Ορκωμοσίες αιρετών. Και μετά;

Το ζητούμενο, είναι αν οι νέοι δήμαρχοι, θα έχουν αυτή την ηγετική ικανότητα και θα καταστήσουν τις ομάδες τους, ικανές να κάνουν πράξη, τα όσα έχουν υποσχεθεί στους πολίτες

 

 

 

 

 

Ευφορία θα επικρατήσει το επόμενο διάστημα, σε σχέση με τα αυτοδιοικητικά μας πράγματα. Σ’ όλη την Ήπειρο, οι θριαμβευτές και οι νικητές των εκλογών, σε κάθε τους εκδοχή, θα ορκιστούν και κατά ένα τρόπο, τα επόμενα πέντε χρόνια, θα αναλάβουν την… σωτηρία του τόπου και των πολιτών που ζουν σ’ αυτόν… Θα έχουμε να παρακολουθήσουμε καλές εκδηλώσεις, οι οποίες θα έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά, ανάλογα με τα μηνύματα, που θέλει να περάσει, ο κάθε νέος ή επανεκλεγμένος δήμαρχος. Για παράδειγμα, ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, έχει επιλέξει την σημειολογία του αρχαιολογικού μουσείου, για την ορκωμοσία του νέου δημοτικού συμβουλίου. Καλή η σημειολογία, δεν λέμε, αλλά θα πρέπει να έχει την δική της συνέχεια, για να είναι και χρήσιμη. Αλλιώς…

Και μόλις οι προβολείς, που θα συνοδεύουν αυτές τις εκδηλώσεις, κλείσουν, τι γίνεται; Καλά… Ωραία πράγματα… Κάποιοι εκ των ορκισμένων θα είναι χαρούμενοι, γιατί θα έχουν… τσιμπήσει το αξίωμά τους και κάποιοι θα αναθεματίζουν την ώρα και την στιγμή, που επέλεξαν και στήριξαν τον συγκεκριμένο δήμαρχο, σε κάθε Δήμο της Ηπείρου, για να μην παρεξηγούμαστε… Και μετά;

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα… Οι πάντες θεωρούν εαυτούς καλύτερους, απ’ την επιλογή του δημάρχου. Που σημαίνει, ότι πρέπει να το αποδείξουν. Και θα το αποδείξουν, όταν βρεθούν τα χίλια εμπόδια, με βάση τα οποία και οι επιλεγέντες αντιδήμαρχοι, αλλά και ο δήμαρχος, δεν θα μπορούν να κάνουν πράξη, τις επιλογές τους.

Κι εκεί προκύπτει η καθοριστική αναγκαιότητα. Η ηγετική μορφή του δημάρχου. Του κάθε δημάρχου. Που επί τη βάσει των αρχών του συνδυασμού, θα διαχειριστεί με σύνεση και αποτελεσματικότητα τους συνεργάτες του και δεν θα αφήσει κανένα περιθώριο, στους… ζωηρούς εξ αυτών, να «κάνουν παιχνίδι».

Μέχρι τώρα, απ’ την εμπειρία που έχουμε, μπορούμε να πούμε ότι είναι λίγοι αυτοί, που έχουν αποδείξει, ότι έχουν την δυνατότητα της σωστής διαχείρισης των συνεργατών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο αποτυχημένος της Άρτας. Απ’ το πρώτο τρίμηνο, όχι μόνο δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τους συνεργάτες του, αλλά σε χρόνο ρεκόρ, τους έθεσε απέναντί του.

Το ζητούμενο, είναι αν οι νέοι δήμαρχοι, θα έχουν αυτή την ηγετική ικανότητα και θα καταστήσουν τις ομάδες τους, ικανές να κάνουν πράξη, τα όσα έχουν υποσχεθεί στους πολίτες. Αυτή θα είναι η πρώτη προϋπόθεση της επιτυχίας. Και αυτονόητο είναι ότι πρέπει να επιζητηθεί και να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο.

Η συνταγή είναι απλή. Καμία έκπτωση επί των αρχών, απ’ τον κάθε δήμαρχο, αλλά και καμία υποτίμηση του κάθε συνεργάτη, με τα όποια χαρακτηριστικά και δυνατότητες έχει αυτός.

Αν αυτή η ισορροπία δεν επιτευχθεί, τότε ας περιμένουμε την αποτυχία και φυσικά να είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτή…