Όσα Θέλω… Τα Μπορώ

Διακριτικά από την

ΓΩΓΩ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

 

Μπορώ να καταφέρω όσα θέλω. Αυτό κάθε φορά λέω στον εαυτό μου στις αισιόδοξες μέρες μου. Τι γίνεται όμως στις άλλες; Τις δύσκολες μέρες, εκείνες που δεν έχεις διάθεση, δεν έχεις κουράγιο; Τότε όλα δυσκολεύουν. Φαντάζουν γολγοθάς.Ένας γολγοθάς που είναι δύσκολος να τον ανέβεις γιατί έχεις χάσει το βασικότερο στοιχείο,που δεν είναι άλλο από την πίστη στον εαυτό σου.
Λίγο να επηρεαστείς από το περιβάλλον αρκεί να τα δεις ακόμα πιο δυσοίωνα τα πράγματα.Δεν είναι γιατί κανένας δεν θέλει το καλό σου[προς θεού μην είμαστε υπερβολικοί και μοιρολάτρες!!],αλλά γιατί αν δεν έχεις εσύ θέληση,δύσκολα ο απέναντι σου θα έχει την θέληση να πράξει αυτό που εσύ θα έκανες και την ταύτιση στην απόφαση που θα έπαιρνες ο ίδιος για τον εαυτό σου. Αφήνοντας, λοιπόν να εισβάλλουν στη ζωή σου, χάνεις ο ίδιος το πηδάλιο της και πείθεις τον εαυτό σου πως έχεις ανάγκη συνεχώς τους άλλους για να αποφασίζεις.
Ναι, σίγουρα έχεις ανάγκη τους τριγύρω, αλλά πιο πολύ ανάγκη έχεις τον ίδιο σου τον εαυτό.Σε αυτόν είσαι ειλικρινής,θέλοντας και μη.Αυτός ξέρει τις πραγματικές σου επιδιώξεις,τα δυνατά και τρωτά σου σημεία. Αυτός είναι ο ουσιαστικός κριτής σου στο τέλος της ημέρας. Άρα γιατί δεν πείθεις αυτόν πως μπορείς να τα καταφέρεις; Γιατί πρέπει συνεχώς το τι πιστεύεις πως μπορείς να κατορθώσεις, να το ταυτίζεις με το τι πιστεύουν οι άλλοι; Αφήνοντας τον καθένα να λέει το τι πιστεύει για εσένα, πετυχαίνεις να πιστεύεις λιγότερο στον εαυτό σου.
Σε αυτό που έχω καταλήξει μέχρι τώρα είναι πως αν κάτι το θες πραγματικά, θα το καταφέρεις. Σίγουρα θα δυσκολευτείς γιατί τίποτα δεν είναι συγκυριακά εύκολο, αλλά αν όντως το θες θα γίνει.Παρόλο που το ρητό λέει ‘’δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο’’ εγώ διαφωνώ.Τα πάντα θέλουν κόπο,τρόπο και τύχη. Το κλειδί σε αυτά είναι στην εσωτερική ισορροπία που πρέπει να έχουμε. Άλλωστε ο,τιδήποτε θέλω μπορώ να το κάνω και ό,τι κάνω οφείλω να το θέλω.