Η ηρωική στάση των Σουλιωτισσών, δεν χωρεί αμφισβήτηση

 

Ανακοίνωση της υποψήφιας βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Πρέβεζας Αγνής Σμπόνια

 

 

 

 

«Η ηρωική στάση των Σουλιωτισσών, δεν χωρεί κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και αποτελεί παράδειγμα αυτοθυσίας για την Ελευθερία και πατριωτισμού», επισημαίνει σε δημοσίευσή της στο «fb» η υποψήφια βουλευτής Πρέβεζας και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Αγνή Σμπόνια, με αφορμή τις γνωστές δηλώσεις της Μαρίας Ρεπούση, για τον «εθνικό μύθο», όπως αποκάλεσε τον Χορό του Ζαλόγου.

Ολόκληρο το κείμενο της ανακοίνωσης της Αγνής Σμπόνια, είναι το ακόλουθο:

«Θεωρώ, τουλάχιστον ατυχή τη δήλωση της κας Ρεπούση, που εκφράζοντας τη δική της προσωπική άποψη, μάλλον είχε σκοπό να αλλοιώσει γεγονότα που σημάδεψαν τον Ελληνισμό αλλά ακόμη και ολόκληρο τον κόσμο.

Η ηρωική στάση των Σουλιωτισσών, δεν χωρεί κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και αποτελεί παράδειγμα αυτοθυσίας για την Ελευθερία και πατριωτισμού. Είναι αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός και αποδεικνύεται από ιστορικά τεκμήρια, πηγές, ακόμη και μέσα από τα Δημοτικά μας Τραγούδια.

Ίσως η κα Ρεπούση να μην έχει επισκεφθεί έως τώρα, ποτέ το Ζάλογγο και το Σούλι, ώστε να συνομιλήσει με τους κατοίκους και να ακούσει, όσα εκείνοι έμαθαν από τους προγόνους τους. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά…

Τέλος, ξεκαθαρίζω, ότι ασφαλώς της αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει αρκεί να μην επιχειρεί να «διορθώσει» αυτό που θεωρεί ως «διαστρέβλωση της Ιστορίας», εισάγοντας μια δική της εκδοχή, απείρως πιο παραμορφωτική της πραγματικότητας.

Παρακάτω, παραθέτω μια ιστορική μαρτυρία από το έργο «Ταξίδιον εις την Ελλάδα 1803 – 1804», του Ιάκωβου Μπαρτόλντυ, ο οποίος ήταν Πρώσος περιηγητής, καθόλου φιλέλληνας και βρισκόταν εκείνη την εποχή στα Ιωάννινα:

«Καμιά εκατοστή απ΄ αυτούς τους δυστυχισμένους είχαν αποτραβηχτεί βόρεια της Πρέβεζας στο Μοναστήρι του Ζαλόγγου. Τους επιτέθηκαν εκεί θεωρώντας ότι τάχα αυτή η τοποθεσία, πράγματι ισχυρή, θα μπορούσε να τους προσφέρει ένα νέο τόπο μόνιμης διαμονής, όπου και η σφαγή που ακολούθησε υπήρξε φρικτή. Τριάντα εννέα γυναίκες γκρεμίστηκαν από τα βράχια με τα παιδιά τους που μερικά ακόμη βύζαιναν, προτιμώντας έτσι, παρά να πέσουν ζωντανές στα χέρια των εχθρών τους».