Για ποια αισιοδοξία, μιλήσατε;

Γαργαλιστικά παραλειπόμενα, απ’ την

τελευταία συνάντηση στελεχών

του ΠΑΣΟΚ στην Άρτα

 

 

 

Μετά την συνάντηση, που έγινε στο ΚΡΟΝΟΣ, με την παρουσία στελεχών απ’ την Αθήνα, για το νέο ξεκίνημα του ΠΑΣΟΚ, όσοι ήταν παρόντες, έκλεισαν ένα τραπεζάκι σε παρακείμενο μεζεδοπωλείο, όπου το πρώτο θέμα που λογικά θα ετίθετο, ήταν η αποτίμηση της συνάντησης του έγινε, για να πει το εξ Αθηνών στέλεχος πως νοιώθει ιδιαίτερα αισιόδοξος, για το νέο ξεκίνημα που κάνει το ΠΑΣΟΚ.

Συμφώνησαν κάποιοι εκ των παρισταμένων, ότι το νέο ξεκίνημα θα είναι δυναμικό και ότι το ΠΑΣΟΚ, θα ξαναβρεί την παλιά του αίγλη, μόνο που δεν είχε πάρει το λόγο ακόμη, ο ρομαντικός ΠΑΣΟΚος, που όμως ξέρει να βάζει τα πράγματα στην σειρά και να θέτει λογικά ερωτήματα.

-Καλά είναι να το λέμε ότι πάμε για νέο ξεκίνημα, αλλά μάλλον δεν κοιτάξατε δίπλα σας, είπε στο εξ Αθηνών στέλεχος, για να συνεχίσει:

-Εδώ είμαστε όλοι πάνω από 60 χρόνων και αν μας κοιτάξεις στις τσέπες, μόνο φάρμακα θα βρει και δίπλα μας κάποιος που μπορεί να φτάνει και τα 90. Βεβαίως έχουμε την διαδρομή μας. Απ’ την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, που είμαστε ονειροπόλοι επαναστάτες, γίναμε λίγο αστούληδες στην συνέχεια, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, για να μας απασχολούν περισσότερο τα πράγματα.

Η συνέχεια εξόχως ενδιαφέρουσα…

-Ευτυχώς που είναι εδώ ο νεαρός εκπαιδευτικός Θωμάς Ρίζος, που τέτοιες παρουσίες, πρέπει να αναζητούμε, στις όποιες συναντήσεις κάνουμε…

 

Γκρουπ για θρησκευτικό τουρισμό…

 

Έκανε και μια ακόμη σοβαρή και ουσιαστική πρόταση, ο ρομαντικός ΠΑΣΟΚος:

-Να μην κάνουμε αυτές τις συναντήσεις στο ξενοδοχείο ΚΡΟΝΟΣ, γιατί περνούν ξένοι άνθρωποι, που δεν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα και μας βλέπουν έτσι, για να θεωρήσουν ότι είμαστε γκρουπ που κάνει Θρησκευτικό Τουρισμό στην Άρτα…

Οι παρατηρήσεις έδωσαν το ουσιαστικό στίγμα, της προσπάθειας που κάνει σήμερα το ΠΑΣΟΚ, που στο προηγούμενο φύλλο της η «Γ», παρουσίασε ως απόπειρα… νεκρανάστασης.

Όμως δεν υπάρχει περίπτωση, να τις λάβει κανένας εκ της ηγεσίας σοβαρά υπ’ όψιν του. Αυτοί ζουν στον δικό τους κόσμο και όλα καλά και καμωμένα, μέχρι την οριστική και πλήρη διάλυση.