Εξιτήριο θανάτου σε 55χρονη!

Η αδιαφορία για τον ασθενή, είναι το χαρακτηριστικό της λειτουργίας της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Άρτας

• Κάτι πρέπει να γίνει στην Παθολογική Κλινική

 

 

 

Η ιστορία, δεν χωράει αμφισβήτηση, μιας και τα γεγονότα που παρατίθενται, τα έχουμε ζήσει από κοντά και φυσικά τα γνωρίζουν πολύ καλά και οι αρμόδιοι του Νοσοκομείου Άρτας.

55χρονη γυναίκα, προσήλθε στα έκτακτα περιστατικά του Νοσοκομείου Άρτας, με πλείστα όσα προβλήματα και της έγινε εισαγωγή στην Παθολογική Κλινική, για ν’ αρχίσουν οι εξετάσεις και να διαπιστωθεί από τι πάσχει, ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, που είχε. Απ’ την πρώτη ημέρα της Νοσηλείας της γυναίκας στην εν λόγω κλινική, η διευθύντρια κα Ελένη Αθανασίου, απ’ το στόμα της οποίας κρεμόταν οι συγγενείς της ασθενούς, έλεγε πως την επόμενη ημέρα, θα πάρει εξιτήριο, χωρίς να λέει ποιο ήταν το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η ασθενής και αν αντιμετωπίστηκε με επιστημονική επάρκεια. Όμως η ασθενής, κάθε φορά που σχεδίαζε η κυρία διευθύντρια το εξιτήριο, της… χάλαγε τα σχέδια, μιας και η κατάστασή της, επιδεινωνόταν!

Μετά από έξι ημέρες νοσηλείας, η κυρία διευθύντρια εμφανίστηκε αποφασισμένη. «Σήμερα φεύγετε», είπε στην συνοδό της ασθενούς, για να συμπληρώσει πως δεν έχει τίποτα και πρέπει να πάει στο σπίτι της. Οι συγγενείς διαπιστώνουν, πως όχι μόνο, η ασθενής δεν ήταν για εξιτήριο, αλλά φαινόταν να καταρρέει. Προσφεύγουν στον διοικητή του Νοσοκομείου Άρτας κ. Νίκο Κατσακιώρη, απ’ τον οποίο ζητούν περαιτέρω νοσηλεία, με σκοπό να ορίσουν κάποιο ραντεβού και να πάνε σε νοσοκομείο των Ιωαννίνων, με την ελπίδα, ότι εκεί θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Μόλις, η κυρία διευθύντρια, πληροφορείται απ’ τον διοικητή το αίτημα να παραμείνει η ασθενής, την έπιασαν τα νεύρα, για να ξεσπάσει στην μητέρα της ασθενούς, λέγοντας και ξαναλέγοντας, ότι το κρεβάτι, δεν το θέλει η ίδια για τον εαυτό της και πολλά άλλα, τα οποία βεβαίως και δεν την τιμούν. Έλα όμως, που η ασθενής, αν έτρωγε μια μπουκιά φαγητό ή αν έπινε μια γουλιά νερό, τα έκανε εμετό και δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει. Η κυρία διευθύντρια ήταν ανένδοτη. «Πρέπει να φύγει» έλεγε και ο τόνος της φωνής, σε καμία περίπτωση δεν παρέπεμπε σε ιατρό, που πρέπει να συνεργάζεται με τους συγγενείς των ασθενών, που έχουν την αγωνία και με το δίκιο τους.

Έκανε και το κόλπο της, το οποίο αντίκειται στην ιατρική δεοντολογία! Πληροφορηθείσα πως η ασθενής, είχε κάποιο ψυχιατρικό ιστορικό, απέδιδε τα τόσα και τόσα προβλήματα, σ’ αυτό, για ν’ αφήσει την ασθενή, στην ουσία να πεθάνει.

Βλέποντας την κατάσταση, που έχει δημιουργηθεί, οι συγγενείς αποφασίζουν να ελεγχθεί και ψυχιατρικά η ασθενής και την μεταφέρουν στο Περιφερειακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, αφού έχουν κλείσει ραντεβού με τον επίκουρο καθηγητή της Ψυχιατρικής. Ο άνθρωπος, μόλις είδε τις εξετάσεις, που οι συγγενείς είχαν πάρει απ’ την Παθολογική Κλινική της Άρτας, πήγε να τρελαθεί! Ρωτούσε και ξαναρωτούσε, αν υπάρχει εξιτήριο. Όταν το είδε μονολογούσε «δεν είναι δυνατόν», ενώ την ίδια ώρα έτερη ψυχίατρος, που ήταν παρούσα στην εξέταση, έλεγε πως δεν πάει άλλο με τον ρατσισμό της Παθολογικής της Άρτας, απέναντι σε όσους υποψιάζονται πως έχει ψυχιατρικό ιστορικό!

Σε χρόνο ρεκόρ, η ασθενής εισήχθη στο Νοσοκομείο των Ιωαννίνων, όπου νοσηλεύεται ακόμη και σήμερα, με έντονη την αγωνία των ιατρών, να εντοπίσουν ποιο είναι το πρόβλημα, έχοντας αποκλειστεί πλήρως, το επιχείρημα της διευθύντριας περί του ψυχιατρικού προβλήματος, το οποίο έφερε και ως εξήγηση, για το εξιτήριο θανάτου, που η ίδια έδωσε σε μια νέα γυναίκα.

Δεν χωρεί αμφιβολία, πως το συγκεκριμένο περιστατικό επιβάλλει στην διοίκηση του Νοσοκομείου Άρτας, να ασχοληθεί όχι με το θέμα της συγκεκριμένης ασθενούς, αλλά με τα πλείστα όσα προβλήματα, που προκύπτουν με τους ασθενείς που προσέρχονται στην Παθολογική Κλινική και δεν έχουν τον τρόπο να αντιδράσουν και μπορεί να περιμένουν το μοιραίο. Μπορεί να έχει συμβεί κι αυτό. Λένε πολλοί πως αν θέλεις να πεθάνεις, πας στην Παθολογική της Άρτας. Μπορεί να μην έχουν άδικο.

Ας αντιπαραθέσουν τις εξετάσεις, με βάση τις οποίες δόθηκε το εξιτήριο στην ασθενή, μ’ αυτές που έγιναν στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων, την ίδια ημέρα. Και ας αποφασίσουν, όλοι μαζί, αν με τέτοιες εξετάσεις, δίνεται εξιτήριο, σ’ έναν ασθενή που δεν μπορεί ούτε να φάει και φυσικά, δεν θα είχε την δυνατότητα στο σπίτι του, να παίρνει ορούς, για να κρατηθεί στην ζωή.

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Πρώτα η ανθρώπινη ζωή!

 

Δεν είναι το θέμα, να τιμωρηθεί η διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Άρτας. Το θέμα είναι να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, που υπάρχουν και είναι πολλά, σε σχέση με την αντιμετώπιση των ασθενών. Το ζητούμενο, είναι ν’ αλλάξει η νοοτροπία της αδιαφορίας, που κι εμείς ως συνοδοί ασθενών, την έχουμε βιώσει. Μπορεί να είναι πολλά τα περιστατικά και να μην έχουν την δυνατότητα, να κινηθούν με επιστημονική άνεση. Μπορεί να είναι η έλλειψη γιατρών. Μπορεί να υπάρχουν και άλλα προβλήματα. Καμία αντίρρηση. Όμως πρέπει σε κάτι όλοι να συμφωνήσουμε. Πως πάνω απ’ όλα αυτά, είναι η ζωή του ανθρώπου.

Και επί του συγκεκριμένου περιστατικού.

-Αν οι συγγενείς, είχαν πεισθεί, απ’ τα λεγόμενα της κυρίας διευθύντριας και οδηγούσαν την ασθενή στο σπίτι, τι θα είχε συμβεί;

Σήμερα θα της είχαν κάνει και τα εννιάμερα! Τόσο απλά, αλλά τόσο συγκεκριμένα.

-Τότε τι θα μπορούσε να πει η κυρία διευθύντρια;

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Η ώρα του διοικητή Νίκου Κατσακιώρη

 

Αναντίρρητα ο διοικητής του Νοσοκομείου Άρτας Νίκος Κατσακιώρης, έχει κάνει πολλά για το Νοσοκομείο Άρτας. Οι παρεμβάσεις του και η αποτελεσματικότητά του, έχουν καταγραφεί άπειρες φορές απ’ την «Γ».

Επί του θέματος, της αδιαφορίας. Δεν είναι δυνατόν, να μην έχουν φτάσει στ’ αυτιά του, τα πολλά παράπονα, που εξέφραζαν όσοι είχαν την ατυχία, να περάσουν απ’ την Παθολογική Κλινική. Που σημαίνει ότι τώρα, με τα στοιχεία που υπάρχουν και μπορεί να τα έχει άμεσα στο γραφείο του, θα πρέπει ν’ αρχίσει την έρευνα και να αποδώσει ΑΜΕΣΑ τις ευθύνες, σ’ όσους τις έχουν. Με την ελπίδα, ότι κάποτε, αυτή η κλινική, θα λειτουργήσει σωστά.