Το μουντιάλ και η υπερηφάνεια….

Το Παγκόσμιο Κύπελλο της

Βραζιλίας, πάντως, φαντάζει

σαν να είναι ένα κουτί

εκπλήξεων

 

 

 

 

Του
ΘΟΔΩΡΗ ΠΡΑΜΑΓΚΙΟΥΛΗ

 

Γεια σας κυρίες και κύριοι. Σφυρίχτηκε η έναρξη του Μουντιάλ της Βραζιλίας, με την όποια κοινωνική αναταραχή. Δύσκολο και άτιμο πράγμα, σε μια χώρα που πεινάει, να ξοδεύεις πακτωλό χρημάτων, για γήπεδα και την πραγματοποίηση μιας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, από το να δοθούν και να καλυφθούν βασικές ανάγκες του λαού.
Είναι αυτό που ψιθυρίζεται, όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια: ποδόσφαιρο, το παιχνίδι του λαού, που… απαγορεύεται στον λαό”. Και το… σλόγκαν αυτό, φυσικά, έχει να κάνει με τα χρήματα που κινούν τα νήματα και στη μπάλα. Βέβαια, αυτό είναι θέμα που χρειάζεται μεγαλύτερη ανάλυση και δεν είναι επί του παρόντος.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, πάντως, φαντάζει σαν να είναι ένα κουτί εκπλήξεων. Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες θα ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι πρώην επιθετικός της ομάδας, ο Ρονάλντο, που είναι μέλος της οργανωτικής επιτροπής, θα χαρακτήριζε την διοργάνωση “ντροπή”.
Αλλά αυτό ακριβώς είπε. Ο Ρονάλντο, εξάλλου, είναι υποστηρικτής του Αέσιο Νέβες που είναι ο κύριος πολιτικός αντίπαλος της Ντίλμα Ρούσεφ στις προεδρικές εκλογές και ως εκ τούτου είναι ένας απρόβλεπτος παράγοντας σε αυτό το “εκρηκτικό” Παγκόσμιο Κύπελλο, που εκτός των άλλων φαντάζει απλά σαν τον πρόλογο των προβλημάτων για την αμέσως επόμενη μεγάλη διοργάνωση που θα φιλοξενήσει η Βραζιλία. Τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα

Εμείς, από την πλευρά μας, πως αντιμετωπίζουμε τη συγκεκριμένη ποδοσφαιρική διοργάνωση; Ζούμε στο τέταρτο πιο δυστυχισμένο μέρος του πλανήτη αυτή την εποχή, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της εταιρείας Gallup, πίσω από Ιράν, Ιράκ και Αίγυπτο, σε μια έρευνα που έγινε σε 138 χώρες.
Όπως είναι εύκολα κατανοητό, σε μια χώρα που ελάχιστα πράγματα μπορούν να σε κάνουν εθνικά υπερήφανο, η διάκριση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στα γήπεδα της Βραζιλίας, μπορεί να αποτελέσει μια σπίθα χαράς. Μια εθνική τόνωση, κάτι που θα σε κάνει να ξεχαστείς για λίγο, από την δύσκολη καθημερινότητα.
Μπορούμε, όμως, να κάνουμε την υπέρβαση; Μια ματιά στην πορεία και την αγωνιστική κατάσταση που έδειξαν οι τρεις αντίπαλοί μας (Κολομβία, Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστού), οδηγεί σε μια εκτίμηση που επιβεβαιώνει την αρχική: η Ελλάδα συμμετέχει σε έναν πολύ ανοιχτό όμιλο. Οσο “εύκολο” είναι να τερματίσει 1η, άλλο τόσο “εύκολο” και “δικαιολογημένο” θα είναι να τερματίσει 4η.
Στα φιλικά παιχνίδια, πάντως, που έδωσε η “γαλανόλευκη”, έδειξε πως δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος για καμία ομάδα, ενώ πολύ δύσκολα δέχεται τέρμα. Επίσης, θεωρώ πως το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής μας, με την Κολομβία, θα είναι το πιο σημαντικό.
Σε περίπτωση που έρθει στην πρεμιέρα το “τρίποντο” της νίκης, κατά την άποψή μου, πολύ δύσκολα θα μείνουμε εκτός, από την επόμενη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Γεγονός που θα σηματοδοτήσει την… έναρξη της εθνικής μας υπερηφάνειας. Μακάρι, όμως, να είμαστε εθνικά υπερήφανοι όλο τον χρόνο και για άλλα θέματα, πιο σοβαρά, από μία αθλητική επιτυχία.   
*Όσο για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς…