Αποχαιρετήσαμε τον Σταύρο Παπαϊωάννου

Έφυγε σε ηλικία 83 ετών,

έχοντας δει την οικογένειά

του αποκατεστημένη…

 

 

Απ’ τις χαρακτηριστικές μορφές της Φιλιππιάδας, ο Σταύρος Παπαϊωάννου, που έφυγε χθες απ’ την ζωή σε ηλικία 83 ετών. Παλιός εστιάτορας στο κέντρο της Φιλιππιάδας, είχε δημιουργήσει εκεί την δική του ιστορία, ενώ ως ανήσυχο πνεύμα που ήταν είχε επεκτείνει τις δραστηριότητές του και στο εμπόριο και στην κτηνοτροφική παραγωγή, έχοντας παντού το δικό του στίγμα της επιτυχίας.

Ευτύχησε να δημιουργήσει πολύ καλή οικογένεια, με την αγαπημένη του σύζυγο Αγλαΐα, έχοντας δυό κόρες την Δώρα και την Βίκυ, που της είδε αποκατεστημένες, όπως επίσης και τα εγγόνια του.

Στενοί οι συγγενικοί μας δεσμοί, με τον εκλιπόντα και την σύζυγό του Αγλαΐα, είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά, για να μπορούμε να ισχυριστούμε σήμερα, ότι έφυγε απ’ την ζωή ένας εργατικός άνθρωπος, με όρεξη για την ζωή, αλλά και αποτελεσματικότητα… Που προσπάθησε να κάνει τα πάντα για την οικογένειά του απ’ την μια και από την άλλη, στην μικρή κοινωνία της Φιλιππιάδας, όπου ζούσε να φανεί χρήσιμος.

Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Βησσαρίωνα στην Φιλιππιάδα και τον εκλιπόντα, συνόδευσαν στην τελευταία κατοικία του εκατοντάδες φίλοι του, όπως επίσης και φίλοι των παιδιών του και οι πάντες είχαν να θυμηθούν μια καλή στιγμή απ’ την γνωριμία τους ή την φιλία τους με τον Σταύρο Παπαϊωάννου.

 

Αποχαιρετισμός

 

Μετά την ολοκλήρωση της εξόδιου ακολουθίας, τον εκλιπόντα Σταύρο Παπαϊωάννου, αποχαιρέτησε η κυρία Αλίνα , σύζυγος του Ντίνου Στράτου, αδερφού της συζύγου του εκλιπόντος και μεταξύ των άλλων είπε:

«Πολυαγαπημένε μας αδερφέ Σταύρο. Εγώ και ο Ντίνος, που τόσο μας αγαπούσες και τόσο σε αγαπούσαμε, ήλθαμε κοντά σου, να σου πούμε το τελευταίο, αλλά και το πιο σκληρό, αντίο.

Πριν από πολλά χρόνια, που ήλθα στην Φιλιππιάδα νιόπαντρη με τον Ντίνο, γνώρισα όλους τους συγγενείς, όμως μεταξύ όλων αυτών που υπεραγαπώ, ξεχώρισες εσύ, έτσι χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, απλά με μια ματιά, μ’ έναν λόγο.

Σταύρο… Τώρα που η ψυχούλα σου ανεβαίνει στον Ουρανό, παρακάλα την Παναγιά μας, την Μητέρα όλου του κόσμου, να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς στην άμοιρη γυναίκα σου, που στέκεται δίπλα σου, σαν μια στήλη άλατος, βυθισμένη, ποιος ξέρει, σε τι σκέψεις. Να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς στα παιδιά και τα εγγόνια σου, αλλά και όλους εμάς, που την παρηγοριά την έχουμε ανάγκη.

Σταύρο μας… Πριν λίγο καιρό μας έλεγες ότι και να φύγω τώρα, φεύγω ευχαριστημένος γιατί έκανα μια υπέροχη οικογένεια με την καλή μου την γυναίκα, τα ξεχωριστά μου παιδιά, που ζευγαρώθηκαν με καταπληκτικά παιδιά, αλλά και τα εγγόνια μου, που έγιναν αγαπητοί και αρεστοί όχι μόνο σ’ εμένα και την γυναίκα μου, αλλά και σ’ όλη την κοινωνία της Φιλιππιάδας. Όλα αυτά σήμερα, τα θυμόμαστε με καμάρι.

Καλέ μας αδελφέ Σταύρο. Εμείς οι συγγενείς και οι εκατοντάδες φίλοι, που ήλθαμε για να σου δώσουμε τον τελευταίο ασπασμό, γονατιστοί παρακαλούμε τον Άγιο Βησσαρίωνα και προστάτη της Φιλιππιάδας, στο σπίτι του οποίου είμαστε σήμερα, να ικετεύσει το νεογέννητο Θεάνθρωπο Χριστό μας, να σε κατατάξει μεταξύ των εκλεκτών του, εκεί όπου δεν υπάρχει ούτε πόνος, ούτε λύπη, ούτε στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος κι έτσι όλοι εμείς σε αποχαιρετούμε με τα λόγια της εκκλησίας. «Μακαρία η οδός η πορεύει σήμερον, ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως».

Αντίο πολυαγαπημένε και εκλεκτέ Σταύρο».

 

Συλλυπητήρια

 

Στην αγαπημένη μου θεία Αγλαΐα και τις εξ ίσου αγαπημένες μου ξαδέρφες Δώρα και Βίκυ, θερμά συλλυπητήρια για τον θάνατο του συζύγου και πατέρα τους, ευχόμενος να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε και με την βεβαιότητα, ότι οι πάντες θα τον θυμόμαστε.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