Η “συμπλοκή” του δημάρχου με τον πρόεδρο των εργαζομένων

|

Όλο αυτό το… καλαμπούρι, θα έχει την μείζονα επίδραση στην λειτουργία του Δήμου Αρταίων, μιας και κάθε επιλογή του δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη, θα πρέπει να περνάει απ’ το… μικροσκόπιο των συνδικαλιστών!

 

 

 

 

 

Δεν είναι απ’ τα γεγονότα, που συμβαίνουν συχνά και μπορείς να πεις, πως συνέβη κι αυτό και είναι αιτίες η ένταση της καθημερινότητας και το άγχος της καθημερινής εργασίας. Κανένας δήμαρχος, δεν διανοήθηκε ποτέ να σηκώσει χέρι σε εργαζόμενο, όσο κι αν προκλήθηκε, είτε από πολίτες, είτε από εργαζόμενους… Όχι γιατί δεν έτυχε να φτάσουν όλοι οι υπόλοιποι, στα άκρα σε επίπεδο εκνευρισμού… Το αντίθετο… Όσες φορές κι αν συνέβη με άλλους δημάρχους, οι τελευταίοι το αξιοποίησαν υπέρ τους, γιατί όπως θα δούμε, την πορεία των γεγονότων, μπορούσε με χαρακτηριστική άνεση, ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, απ’ αυτά ακριβώς τα γεγονότα, να αποκομίσει προσωπικά κέρδη σε επίπεδο δημοτικότητας, αλλά να στείλει και το μήνυμα στους εργαζόμενους, με το στοιχείο ότι οι τελευταίοι, εκτός των δικαιωμάτων, έχουν και υποχρεώσεις, τις οποίες πολλές φορές με την φούρια των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, τις γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους…

Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νίκος Νικολάου, που είναι ο έτερος πρωταγωνιστής του θερμού επεισοδίου, πριν εισπράξει τις -λίγες ή πολλές- γροθιές απ’ τον δήμαρχο Χρήστο Τσιρογιάννη, προέβη σε προκλήσεις, οι οποίες δικαίως εξόργισαν τον τελευταίο, αλλά αυτές μπορούσαν να γίνουν η αιτία και η αφορμή, για να βγει από πάνω.

Ο εκρηκτικός πρόεδρος Ν. Νικολάου, εισήλθε στο γραφείο του δημάρχου, την ώρα που ήταν εν εξελίξει συνάντηση, με τους εκπροσώπους του Συλλόγου Καταστημάτων Εστίασης και Διασκέδασης. Κανένας δεν μπορεί ν’ ανοίξει την πόρτα του γραφείου του δημάρχου, όταν αυτός βρίσκεται σε σημαντική συνάντηση. Πολύ δε περισσότερο, ο πρόεδρος των εργαζομένων, που πρέπει ο ίδιος να περιφρουρεί την κάθε διαδικασία, που έχει σχέση με την πορεία του Δήμου, γιατί απ’ τον Δήμο αυτό αμείβεται, σε εποχές που η εργασία είναι το μεγάλο ζητούμενο.

Άντε και εισήλθε, στο γραφείο του δημάρχου, γιατί μπορεί να θεώρησε, ότι το άπαν στην λειτουργία του κάθε Δήμου, είναι η μετακίνηση μιας υπαλλήλου, απ’ την μια υπηρεσία στην άλλη. Εκείνη την στιγμή και με δεδομένη την παρουσία πολιτών, η παρουσία του απαιτούσε ευπρέπεια και συζήτηση, με σεβασμό. Δεν χωρεί αμφιβολία, πως εκείνη την στιγμή ο πρόεδρος των εργαζομένων, την είδε “αρχηγός των ατάκτων” και προφανώς σκέφτηκε ότι είναι καλό, να αποκτήσουν την ίδια άποψη και οι πολίτες που παρακολουθούσαν, την συζήτηση άναυδοι…

Ακριβώς αυτή την χρονική στιγμή, ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης, έπρεπε να λειτουργήσει με ψυχραιμία και να κάνει αυτό που ήταν και το πιό απλό. Να καλέσει την Αστυνομία, για ν’ αναλάβει αυτή την προστασία του και από κει και μετά να ακολουθήσουν και όσα τώρα θ’ ακολουθήσουν, αλλά με τους αντίθετους ρόλους, ανάμεσα στους δυό παράγοντες του τόπου. Τόσο απλά…

Για να φτάσουμε στην άτυχη επιλογή του δημάρχου, η οποία εκτός όλων των άλλων προσκρούει και στην παθογένεια των εργασιακών χώρων, όπου ο κάθε συνδικαλιστής (σ.σ. γιατί όχι και ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Δήμου Αρταίων;) βλέπει τον εαυτό του ως ήρωα και αφού δεν είναι τέτοιος, ψάχνει να βρει ευκαιρίες που θα τον κάνουν να νοιώσει ήρωας(!) και να πείσει γι’ αυτό τους εργαζόμενους, οι οποίοι στην συνέχεια πρέπει να τον ψηφίσουν.

