Πάντα επεφύλασσε εκπλήξεις ο Λευτέρης…

Έτσι, εκπλήσσοντας τους πάντες,

έφυγε και απ’ την ζωή!

Λευτέρης Σιαφαρίκας.

Στα πενήντα του, τον

πρόδωσε η καρδιά του…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Από μικρό παιδί, στα σοκάκια και τις αλάνες της Άρτας, στα χωριά και όπου βρισκόταν, ο Λευτέρης αναζητούσε τα ταλέντα, τα οποία στην συνέχεια θα πλαισίωναν τα τμήματα, κυρίως των αθλοπαιδιών της αγαπημένης του ομάδας, της ΔΟΞΑΣ Άρτας. Κάθε φορά, που εντόπιζε ένα νέο ταλέντο, το παρουσίαζε στην ομάδα, σαν έκπληξη.

Είχε κάνει πολλά χιλιόμετρα στην αναζήτηση. Και πολλά περισσότερα, να τρέχει από δω κι από κει, για να μεταφέρει τους αθλητές, πότε για την προπόνηση και πότε για τους επίσημους αγώνες. Ο Λευτέρης, είχε το ΤΑΞΙ, περισσότερο για την μεταφορά (χωρίς κανένα κόστος) αθλητών της ΔΟΞΑΣ, παρά για την μεταφορά πελατών. Είχα την τύχη να βιώσω την αγωνία του, εκείνα το χρόνια. Κάπου μετά το 1995, όταν ο Βαγγέλης άρχισε τα πρώτα βήματά του στο μπάσκετ και τον είχε κατατάξει στα καλά ταλέντα. «Με μέλλον», όπως συνήθιζε να μου λέει. Να με ρωτάει διαρκώς, για το αν προσέχει… Αν θέλει να ασχοληθεί με το μπάσκετ. Και πάντα να με προτρέπει, να τον προσέχουμε, για να συνεχίσει… Να γίνει επαγγελματίας. Όταν ο Βαγγέλης, άρχισε να… τσιλημπουρδίζει, τότε η αγωνία του Λευτέρη μεγάλωσε… «Δεν πάμε καλά», μου έλεγε.

Προσωπικό το παράδειγμα. Αλλά δεν συνέβαινε με έναν αθλητή της ΔΟΞΑΣ αυτό… Την ίδια αγωνία είχε για τους δεκάδες, εκατοντάδες καλύτερα, αθλητές της ΔΟΞΑΣ και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί, τι άγχος κουβάλαγε, για την αγαπημένη του ομάδα και περισσότερο για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, στον οποίο είχε πραγματικά πιστέψει… Και έκανε τα πάντα, γι’ αυτόν…

Η τελευταία έκπληξη που μας επεφύλαξε ο Λευτέρης αφορούσε τον ίδιο. Σήμερα το πρωί καθώς πήγε στην δουλειά του, στην είσοδο του Νοσοκομείου, την… έκανε. Ενώ οι πάντες νόμιζαν ότι βρισκόταν στο τιμόνι του αυτοκινήτου του, για να περιμένει τον πελάτη που θα ερχόταν, ο ίδιος είχε αποχαιρετίσει τα εγκόσμια και το άψυχο κορμί του, βρισκόταν στο ΤΑΞΙ. Κάποιοι συνάδελφοί του νόμιζαν, ότι τους έκανε πλάκα και με την κόρνα, προσπαθούσαν να τον αναγκάσουν να μετακινήσει το ΤΑΞΙ στην σειρά του. Μέχρι που κάποιος έκανε το βήμα, για να διαπιστώσει, ότι εκεί, μπροστά στο τιμόνι, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή. Τον πρόδωσε η καρδιά. Η οποία όμως τον είχε προειδοποιήσει, αλλά ο ίδιος δεν έδωσε την σημασία του έπρεπε.

Σε ηλικία 51 χρόνων λοιπόν ο Λευτέρης Σιαφαρίκας, έφυγε απ’ την ζωή. Σε μια καμπή της ζωής του, που είχε πολλά ακόμη να κάνει. Αγαπητό παιδί, ο Λευτέρης. Η είδηση του θανάτου του, δημιούργησε πανικό στην Άρτα. Αρχικά κανένας δεν μπορούσε να το πιστέψει… Και οι περισσότεροι έκαναν λόγο για ανεπίτρεπτη πλάκα. Που μακάρι όμως, να ήταν πλάκα… Η μοίρα είναι σκληρή και στάθηκε σκληρότερη, απέναντι σ’ ένα απ’ τα καλά παιδιά της Άρτας, κόβοντας το νήμα της ζωής του, στην πιο παραγωγική ηλικία.

Πολλά τα μηνύματα στο fb, για τον ανεπάντεχο χαμό του Λευτέρη. Γράφει χαρακτηριστικά ο νεαρός Χ. Λ., αποχαιρετώντας τον Λευτέρη: « Ο αγαπημένος όλων των μικρών παιδιών της Δόξας Άρτας και όχι μονό. Υπηρέτης, μια ολόκληρη ζωή, του τοπικού ποδόσφαιρου και της μεγάλης του αγάπης, της Δόξας. Πάντα χαμογελαστός και με τον καλό λόγο ο Τέρη, άφηνε συχνά την δουλειά του για υποχρεώσεις της ομάδας με σκοπό την καλύτερη λειτουργιά αυτής. Ένας κυνηγός ταλέντων της περιοχής, αφού επί σειρά ετών γυρνούσε όλες τις γειτονιές της πόλης ψάχνοντας συνεχώς μικρά παιδιά (ταλέντα) με σκοπό να τα φέρει στην ομάδα του Δόξα».

Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 11 το πρωί στην Παναγία Ελαιούσα, στον ομώνυμο συνοικισμό της Άρτας.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην φωτογραφία εικονίζεται η παιδική ομάδα της ΔΟΞΑΣ και ο Λευτέρης είναι ο πρώτος από δεξιά.