ΕΝΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ…

Σ’ αυτή την περίπλοκη εποχή, πρέπει να αναδειχτεί ο ρόλος της πνευματικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, στην οποία αναντίρρητα στις πρώτες της θέσεις, πρέπει να είναι ο καθηγητής – γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης

 

 

 

 

Αν υπάρχει σήμερα στην Ήπειρο των γραμμάτων, ένα σημείο που ν’ αποτελεί το έμβλημα τα μακραίωνης πολιτιστικής της ιστορίας και ταυτότητας, είναι το Μουσείο Γλυπτικής ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ, στο ελληνικό του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων. Δημιούργημα, ενός αδάμαντα της σύγχρονης ζωής, του καθηγητή – γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, ο οποίος έχει προσεγγίσει, κατά τον απόλυτο τρόπο, την πολιτισμική ταυτότητα της Ηπείρου και το αποδεικνύει με το έργο του, αλλά και τα σχόλια όσων έχουν επισκεφτεί το Μουσείο στο Ελληνικό του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων…

Στα δεδομένα αυτά, πρέπει να προστεθεί και η παγκόσμια αναγνώριση του γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, που είναι σίγουρο πως αν επέλεγε άλλο χώρο, άλλο μέρος της πατρίδας μας, να στεγάσει την δημιουργία του, θα είχε πολλαπλάσια αναγνώριση και φυσικά την κάθε απαιτούμενη βοήθεια, για να προχωρήσει και να ολοκληρώσει την παρακαταθήκη του, απέναντι στην ιστορία…

Τα δεδομένα αυτά, μας έφεραν ανήμερα δεκαπενταύγουστο στο Ελληνικό και η συνάντηση με τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη, έμελε να ανοίξει μια συζήτηση, με βάση την πρόταση που κόμιζε η «Γ», σε σχέση με την πολιτισμική αναζήτηση της Ηπείρου και για το πώς το λεγόμενο, αλλά και αναζητούμενο, πολιτιστικό κίνημα, θα κάνει το ένα βήμα μπροστά, ώστε να μην πάει τίποτα χαμένο απ’ όσα έχουμε ως παρακαταθήκη, αλλά και όσα ως ηπειρώτες, μπορούμε να δημιουργήσουμε…

Για κάμποση ώρα στην αναμονή, μιας και ο γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης, εκείνη την στιγμή ξεναγούσε στον χώρο, μια ομάδα επισκεπτών, που είχαν έρθει από πολύ μακριά και φεύγοντας, είχαν να πουν, τα καλύτερα λόγια. Ευχαρίστησαν τον γλύπτη, για να πουν πως την επόμενη φορά, θα είναι πολλοί περισσότεροι, γιατί αυτό που είδαν, ούτε που είχαν φανταστεί, πως θα το έβλεπαν. Μια μικρή επιβεβαίωση του πρώτου δεδομένου, της αναζήτησης που ήδη έχει αρχίσει και θεωρούμε πως το μοναδικό σημείο, που δείχνει τον πολιτισμό της Ηπείρου, είναι το εν λόγω Μουσείο…

Όση ώρα ο γλύπτης παρουσίαζε σους επισκέπτες του Μουσείου, το έργο του, η σκέψη μας είχε επικεντρωθεί, σε μια ρηξικέλευθη πρόταση για τον πολιτισμό της Ηπείρου, που ίσως στις «κακοφορμισμένες» μέρες που ζούμε, είναι και η μοναδική…

-Θεωρούμε πως με την πορεία σας στον χώρο του πολιτισμού και της τέχνης, την δημιουργία σας, αλλά και την διεθνή σας αναγνώριση, είναι επιβεβλημένο ν’ αναλάβετε έναν σύνθετο ρόλο, στην πρωτοπορία της αναζήτησης της συγκρότησης, του σύγχρονου πολιτιστικού κινήματος της Ηπείρου, ήταν η ερώτηση που του θέσαμε στον γλύπτη…

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος, για ν’ απαντήσει με βάση την κατάσταση, που έχει περιέλθει η χώρα μας, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, μοιάζοντας να λέει πως σήμερα μας λείπει ο προσανατολισμός κι επί πλέον πως για το σημαντικό ζήτημα του πολιτισμού, το ενδιαφέρον είναι περιορισμένο. Η αγωνία του εμφανής, την είχε υπερτονίσει και στην ξενάγηση των επισκεπτών του Μουσείου, για το τι παραλάβαμε σε σχέση με τον πολιτισμό και τι αφήνουμε στα παιδιά μας. Μελαγχολική η προσέγγισή του, όμως δεν αφήνει την απαισιοδοξία να τον κυριεύσει, γιατί είναι γνωστή η ιστορία του… Είναι ένας μαχητής, με απεριόριστη ποιότητα. Είναι ο αδάμας της Ηπείρου, όπως μας είχε πει σε παλαιότερη συζήτηση, άλλη μια σπουδαία μορφή των γραμμάτων, ο Λαοκράτης Βάσσης.

Η συνέχεια της συζήτησης… Μπορεί να γίνει η προσπάθεια, σε σχέση με την πρόταση αυτή… Να προκύψει ένα μανιφέστο, το οποίο θ’ αποτελέσει την βάση του διαλόγου, για την πολιτισμική αναζήτηση της Ηπείρου και με βάση αυτό να προχωρήσει ο διάλογος. Μπορεί να είναι και επιβεβλημένο, μας είπε ο γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης, σκεπτόμενος και το πρακτικό της υπόθεσης, για να γίνει μια αρχή…

Να αποτελέσουν μια πρώτη ομάδα, η οποία θα επεξεργαστεί το «μανιφέστο», ο ίδιος, ο Λαοκράτης Βάσσης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Παναγιώτης Νούτσος, ο Λευτέρης Γείτονας και άλλοι διακεκριμένοι παράγοντες της Ηπείρου, σκέφτηκε αρχικά, αν και το θέμα της συζήτησης που επιχειρεί ν’ ανοίξει η «Γ», είναι τεράστιο και δεν μπορεί να δώσει το ακριβές στίγμα, ένα ρεπορτάζ αναζήτησης.

Εκείνο που μένει, είναι ν’ ανοίξει η συζήτηση, για τον πολιτισμό, η οποία σύμφωνα και με τον καθηγητή – συγγραφέα Λαοκράτη Βάσση, μπορεί να είναι η μοναδική διέξοδος, στα πολλά αδιέξοδα, που έχει δημιουργήσει η περίπλοκη εποχή μας.

Σ’ αυτή την περίπλοκη εποχή όμως, πρέπει να αναδειχτεί ο ρόλος της πνευματικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, στην οποία αναντίρρητα στις πρώτες της θέσεις, πρέπει να είναι ο καθηγητής – γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης.