Εκλογολογία

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ XAΛKIA

 

Από τότε που έγινε αρχηγός της Ν.Δ. ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται συνεχώς εντός και εκτός Βουλής και ζητάει τη διενέργεια βουλευτικών εκλογών. Κάποιος του είπε, φαίνεται, ότι πουλάει αυτό το συνεχές και επίμονο αίτημα, όταν μάλιστα η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη από το τελευταίο “Μνημόνιο”, να παίρνει δυσάρεστα οικονομικά μέτρα. Το πολύ το Κύριε ελέησον, λέει η λαϊκή σοφία, βαράει και του Θεού!!
Και ο κύριος Μητσοτάκης με τη διαρκή επανάληψη του αιτήματος των εκλογών γίνεται γραφικός. Αλλά γιατί να γίνουν τώρα εκλογές; Δεν έγιναν τον Ιανουάριο του 2015 και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου; Δεν έχασε καθαρά το κόμμα που ηγείται σήμερα ο κύριος Μητσοτάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο Σαμαράς γνώριζε ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να μην εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας και να πάμε σε εκλογές, αλλά δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο, γιατί πίστευε ότι θα τις κερδίσει παίρνοντας αυτός το bonus των 50 εδρών. Τελικά τις κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ και έκανε συγκυβέρνηση με πρώην “παιδιά” της παράταξης του κ. Μητσοτάκη.
Ελέχθη τότε ότι ο Τσίπρας είπε ψέμματα στον ελληνικό λαό κι ο τελευταίος τα έχαψε και τον ψήφισε παρά το ότι ήταν αριστερός (υπήρχε και η “ομάδα” Λαφαζάνη σε εκείνες τις εκλογές). Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 μετά και την αποχώρηση της ομάδας Λαφαζάνη και τη δημιουργία νέου κόμματος από αυτόν, ποια ψέματα είπε στον ελληνικό λαό ο Τσίπρας; Δεν έφερε προ των εκλογών προς συζήτηση στη Βουλή το νέο Μνημόνιο με τους δανειστές; Δεν έλαβε γνώση ο λαός των διατάξεων και των μέτρων που θα ακολουθούσαν; Γιατί το Σεπτέμβριο ψήφισε πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με όμοιο ποσοστό παρά το γεγονός ότι έχασε ένα 2,5% προς τη Λαϊκή Ενότητα του Λαφαζάνη; Είναι απλό. Από τη στιγμή που η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ ψήφισαν μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου στη Βουλή, ήταν σαν να δίνουν “ψήφο εμπιστοσύνης” στον Τσίπρα.
Ο λαός διαπίστωσε ότι ο Τσίπρας, παρά το υπέρ αυτού Δημοψήφισμα, δεν έβγαλε τη χώρα από την Ε.Ε. και σκέφτηκε ότι εφόσον και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου ψήφισαν τα μέτρα, έπρεπε να δώσει στο ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ την ευκαιρία να εφαρμόσουν το νέο “πρόγραμμα”. Αυτό κάνει σήμερα η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Εφαρμόζει τα μέτρα που ψήφισαν αυτοί στη Βουλή μαζί με τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ. Τι λιγότερο θα εφάρμοζε μια κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ; Ας αφήσει λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης, η κ. Γεννηματά και ο κ. Θεοδωράκης την κυβέρνηση να προχωρήσει και να ολοκληρώσει το “πρόγραμμα”.
Ήδη πέρασε με επιτυχία την πρώτη αξιολόγηση και ετοιμάζεται να πάρει και την υποδόση των 2,8 δις. Θα ακολουθήσει η προσπάθεια για τη δεύτερη αξιολόγηση, αλλά πάνω από όλα η συζήτηση για τη διευθέτηση του δημόσιου χρέους, που αν επιτευχθεί, θα ανοίξει καινούργιους ορίζοντες στην ελληνική οικονομία. Μέχρι το ερχόμενο καλοκαίρι θα τελειώσουν όλοι οι οδικοί άξονες με τεράστιο κέρδος για την οικονομία, τους απλούς πολίτες και τη μηδενική σχεδόν ύπαρξη ατυχημάτων με τα γνωστά για την οικονομία αποτελέσματα. Κι όταν φθάσει η ώρα στο τέλος της 4ετίας, όπως ορίζει το Σύνταγμα, ο λαός θα κάνει το λογαριασμό του. Και αν δεν έμεινε ικανοποιημένος από το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, ας δώσει εντολή κυβέρνησης ή συγκυβέρνησης σε άλλα κόμματα. Αυτή είναι η βασική αρχή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δηλαδή η εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία.
Η αξιωματική αντιπολίτευση είναι δημοκρατικός θεσμός. Ελέγχει την κυβέρνηση. Η καταστροφολογία και το “φύγετε” εσείς πριν της ώρας σας, για να έρθουμε εμείς, είναι σαφώς αντισυνταγματική συμπεριφορά, η οποία βλάπτει τη χώρα. Είναι κάθετα αντίθετη με τη δημοκρατική πρακτική που καθιερώθηκε στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Αν εξαιρέσουμε, πριν τη μεταπολίτευση, την αμφισβήτηση της Ένωσης Κέντρου στην εκλογή της τότε δεξιάς Ε.Ρ.Ε. με τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961, ουδείς αμφισβήτησε τις κυβερνήσεις που εκλέχθηκαν νόμιμα. Μπορεί να έκαναν σκληρή αντιπολίτευση πλην όμως ποτέ δεν είπαν “φύγετε” μέσα στη Βουλή για να έρθουμε εμείς. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον άφησαν να κυβερνήσει 7 χρόνια. Τον Αντρέα Παπανδρέου 8 και άλλα 8 τον Σημίτη. Ο πατέρας του σημερινού αρχηγού της Ν.Δ. θα εξαντλούσε την 4ετία με 151 βουλευτές, αν δεν τον πρόδιδε στα 3 χρόνια ο Σαμαράς. Το Σύνταγμα προβλέπει με ποιον τρόπο πέφτει μια κυβέρνηση.
Στη ευχέρεια του κ. Μητσοτάκη είναι να επιλέξει τον τρόπο. Ας καταθέσει πρόταση μομφής. Δύο ή τρεις ψήφοι είναι για να πέσει ή να μείνει η κυβέρνηση. Γιατί δεν επιχειρεί να τους κερδίσει με την επιχειρηματολογία του; Γιατί μένει στα λόγια; Ποιος τον εμποδίζει να το τολμήσει; Όχι όμως φίλε Κυριάκο καταστροφολογία. Ο κόσμος θέλει αντοπολίτευση, θέλει προτάσεις, θέλει θέσεις. Και ας πούμε ότι έφυγε αύριο ο Τσίπρας και ήρθες εσύ. Θα σχίσεις το Μνημόνιο που υπέγραψε το κόμμα σου στη Βουλή; Δεν θα το εφαρμόσεις κατά το υπόλοιπο μέρος του; Δεν θα αγωνιστείς για τη διευθέτηση του δημόσιου χρέους; Ποια πολιτική θα ακολουθήσεις για τις συλλογικές συμβάσεις, τις απολύσεις και πολλά άλλα θέματα;
Αυτά να πεις στον ελληνικό λαό, γιατί ο πολιτικός σου πρόγονος Κων. Καραμανλής έλεγε “Έξω από το χορό πολλά τραγούδια, όταν μπεις μέσα χάνεις τα βήματα”. Μέτρησε λοιπόν τα βήματά σου, κάνε σοβαρή αντιπολίτευση και όταν έρθει η ώρα των εκλογών θα κριθείτε όλοι ανάλογα με τα έργα σας.

 

xalkias-giorgos-nea-00-a