Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΤΑΣ κ.κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

|

Η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, δεν αλλάζει ούτε χθές, ούτε σήμερα, ούτε αύριο…

 

 

 

 

Υπάρχουν σίγουρα πολλοί τρόποι για να χάσεις τον προσανατολισμό σου, τον ορίζοντα ή την ψυχή σου, υπάρχει όμως μόνο ένας δρόμος να τον ξαναβρείς και αυτός είναι ο δρόμος του Θεού, ο δρόμος της αγιότητος, ο δρόμος της Εκκλησίας, η αγάπη. Αυτό είναι καλό να θυμάται ο άνθρωπος σε κάθε του ενέργεια, σε κάθε του πορεία και πράξη, δεν αποφασίζουμε εμείς, αλλά ο Θεός και είμαστε μέρος του σχεδίου και του σκοπού του. Έτσι και η εκλογή του νέου μητροπολίτη Άρτας ίσως να ήταν φαινομενικά μια μη αναμενόμενη εκλογή. Όμως οι δρόμοι και οι σκοποί είναι αφανείς και αόρατοι για μας, σοφοί και στο νόμο της απώτερης τελεολογίας για το θείο….

 

Πώς θα σχολιάζατε την εκλογή σας.

Καθόλου αναμενόμενη από εμένα, αλλά και για την πλειοψηφία του Ιεραρχών. Υπήρχε μια επιθυμία του προκατόχου μου να τον διαδεχθεί ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Άρτης. Βέβαια και ο ίδιος ο προκάτοχός μου με την αποχώρησή του είχε δηλώσει πως θα χαρούμε όποιον και αν στείλει η ιεραρχία, μακάρι ν΄ αναλάβει κάποιο δικό μας παιδί. Τότε θα χαρούμε διπλά. Εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι εμείς , όσοι δηλαδή εισερχόμαστε στην Εκκλησία είμαστε κατά την εκκλησιαστική γλώσσα στρατιώτες του Χριστού. Ο Χριστός όμως δεν είναι απρόσωπος. Είναι ένα πρόσωπο , είναι η ίδια η Εκκλησία είναι το σώμα της Εκκλησίας. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο επειδή είμαστε στρατιώτες , αυτό που κάνουμε και πρέπει να κάνουμε είναι να υπακούμε στην Εκκλησία, στο θέλημα της Εκκλησίας, στο θέλημα του Θεού. Έτσι και ο προκάτοχος μου ο πατήρ Ιγνάτιος όπως και ο πατήρ Θεολόγος αλλά και εγώ δεν κάναμε τίποτε άλλο από το να δεχθούμε το θέλημα του Θεού που εκφράστηκε μέσα από τις εκλογές της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν ήταν κάτι το αναμενόμενο, ούτε για μένα ήταν κάτι το αναμενόμενο. Όμως στη ζωή μας, τη στιγμή που αποφασίσαμε να μπούμε στο ράσο, αγωνιζόμαστε να μην περιμένουμε τίποτε άλλο από το θέλημα του Θεού το οποίο εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους και εμείς δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να είμαστε σε ετοιμότητα να αποδεχθούμε αυτό το θέλημα. Υπάρχει μια πολύ ωραία φράση μέσα στο Ψαλτήρι του Δαβίδ, όπου επισημαίνει, πές μου Θεέ μου ποιός είναι ο δρόμος στον οποίο πρέπει να ακολουθήσω. Εγώ είμαι 50 ετών όλη μου η πορεία μέχρι στιγμής έχει κέντρο την γενέτειρά μου την Αργολίδα. Στον ερχομό του ο τότε μητροπολίτης Αργολίδος, π. Ιάκωβος το 1985 με βρήκε αριστερό ψάλτη στην Παναγία την Κατακεκρυμμένη Άργους. Εικοσιτεσσάρων ετών με έκανε μοναχό και διάκονο, 29 ετών με έκανε πρεσβύτερο και 42 ετών με πρότεινε για βοηθό του επίσκοπο. Η Ιεραρχία της Ελλάδος αποδέχθηκε την επιθυμία του και εξελέγην τότε με 58 ψήφους βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, με τον τίτλο Επιδαύρου. Όπως ξέρετε ο μακαριστός Ιάκωβος έφυγε απ΄ αυτόν τον κόσμο το 2013, δηλαδή 4 χρόνια μετά την εκλογή μου. Εγώ συνέχισα την εκκλησιαστική μου πορεία και τον ρόλο μου και επί τοποτηρητείας στην Αργολίδα, στο μεσοδιάστημα μέχρι να εκλεγεί ο νέος μητροπολίτης Αργολίδος, αλλά και κατόπιν, επί Αρχιερατείας του νέου Μητροπολίτου Αργολίδος κυρίου Νεκταρίου, δηλαδή, από το Νοέμβριο του 2013 έως το Νοέμβριο του 2016 οπότε ανέλαβα μητροπολίτης Άρτης.

 

kallinikos-sxismenou-00-a

 

Η σχέση σας όμως με τον τόπο σας, την Αργολίδα φάνηκε με το πλήθος κόσμου που σας ακολούθησε στην ενθρόνισή σας. Πώς αφήσατε πίσω σας την πατρίδα σας;

Ανθρώπινα δεν μπορώ να κρύψω πως υπάρχει μέσα μου ο πόνος του αποχωρισμού. Δεν ήταν απλά η πατρίδα μου. Αλλά υπηρέτησα εκεί ως κληρικός 25 χρόνια, σε όλες τις βαθμίδες. Πράγμα το οποίο είναι σπάνιο. Διάκονος, Πρεσβύτερος και Επίσκοπος, με τρείς χειροτονίες στον ίδιο ιερό ναό του Αγίου Πέτρου στο Άργος. Οπότε το δέσιμο δεν είναι μόνο συναισθηματικό αλλά και εκκλησιαστικό. 25 ολόκληρα χρόνια από τους τρείς βαθμούς της ιεροσύνης προσέφερα και έλαβα αγάπη και ανταπόκριση από τον κόσμο. Τώρα αν σκεφτούμε πως σε αυτόν τον τόπο και με αυτόν τον κόσμο συναναστρέφομαι 50 χρόνια μιας και εκεί γεννήθηκα, καταλαβαίνετε το δέσιμο της Αργολίδος με μένα αλλά και εγώ το πόσο δεμένος είμαι με τον τόπο και τον κόσμο. Αυτό βέβαια είναι ο άνθρωπος. Επανέρχομαι όμως και πάλι πως από τη στιγμή που εξελέγην Μητροπολίτης Άρτης ακολούθησα το -πές μου Θεέ μου το πού θέλεις να πάω. Κάποτε ο θεός είπε στον Αβραάμ, φύγε από τον τόπο που γεννήθηκες από εκεί που βρίσκονται οι συγγενείς σου και πήγαινε στον τόπο που θα σου δείξω. Και ο Αβραάμ ακολούθησε το θέλημα του Θεού. Και πήγε εκεί που του έδειξε ο Θεός. Δεν του είπε πές μου πού έχω να πάω, αυτό εξ΄ άλλου είναι που αγωνιζόμαστε εμείς οι κληρικοί, γι΄αυτό πρέπει ν΄ αντλούμε και τη δύναμη να αγωνιζόμαστε όσον το δυνατόν περισσότερο, να πραγματώσουμε στη ζωή μας το θέλημα του Θεού.

 

Η Άρτα σας αποδέχτηκε πολύ θερμά, ο κόσμος της οι αρχές, όλοι .Ποιό μέλλον διαβλέπετε στην Άρτα;

Η Εκκλησία κατά την δική μας βεβαιότητα, είναι ο ίδιος ο Χριστός. Δεν υπάρχει προσωπικό πνεύμα στις διαδοχές των επισκόπων. Ξέρετε όταν αλλάζουν κρατικές αρχές ο κόσμος προσβλέπει πως κάτι θ΄ αλλάξει, κάτι θα γίνει, όλο και καλύτερα ή υψηλότερα. Η Εκκλησία όμως δεν είναι μια κοσμική αρχή ανάμεσα στις άλλες. Ο Χριστιανός πιστεύει πως η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, παρατεινόμενος εις τους αιώνες. ‘Αρα η αλλαγή των προσώπων δεν φέρνει αλλαγή στην ίδια την Εκκλησία. Η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, δεν αλλάζει ούτε χθές, ούτε σήμερα, ούτε αύριο. Εγώ ήρθα σήμερα, θα φύγω όποτε φύγω, απ’ αυτήν την ζωή, τα πρόσωπα αλλάζουν, ο Χριστός όμως δεν αλλάζει. Αυτό που καταλαβαίνει λοιπόν κανείς από αυτές τις υποδοχές που έγιναν με θέρμη και από τον κόσμο εδώ της Άρτας και που εισέπραξα και εγώ αυτή την αγάπη, είναι πως οι άνθρωποι δεν έπαψαν να στηρίζονται στην Εκκλησία. Περισσότερο δε στις δύσκολες στιγμές που περνάμε. Η Εκκλησία αποτελεί και συνεχίζει ν΄ αποτελεί το καταφύγιο των ανθρώπων ίσως το τελικό καταφύγιο, το τελευταίο καταφύγιο, όταν τελειώνουν όλες οι άλλες ελπίδες, τότε καταλαβαίνει ο άνθρωπος πως μόνο αν στηριχθεί στην Εκκλησία μπορεί να κρατηθεί όρθιος. Όλες αυτές λοιπόν τις εκδηλώσεις, εγώ τις εισέπραξα ως εκδηλώσεις και το είπα μάλιστα μπροστά στην Παρηγορήτισσα ως εκδηλώσεις απέναντι στην ίδια την Εκκλησία και όχι απέναντι στο πρόσωπό μου. Ο κόσμος περίμενε και περιμένει από την εκκλησία να του λύσει τα προβλήματα. Το ερώτημα είναι τι λύσεις μπορεί να του δώσει η ίδια η Εκκλησία. Η Εκκλησία μπορεί ν΄ απαντήσει στα υπαρξιακά στα βαριά και ουσιαστικά προβλήματα του κόσμου, να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα και έχοντας αυτό ως κύριο στόχο προσπαθεί είναι πάντα δίπλα στους ανθρώπους σε οποιαδήποτε ανάγκη κι αν προκύψει, μη χάνοντας όμως τον βασικό προσανατολισμό, ότι τα προβλήματα όλα του ανθρώπου έχουν να κάνουν με την ψυχή του, από κει ξεκινούν και κει τελειώνουν. Και θα γίνω ακόμη πιο σαφής. Διερχόμεθα μια περίοδο που την ονομάσαμε περίοδο κρίσης. Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους τι σημαίνει αυτό, οι περισσότεροι θεωρούν πως σημαίνει ότι δεν έχουμε χρήματα. Τίθεται όμως το επόμενο ερώτημα για να δούμε ότι τελικά όλα συνοψίζονται στο πρόβλημα της ψυχής. Πρίν από την περίοδο της κρίσεως δεν υπήρχαν προβλήματα και δεν ήταν πολύ σημαντικά; Δεν υπήρχαν άνθρωποι που έπασχαν από αρρώστιες ή ήταν σε νοσοκομεία, δεν υπήρχαν γονείς που έχαναν τα παιδιά τους, δεν υπήρχαν παιδιά εξαρτημένα; Άνθρωποι που είχαν δουλειές, και που είχαν μεροκάματα πολύ μεγαλύτερα από τα σημερινά, δεν έκαναν αγώνες για κάτι ακόμη μεγαλύτερο ή περισσότερο; Πότε χορταίνει ο άνθρωπος, στα πόσα ευρώ; Όλα αυτά τα ερωτήματα είναι φυσικά ρητορικά και το ζήτημα είναι πώς θα δώσεις στον άνθρωπο διέξοδο στα πραγματικά του αδιέξοδα. Για να επανέλθω, την υποδοχή που εισέπραξα από τον λαό της Άρτας, την αναφέρω στον ίδιο τον Θεό και όχι σε μένα. Προσωπικά, εκείνο που μπορώ να πώ όμως είναι πως θα ανταποκριθώ σ΄ αυτή την υποδοχή που έγινε όταν ήρθα ως Επίσκοπος σ΄ αυτόν τον τόπο, αγωνιζόμενος με όλες μου τις δυνάμεις κυρίως με το παράδειγμά μου, να πείσω τους ανθρώπους ότι υπάρχει διέξοδος στα αδιέξοδα επειδή υπάρχει Θεός. Κι αν ο άνθρωπος πιστεύσει πως υπάρχει Θεός, τότε καταλαβαίνει ότι το κυριότερο θέμα που πρέπει να μας απασχολεί είναι η σωτηρία της ψυχής μας. Και όπως λέει το Ευαγγέλιο, «ζητάτε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα θα σας δοθούν».

 

‘Ηρθατε μια πολύ δύσκολη στιγμή, τη στιγμή χωρίς να ξέρουμε ακόμη και σε ποια βαθμίδα ακόμη βρίσκεται αρχή μέση ή τέλος. Υπάρχει όμως στην πόλη αυτή φαινόμενο, φαινόμενα φτώχειας, ανθρώπους να ψάχνουν σε σκουπιδοτενεκέδες για φαγητό εξαθλίωση. Υπήρχε παλιότερα το συσσίτιο λειτουργούσε γι΄αυτούς τους ανθρώπους και πλέον δεν υπάρχει. Έχετε κατά νου κάτι να κάνετε πάνω σ΄αυτό ως κάτι το πιο χειροπιαστό;

Ενημερώνομαι για όλα, όσα συνέβαιναν και όσα συμβαίνουν, ήδη έχω αρχίσει να έχω εποπτεία για το τι παρέλαβα. Ξέρω πως και οι δυνατότητές μας ν΄ ανταποκριθούμε σε όλα αυτά δεν είναι απεριόριστες. Είναι περιορισμένες οι δυνατότητές μας γιατί καταλαβαίνετε πως όταν ο λαός δεν έχει χρήματα, τότε και η Εκκλησία δεν έχει , Και η Εκκλησία ό,τι βοήθεια μπορεί να προσφέρει, την λαμβάνει από το λαό. Όταν ο λαός βρίσκεται σε οικονομική δεινότητα τότε και η Εκκλησία οικονομικά υστερεί. Δεν θα ‘ήθελα να κάνω προγραμματικές δηλώσεις, δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, Κάποια στιγμή την οποία δεν γνωρίζω αλά γνωρίζει μόνο ο Θεός κι εγώ θα πεθάνω. Θα ήταν ασυνέπεια λοιπόν, να κάνω προγραμματικές δηλώσεις ότι είμαι εδώ και ότι θα σας φέρω φαγητό. Απλά το μόνο που μπορώ να πω είναι πως και σ΄αυτόν τον τομέα θ΄ αγωνιστούμε για ό,τι το καλύτερο. Συναισθανόμενοι τις ανάγκες του κόσμου και συνεργαζόμενοι και με τους άλλους φορείς που έχουν κατά κύριο λόγο την αρμοδιότητα να προσφέρουν υλικές εξυπηρετήσεις στον κόσμο και προσπαθώντας μ΄ αυτόν τον τρόπο να προσφέρουμε κατά το μέτρο του δυνατού. Χωρίς να χάσω όμως τον προσανατολισμό της ποιμαντορίας μου, ότι ο κύριος στόχος της Εκκλησίας είναι να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος το πώς βρίσκει την ολοκλήρωσή του, την πληρότητά του. Υπάρχουν απαντήσεις που μόνο η Εκκλησία μπορεί να δώσει στους ανθρώπους και κανένας κοσμικός φορέας ή υπηρεσία.

 

Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η σχέση της εκκλησίας με τους νέους το μεγάλο αυτό κεφάλαιο κάθε κοινωνίας; Οι νέοι ειδικά της Άρτας είναι σε πολλά εκτεθειμένοι ,σε μια μικρή επαρχιακή πόλη , στον πιο φτωχό πανευρωπαϊκά νομό.

Θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να προσεγγίσω τα παιδιά, θα προσπαθήσω να τους δώσω ευκαιρίες κάνοντας εγώ το πρώτο βήμα και να τους περάσω το μήνυμα πως φτωχός δεν είναι αυτός που δεν έχει χρήματα, φτωχός είναι αυτός που δεν έχει αποθέματα ψυχής. Η δυστυχία δεν είναι να μένεις σε σπίτι με κεραμίδα, δυστυχία είναι να ζείς σε μια μεγαλούπολη όπως η Αθήνα, να συναντάς καθημερινά στο δρόμο σου εκατομμύρια ανθρώπους και να μη λες σε κανέναν καλημέρα, να μη γνωρίζεις κανέναν, να μένεις στο δίπλα διαμέρισμα με κάποιον γείτονα και να μην τον ξέρεις, να περνάς στο κέντρο της πόλης και να βλέπεις ανθρώπους να μένουν σε χαρτόκουτα, να βλέπεις ανθρώπους στην ακμή της ηλικίας τους και να είναι ζωντανοί νεκροί από τις εξαρτήσεις στις οποίες έχουν πέσει. Αυτή είναι η πραγματική δυστυχία και κρίση. Δεν πρέπει τα παιδιά της περιοχής μας να νοιώσουν κατώτερα από άλλα σε περιοχές πιο ανεπτυγμένες. Υπάρχει ένας πλούτος σ΄ αυτές τις κοινωνίες τις κλειστές, οι οποίες δεν έχουν ίσως ευχέρειας όπως άλλες. Και αυτός ο πλούτος λέγεται ψυχή, καθαρότητα χαρακτήρα, φιλότιμο, και αυτό γίνεται αντιληπτό. Άστεγοι δεν υπάρχουν στις επαρχίες αλλά στις μεγαλουπόλεις. Και γιατί υπάρχουν εκεί; Στις μεγάλες πόλεις δεν υπάρχει πραγματική κοινωνία που υπάρχει στις μικρές κοινωνίες. Το χάος της μάζας κυριαρχεί στις μεγάλες πόλεις χωρίς καμία επαφή μεταξύ των ανθρώπων. Συνήθως εκεί βρίσκεις άτομα και όχι πρόσωπα, έχουν χάσει τα πάντα. Αυτός είναι και ο πλούτος της επαρχίας, ο πλούτος ψυχής. Αυτό είναι το μεγάλο προνόμιο εξ άλλου μια μικρής κοινωνίας. Εδώ μαθαίνει ο άνθρωπος να αγωνίζεται και όταν μαθαίνει αυτό ο άνθρωπος, τότε δεν πρέπει να τον φοβόμαστε. Όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία όταν πεινάει κάποιος μην αρκεστείς να του δώσεις ψάρια, μάθε τον να ψαρεύει ο ίδιος για να μην ξαναπεινάσει…

 

 

Εμείς ευχόμαστε καλή δύναμη στο δύσκολο αυτό και βαθύ πνευματικό του έργο, όμως πάντοτε το φώς και ελπίδα θριαμβεύουν γιατί “εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι”.