

Το θέμα… «Πάμε ποτάμι», πρότεινε το κύριο θέμα της «Γ», την περασμένη εβδομάδα, για να το διαβάσουν οι σοβαροί αναγνώστες και να σημειώσουν αυτό που παραλείψαμε, όχι εσκεμμένα. Δεν «κομίζαμε γλαύκα εις Αθήνας», αλλά επαναφέραμε στην συζήτηση, μια πρόταση, η οποία έπρεπε να είχε καταστεί η καθημερινότητα της πόλης, πολλές δεκαετίες πριν. Και το ότι το «πάμε ποτάμι», δεν είναι η κυρίαρχη σκέψη, ανάμεσα στους πολίτες, είναι δείγμα οπισθοδρόμησης, το οποίο χρεώνονται όσοι διοίκησαν αυτή την πόλη, άσχετα με το αν σε κάποιους άλλους τομείς, έκαναν και κάποια σημαντικά πράγματα.

Όμως είχαμε φροντίσει να περιγράψουμε και την κατάσταση που επικρατεί και μέσα σε ποιό περιβάλλον, θα πρέπει ν’ αντέξει αυτή η πρόταση: «Λείπει η τόλμη και ανθεί ο κακώς εννοούμενος ανταγωνισμός», προβάλλαμε στον τίτλο του ρεπορτάζ και νάτη η επιβεβαίωση.

Υπάρχουν οι ανόητοι, που γι’ αυτούς πίσω από κάθε καλό, πίσω από κάθε σοβαρή πρωτοβουλία, κρύβονται τα «συμφέροντα», τα οποία υποτίθεται πως οι ανόητοι (σ.σ. αν είναι δυνατόν ανόητος, να έχει στόχο) αντιπαλεύουν και πρέπει ντε και καλά να μην γίνει τίποτα, γιατί έτσι θα πάμε… μπροστά!

Ούτε για φτύσιμο δεν αξίζουν…

-Αν δεν υπάρχουν χώροι να τον υποδεχτούν, τι θα πάει να κάνει ο κόσμος στο ποτάμι;

-Μήπως να πάρει καλάμι και να περιμένει, αν τσιμπήσει κανένα ψάρι;

Είπαμε ούτε για φτύσιμο, δεν αξίζουν, γιατί είναι η ώρα «να παιχτεί και η δική μας παρτίδα»… Αν υπήρχε έξυπνος Δήμος και αυτοί που τον διοικούν, είχαν τάξει σκοπό, να καταστήσουν την Άρτα, μια σύγχρονη πόλη, θα ξεκινούσαν με το απλούστατο… Θα έδιναν αβάντες στην λειτουργία χώρων, που θα φέρουν τον κόσμο στο ποτάμι, μέχρι η κίνηση αυτή, ν’ αποτελεί το αδιαπραγμάτευτο στοιχείο της καθημερινότητας, το οποίο θα καταστεί εκ των ων ουκ άνευ και για τον επισκέπτη. Ο τελευταίος θα είναι ο καλύτερος «πρεσβευτής» της Άρτας, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά και του πλανήτη…

Ακολουθώντας τους ανόητους, οι κατά καιρούς διοικούντες, θεωρούν την απραξία, παλικαριά! Τάχα τα βάζουν με τα συμφέροντα… Για να μην θεωρηθεί ότι υπηρετούν συμφέροντα, μπορεί και να σκάψουν κανένα δρόμο, να τον ξανακάνουν χωματόδρομο! Λίγη προτροπή απ’ τους ανόητους θέλουν και είναι έτοιμοι για την μεγάλη… ανατροπή!

Πριν τριάντα χρόνια, το ρεπορτάζ, ήθελε συγκεκριμένους παράγοντες, να υπηρετούν συμφέροντα, γιατί ζητούσαν να ενταχτεί το «τρίγωνο» στο σχέδιο πόλης. Τι είχε ακούσει ο μακαρίτης ο Βάγιας! Και πίσω απ’ αυτόν ο πρώην αντιδήμαρχος Μήτσος Τρομπούκης, ο πρώην πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Γιώργος Φωτονιάτας. Έγινε αυτό που έγινε και η πόλη αναπτύχθηκε… Εκεί κινείται σήμερα η ζωή, με όσα θετικά και αρνητικά, έχει αυτή η εξέλιξη…

-Αν οι προαναφερόμενοι παράγοντες, είχαν ακούσει τις Κασσάνδρες, θα είχε γίνει έστω και αυτό το βήμα προόδου για την πόλη;

Βεβαίως σήμερα, οι ανόητοι της εποχής φωνάζουν ότι ο Βάγιας, ήταν ο καλύτερος δήμαρχος που πέρασε απ’ την Άρτα. Όμως δεν ωφελεί σε τίποτα… Γιατί τότε, απ’ αυτούς περίσσεψε η χολή…

Για να περάσουμε στις Κασσάνδρες του σήμερα και τις ανοησίες που εφευρίσκουν, για να σταματήσουν έστω και την συζήτηση, για κάποια θετική εξέλιξη περί την πόλη… δεν υπάρχει σήμερα στο πολιτικό προσωπικό της περιοχής, κάποιος με τα βαρίδια του Βάγια, για να τους αγνοήσει και να κάνει την υπέρβαση… Το σύνολο του πολιτικού προσωπικού, σέρνεται πίσω από μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, ανόητους…

Μιλάμε γι’ αυτούς, που κάποτε πρέπει να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα, το οποίο αφορά και την ίδια την παρουσία τους, στα κοινά.

-Τους τίμησαν οι πολίτες, για να φοβούνται ή για να βάλουν την σφραγίδα τους σε κάτι καλό και θετικό, στην ιστορία της πόλης;

Να θεωρηθεί σίγουρο… Ούτε και οι ίδιοι δεν ξέρουν. Γιατί αν ήξεραν που πατάν και που πηγαίνουν, θα είχαν μια απάντηση, σε κάθε πρόταση η οποία κατατίθεται στον δημόσιο διάλογο… Θα τους χαρακτηρίζαμε και μάγκες, αν επί της συγκεκριμένης πρότασης, έβγαιναν και έλεγαν ότι δεν την συζητούμε κάν, γιατί δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην πόλη… Όμως συμπεριφερόμενοι σαν «κότες λυράτες», έχουν μια καραμέλα στο στόμα τους, για να την εμφανίζουν στα δύσκολα: «Θα το δούμε»…

-Τι να δεις ρε αχρείε;

Μιλάμε για πράγματα που έπρεπε να είχαν γίνει δεκαετίες πριν και συ νομίζεις ότι κάτι κάνεις, όταν δηλώνεις πως «θα το δούμε».

Είναι περιεκτική η ανάλυση που προηγήθηκε, ας μην την χαλάσουμε με… κοσμητικά επίθετα. Αλλά μόνο αυτά, καταλαβαίνουν οι ανεπαρκείς που αποτελούν το πολιτικό προσωπικό της περιοχής… Γιατί όπως έγραψε και ο Κώστας Βάρναλης: «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα»!