Το Μουσικό Σχολείο Άρτας στην Πολωνία…

Συμμετείχαν στα project της 4ης συνάντησης

σχολείων από την Ισπανία, την Ιταλία, τη

Ρουμανία, την Ουγγαρία, την Τουρκία

και την Πολωνία, στα πλαίσια

προγράμματος Comenius

 

 

 

Μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Άρτας με τη συνοδεία καθηγητών τους ταξίδεψαν την Κυριακή 06-10-2013 από την Άρτα στο πόλη Zabrze της Πολωνίας.Εκεί παρέμειναν πέντε(5) ημέρες και συμμετείχαν στα project της 4ης συνάντησης σχολείων από την Ισπανία, την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, την Τουρκία και την Πολωνία, στα πλαίσια προγράμματος Comenius.Οι μαθητές φιλοξενήθηκαν από οικογένειες μαθητών του σχολείου Naszaschola της Πολωνίας.

Τη Δευτέρα σε αίθουσα του σχολείου της Πολωνίας παρουσιάστηκε το 1ο project αυτής της συνάντησης, με θέμα «μουσική κινηματογράφου» από τις ομάδες όλων των χωρών. Η ελληνική ομάδα παρουσίασε σε power-point την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» και στη συνέχεια ζωντανά το
τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά» αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού. Στη συνέχεια, μετά το διάλλειμα για γεύμα, παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση από το σχολείο της Πολωνίας για το στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς, που το επισκεφθήκαμε την Τρίτη 08-10-2013, και ακούσαμε μουσική που αφορούσε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ οι μαθητές προσπάθησαν να μεταφέρουν σε χαρτί χρησιμοποιώντας κάρβουνο τα συναισθήματα που τους δημιούργησε αυτή η μουσική.

Είναι δύσκολο να περιγραφούν τα συναισθήματα που νιώσαμε όταν βρεθήκαμε την Τρίτη 08-10-2013 στο χώρο που ο Ναζισμός προκάλεσε τη μεγαλύτερη γενοκτονία της ανθρωπότητας. Περπατήσαμε μέσα στα στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Μπιρκενάου που ο θάνατος είχε οργανωθεί με κάθε λεπτομέρεια, μπήκαμε στους κοιτώνες που στοιβάζονταν οι κρατούμενοι, διαβάσαμε επιγραφές που είχαν χαράξει στους τοίχους, νιώσαμε την αγωνία του θανάτου και τον αγώνα για επιβίωση στους σταυρούς και στις μορφές των Αγίων που ήταν χαραγμένοι στους τοίχους, είδαμε τους σωρούς των παπουτσιών, των ρούχων, των προσωπικών αντικειμένων, των γυαλιών οράσεως, των τεχνητών μελών των αναπήρων που εκτελούνταν αμέσως, των μαλλιών των κρατουμένων με τα οποία έφτιαχναν ύφασμα. Παντού στους διαδρόμους φωτογραφίες ανδρών, γυναικών νέων, γέρων, παιδιών, με τα μάτια ορθάνοιχτα γεμάτα απόγνωση, φόβο, φρίκη, με το βλέμμα θαρρείς στραμμένο πάνω σου να σε ακολουθεί παντού για να μην εφησυχάζεις στιγμή καθώς βιώνεις την κτηνωδία που είναι ικανός ο άνθρωπος να φτάσει.

Μπήκαμε στα κρεματόρια και στις υπόγειες αίθουσες αερίων και βασανιστηρίων και στο στενό τοίχο εκτέλεσης . Εκατοντάδες άνθρωποι προχωρούσαν δίπλα μας σιωπηλοί, πολλοί με μια ανθοδέσμη και ένα κερί στο χέρι, δυο δάκρυα στα μάτια για το δικό τους άνθρωπο που χάθηκε σε τούτο το κολαστήριο. Από το 1940 έως το 1945 φυλακίστηκαν εκεί 1.300.000 άνθρωποι 27 εθνικοτήτων, κυρίως Εβραίοι, Πολωνοί, Ρώσοι και Ρομά. Από αυτούς 1.100.000 βρήκαν φρικτό θάνατο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σε χάρτη ήταν χαραγμένες όλες οι πόλεις από τις οποίες έφταναν αιχμάλωτοι. Ανάμεσά τους η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Κέρκυρα και η Ρόδος.

Μπορεί κάποιοι να θεωρήσουν πως ο χώρος ήταν πολύ σκληρός για επίσκεψη μαθητών, ωστόσο όλοι οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα είχαμε συμφωνήσει για την επίσκεψη στο Άουσβιτς καθώς η γνώση είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να μας διαφυλάξει από κάτι ανάλογο. Η επίσκεψη στο πιο ζωντανό μνημείο της ανθρώπινης θηριωδίας είναι ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας.

Η επόμενη μέρα αποτέλεσε για όλους μας μια μαγική εμπειρία καθώς επισκεφθήκαμε την Κρακοβία μια ιστορική πόλη με διατηρημένα κτήρια εποχής και ατμόσφαιρα Κεντρικής Ευρώπης. Για μισή χιλιετία περίπου, από το 1038 μέχρι το 1596, η Κρακοβία έγινε βασιλική πρωτεύουσα και τότε χτίστηκε και το επιβλητικό κάστρο των Wavel. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του που είδαμε είναι ο βασιλικός Καθεδρικός Ναός όπου έγιναν οι περισσότερες ενθρονίσεις και κηδείες βασιλέων. Η εκκλησία φιλοξενεί τις σαρκοφάγους των βασιλέων και στις κρύπτες του είναι θαμμένοι ποιητές και εθνικοί ήρωες. Εκεί ετάφη και ο Πρόεδρος της Πολωνίας που χάθηκε πρόσφατα σε αεροπορικό δυστύχημα. Μοναδικά έργα τέχνης κοσμούν την εκκλησία, απόδειξη της ακμής που κάποτε γνώρισε η περιοχή.

Αληθινό κόσμημα της πόλης αποτελεί η Βασιλική της Παναγίας, κλασικό δείγμα της γοτθικής αρχιτεκτονικής που χτιζόταν από το τέλος του 13ου αιώνα ως την αρχή του 5ου. Στην πρόσοψη του ναού βρίσκονται 2 καταπληκτικοί πύργοι, ο ψηλότερος με ύψος 81 μ. και ο άλλος με ύψος 69 μ. Από τον 14ο αιώνα από τον ψηλότερο πύργο ακούγεται το σήμα προσκλητηρίου που παίζεται κάθε ώρα με τρομπέτα. Στη μία ακριβώς βρισκόμασταν κάτω από τον πύργο και το ακούσαμε.

Μπήκαμε στη σκεπαστή αγορά υφαντουργίας με τους πάγκους που πουλούσαν κοσμήματα από κεχριμπάρι και ασήμι, γούνες κρύσταλλα και μικροαντικείμενα με το σύμβολο της πόλης, το δράκο που βγάζει φλόγες.Στους δρόμους γύρω από απ’ την αγορά το σκηνικό παραμυθιού συμπληρώνεται με άμαξες που τις σέρνουν περιποιημένα, στιβαρά άλογα, πλανόδιους που παίζουν κλασική μουσική, εκθέσεις βιβλίων καθώς και υπαίθρια αγορά με πολύχρωμα λουλούδια.

Την επόμενη μέρα, πάλι στο χώρο του σχολείου, ολοκληρώθηκε η παρουσίαση των project, έγινε αξιολόγηση της συνάντησης από μαθητές και εκπαιδευτικούς και προγραμματίστηκαν οι επόμενες συναντήσεις που θα πραγματοποιηθούν το Φεβρουάριο στη Βαρκελώνη και το Μάρτιο στη Βουδαπέστη. Η συνάντηση που θα ολοκληρώσει τη διετή συνεργασία των σχολείων θα γίνει στην Άρτα από 4 έως 9 Μαΐου 2014.Όλα τα project που πραγματοποιήθηκαν στην Πολωνία οι έλληνες μαθητές θα τα μεταφέρουν στους συμμαθητές τους διοργανώνοντας «Ημέρα Πολωνίας» στο σχολείο.

Την Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου, την ημέρα που επιστρέφαμε, στο αεροδρόμιο της Βαρσοβίας είχαμε μια ευχάριστη συνάντηση με άλλη ομάδα μαθητών και εκπαιδευτικών από το Μουσικό Σχολείο Αγρινίου που επέστρεφαν και αυτοί από άλλη πόλη της Πολωνίας που την είχαν επισκεφθεί στα πλαίσια προγράμματος Comenius.

Από τα 42 Μουσικά Σχολεία της χώρας τα δύο έτυχε να βρεθούν την ίδια μέρα στη Βαρσοβία. Ίσως γίνεται συνείδηση η προτροπή του Ιάκωβου Καμπανέλλη προς τους νέους, στη συνέντευξή του στη διεθνή οργάνωση «Σκυτάλη της μνήμης», που διοργάνωσε επίσκεψη μαθητών από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν: «… να τραγουδάτε, η μουσική μάς πάει σε ωραίες σκέψεις, σε ωραία συναισθήματα, ο πολιτισμός πρέπει να είναι η ζωή του ανθρώπου στη γη … η μουσική ομορφαίνει τον κόσμο όπως τα λουλούδια».

 

mous-sxol-polonia-99-a

 

mous-sxol-polonia-99-b