ΠΕΤΑ. Καλοκαιρινές συναντήσεις 2014-08-04

Το καταστροφικό πέρασμα

του ναζισμού απ’ το Πέτα

(1941 -44)

 

 

 

 

 

Σάββατο 9 Αυγούστου, 8μμ., στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Πέτα

Διοργάνωση: Αδελφότητα Πέτα Άρτας και Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πέτα

  • Κεντρικός ομιλητής: Άγγελος Παπασπύρου
  • Θα παρουσιαστούν μαρτυρίες κατοίκων που έζησαν την καταστροφή του Πέτα
  • Την εμπειρία του Κομμένου θα μεταφέρει ο Δημήτρης Βλαχοπάνος
  • Η εκδήλωση θα κλείσει με αναφορά στην ταινία «Με την λάμψη στα μάτια» που γυρίστηκε στο Πέτα και αναφέρεται στα γεγονότα της κατοχής. Στην εκδήλωση θα συμμετέχει η Καίτη Παπανίκα (φωτογραφία), πρωταγωνίστρια της ταινίας.

 

 

 

Τι ενδιαφέρον μπορεί, αλήθεια, να έχει στις μέρες μας η υπενθύμιση της φασιστικής και ναζιστικής θηριωδίας, όπως αυτή χαράχτηκε στις μνήμες των Πετανιτών που την έζησαν; Προσφέρει η εμβάθυνση σε θέματα της ιστορίας την αναγκαία γνώση για την αποφυγή αντίστοιχων τραγωδιών στο μέλλον; Μήπως η προβολή τέτοιων θεμάτων μας αποπροσανατολίζει από τα καυτά προβλήματα του σήμερα, αναπαράγει λανθασμένα στερεότυπα δημιουργώντας αντιθέσεις ανάμεσα σε λαούς;

Είναι μάλλον υπερβολικό να ισχυριστούμε ότι η γνώση της ιστορίας μπορεί να αποτρέψει την επανάληψη λαθών που μοιάζουν μ’ αυτά του παρελθόντος, γιατί, δεν λείπουν οι περιπτώσεις που οι άνθρωποι διαπράττουν νέα λάθη. Όπως, για παράδειγμα στις μέρες μας που συμπολίτες μας διοχετεύουν την δίκαιη απελπισία και οργή τους, σε ιδεολογίες που βασίζονται στο μίσος προς τον συνάνθρωπο, κύρια αυτόν που υποφέρει και δεν κρύβουν το θαυμασμό τους για το ναζισμό, δηλαδή την ιδεολογία όσων κατέστρεψαν τη χώρα μας και βύθισαν τον λαό μας στον πόνο. Όπως, επίσης, η πρόσφατη εγκληματική βαρβαρότητα των χθεσινών θυμάτων του ναζισμού που, σε ρόλο θύτη αυτή τη φορά, σκοτώνουν και καταστρέφουν αδιάκριτα τις ζωές ενός λαού, των Παλαιστινίων.

Κρίνουμε ότι, η αναφορά στα γεγονότα της περιόδου της κατοχής είναι αναγκαία, πρώτα απ’ όλα ως φόρος τιμής στους γονείς και τους προγόνους μας που υπέφεραν. Οφείλουμε επίσης, να αναφερόμαστε σ΄αυτά και για λόγους γνώσης. Γιατί, ενώ η περίοδος του 1940-44 δεν είναι μακρινή, πολλοί είναι αυτοί που αγνοούν ότι η χώρα μας ήταν θύμα της κτηνωδίας των κατακτητών. Και το Πέτα δέχτηκε συχνά τη θηριωδία των ναζιστών, που το έκαψαν επανειλημμένα.

Τα τραγικά γεγονότα της κατοχής συχνά προσλαμβάνονται ως κάτι απόμακρο για τους νεότερους, ενώ για τους μεγάλους ως εφιαλτικές στιγμές που οφείλουμε να ξορκίσουμε, να αποδιώξουμε από τη μνήμη μας. Όμως, τελικά, τι συγκροτεί ένα σύνολο ανθρώπων ως πολιτιστική και πολιτική κοινότητα, ή ακόμη κι ένα έθνος, αν όχι η αίσθηση και η βιωμένη εμπειρία της συμμετοχής σ’ έναν κοινό πολιτισμό, κοινές εμπειρίες και κοινές μνήμες, έστω και τραγικές;

Η εκδήλωση στο Πέτα το Σάββατο 9 Αυγούστου ας εγγραφεί σαν ένα μάθημα πατριδογνωσίας. Όχι με μισαλλόδοξες κραυγές, ή γραφικές αναφορές σε μεγαλεία που συσκοτίζουν τα προβλήματα και αποστρέφονται τις ωδίνες του παρόντος. Αλλά ως απόπειρα εμβάθυνσης στα σημερινά δεινά της χώρας μας και της οφειλόμενης αναζήτησης διεξόδων, συμβατών με την περηφάνια του λαού μας που αντιστέκεται και αγωνίζεται να καθορίσει μόνος την τύχη του.