Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς

Θα αναμείνουμε, με την ελπίδα ότι δεν θα προκύψουν… τερατογεννήσεις, τις οποίες έχουμε ξαναδεί και στην ουσία έχουν προσβάλει αδιόρθωτα την αποστολή και το κύρος των αιρετών της αυτοδιοίκησης

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Δεν μπορούσε να εξελιχτεί καθόλου διαφορετικά, η προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Άρτας, η οποία είχε ως αποκλειστικό θέμα την συζήτηση και ψήφιση του προϋπολογισμού του έτους 2014. Όλα ήταν προδιαγεγραμμένα, για τον απλούστατο λόγο, ότι η δημοτική αρχή και ειδικότερα ο δήμαρχος Γ. Παπαλέξης, αν και βρίσκονται «με την πλάτη στον τοίχο», δεν κάνουν καμία προσπάθεια συνεννόησης ή αξιοποίησης κάποιων απόψεων της αντιπολίτευσης και των ανεξάρτητων δημοτικών συμβούλων, ώστε να προκύψει η ελάχιστη συναίνεση. Και σε μια περίοδο, που τα πράγματα, δεν μπορεί να είναι χαλαρά, μιας και ήδη έχουμε εισέλθει στην προεκλογική περίοδο και ο συζητούμενος προϋπολογισμός, είναι προεκλογικός, άρα ευαίσθητος και πολλαπλώς κρινόμενος.

Βασανιστικό το ερώτημα:

-Γιατί ενώ οι πάντες γνωρίζουν την δεινή κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει ο δήμαρχος Γ. Παπαλέξης και η δημοτική αρχή συνολικά παρατηρείται η επιμονή στην επίδειξη ενός κακώς εννοούμενου πολιτικού τσαμπουκά;

Λογική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί και όταν, κατά την διάρκεια της συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο, ετέθη και αυτή η παράμετρος της λειτουργίας της δημοτικής αρχής, απάντηση δεν δόθηκε από κανέναν και κυρίως απ’ τον δήμαρχο. Αντί αυτού, ακούστηκαν κάποιες… αηδίες, τις οποίες μπορεί ο εκφέρων τον συγκεκριμένο λόγο, να θεωρούσε και εξυπνάδες.

Ακολουθεί ο συλλογισμός για την πορεία της συγκεκριμένης δημοτικής αρχής. Έστω και την ύστατη στιγμή δεν μπορούν να αντιληφθούν, πως δεν τους… παίρνει να κάνουν επίδειξη τσαμπουκά. Και το χειρότερο. Δεν μπορούν να αντιληφθούν, ότι το μείζον θέμα, που αφορά τον δημότη, δεν είναι η επιβίωση της παρούσας δημοτικής αρχής, αλλά η πορεία του Δήμου, η οποία έχει όλα τα χαρακτηριστικά διάλυσης.

Δυστυχώς! Εκεί φτάσαμε. Μάλλον έχουμε φτάσει, σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, ένα χρόνο πριν και τα πράγματα στο Δήμο, αντί να διορθωθούν έστω κατά το ελάχιστο, γίνονται ακόμη χειρότερα. Και καμία ελπίδα, ότι έστω κάτι, το ελάχιστο, είναι διατεθειμένη ν’ αλλάξει η δημοτική αρχή.

Η συνέχεια ενδιαφέρουσα, πλην απογοητευτική. Τι θα γίνει; Θα αλλάξει κάτι σε σχέση με την λειτουργία της δημοτικής αρχής ή θα επιμείνουν όλες οι πλευρές της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου, στις απόψεις που κατέθεσαν στην τελευταία συνεδρίαση.

Ας αναμείνουμε, με την ελπίδα ότι δεν θα προκύψουν… τερατογεννήσεις, τις οποίες έχουμε ξαναδεί και στην ουσία έχουν προσβάλει αδιόρθωτα την αποστολή και το κύρος των αιρετών της αυτοδιοίκησης. Γιατί η μόνη ελπίδα, που μπορεί να έχει η δημοτική αρχή, σε μια τέτοια διαδικασία μπορεί να αναδειχτεί. Ωστόσο, υπάρχουν πρόθυμοι, να την αποδεχτούν;