Βαρουφάκης – Αρίστιππος: βιοι παράλληλοι…

Του

ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΪΝΤΑΣΗ

Ο Αρίστιππος προερχόταν από πλούσια οικογένεια, η οποία διέμενε στην Κυρήνη. Κάποτε, και ενώ είχε έλθει στην Ολυμπία, για να παρακολουθήσει τους αθλητικούς αγώνες, πληροφορήθηκε για τις διδασκαλίες του Σωκράτη. Ενθουσιάστηκε δε τόσο πολύ από αυτές, ώστε αποφάσισε να μείνει και να γίνει μαθητής του. Έτσι εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ναι μεν παρακολουθούσε τον Σωκράτη, αλλά ουδόλως συμμορφωνόταν στα ηθικά κηρύγματα του, καθώς προτιμούσε να απολαμβάνει τις ευχαριστίες και τις απολαύσεις μιας ηδονικής ζωής.

Τον κατηγορούσαν, ότι ευρισκόμενος στην Αίγινα δεν διέκοψε την τρίφυλλη ζωή του, ώστε να παραστεί στις τελευταίες στιγμές του ηρωικού φιλοσόφου. Η αλήθεια πάντως είναι, ότι ναι μεν δεν προσήλθε στο δεσμωτήριο, αλλά δεν μετέβη όχι από αδιαφορία για την θανάτωση του δασκάλου του, ούτε για να μην διακόψει τις απολαύσεις του, αλλά για να φανεί συνεπής προς τις θεωρίες του περί ηδονής, τις οποίες τρόπον τινά θα πρόδιδε εάν παρακολουθούσε τις τελευταίες τις τελευταίες ώρες του Σωκράτη, οι οποίες δημιουργούν στην ψυχή βαθειά λύπη, την οποία λόγω φιλοσοφικής πεποίθησης όφειλε να αποφεύγει.
Εν πάση περιπτώσει μετά τον θάνατο του Σωκράτη επανήλθε στην Κυρήνη, όπου ίδρυσε δική του σχολή στην οποία δίδαξε με μεγάλη απόδοση.

Θεμελιώδες αξίωμα του Αρίστιππου ήταν το περίφημο “έχω και ουκ έχομαι”. Κατά το αξίωμα αυτό, που υποδηλώνει την κυριαρχία του ανθρώπου επί των πραγμάτων και των καταστάσεων και όχι αντιστρόφως, μπορούμε να οδηγηθούμε προς την εσωτερική ελευθερία, η οποία και αποτελεί τον προορισμό της φιλοσοφίας.