Το χέρι που σήκωσε, είναι αυτό που αναζητούσε ο συνδικαλιστής, για να νοιώσει ήρωας! Μαθαίνουμε πως επίκεινται και οι εκλογές στο Σωματείο Εργαζομένων, στις οποίες ο πρόεδρος θα είναι εκ νέου υποψήφιος και καίγεται για την εκλογή του αυτή. Γνωστά είναι τα όσα ακολούθησαν. Ο πρόεδρος έμεινε κάποιες ώρες ή και ημέρες στο Νοσοκομείο, απ’ όπου θα παρέλαβε την ιατρική γνωμάτευση, η οποία θα τον καταστήσει ήρωα, μιας και θεωρείται σίγουρη και η ενασχόληση της Δικαιοσύνης, με το θέμα αυτό.

Το σίγουρο είναι πως στην μικρή κοινωνία της Άρτας, ο πρόεδρος των εργαζομένων, δεν θα παρουσιαστεί ως ήρωας, όπως επιθυμεί, γιατί όλοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα. Μπορεί αυτό να συμβεί, στον μικρόκοσμο των εργαζομένων, αλλά τους ίδιους τους εργαζόμενους, θα χαρακτηρίσει η όποια αναγνώριση.

Όμως ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης, είναι επίσης σίγουρο, πως δεν θ’ αποφύγει τους μπελάδες, σε σημείο που θα πρέπει ν’ αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας, με δεδομένη την αγωνία του κάθε συνδικαλιστή να γίνει σε κάποια στιγμή ήρωας, μ’ ένα τέτοιο περιστατικό, στο οποίο το πρώτο που θα έπρεπε να κρίνεται είναι η απαράδεκτη “εισβολή” του συνδικαλιστή στο γραφείο του δημάρχου, μιας και συνδέεται και με την ευρύτερη δράση των συνδικαλιστών και την κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας.

Και φυσικά όλο αυτό το… καλαμπούρι, θα έχει την μείζονα επίδραση στην λειτουργία του Δήμου Αρταίων, μιας και κάθε επιλογή του δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη, θα πρέπει να περνάει απ’ το… μικροσκόπιο των συνδικαλιστών, οι οποίοι νομίζουν ότι έχουν καταγραφεί στην κοινωνία, ως ήρωες…

 

gnomi-vin-site-11-q

Πληρώνει και για τις αποφάσεις του!

Λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, έλαβε την απόφαση να ορίσει προϊστάμενο της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου Αρταίων τον πρόεδρο των εργαζομένων Νίκο Νικολάου και από τότε άρχισε μια περίοδος αγαστής(!) συνεργασίας, ανάμεσα στους δυό παράγοντες.

Κάποιοι που επέμεναν ν’ αναλύουν με σχολαστικότητα τα γεγονότα, έλεγαν τότε, το ισχυρίζονται και σήμερα, πως η συγκεκριμένη απόφαση του δημάρχου, δεν είχε την βάση της, στην αξιοκρατία για την οποία όλοι μιλούσαν, εκείνη την εποχή. Έβλεπε στο κάτι παραπάνω, που θα εισέπραττε, απ’ την αγαστή συνεργασία, με τον πρόεδρο των εργαζομένων και τον εκρηκτικό χαρακτήρα, που έχει…

Θαρρούσε ο δήμαρχος, πως με φόντο την συγκεκριμένη αγαστή συνεργασία, θα έχει έναν “μπροστινό”, που θα… καθαρίζει αυτός, για λογαριασμό του. Δεν ήταν και λίγο… Ολόκληρος πρόεδρος, να στηρίζει τον δήμαρχο…

-Μήπως με φόντο αυτή την σχέση και το θάρρος, που είχε αποκτήσει ο συνδικαλιστής, μπήκε με τον τρόπο που μπήκε στα γραφείο του δημάρχου και ακολούθησαν, όσα ακολούθησαν;

Το ερώτημα αυτό, θα πρέπει ν’ απασχολήσει βασανιστικά, τον Χρήστο Τσιρογιάννη, με την ελπίδα ότι στο μέλλον, ανάλογες αποφάσεις, θα ληφθούν με βάση, τα δεδομένα που οδήγησαν, στην έν λόγω απόφαση…