Ο ιερωμένος που μάγεψε τη νεολαία

 

Ο πατήρ Ιάκωβος της καρδιάς μας, ο πνευματικός πατέρας πολλών νέων της εποχής εκείνης

 

 

Του
ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Ήταν στις αρχές του 1958, που ήρθε στην Άρτα ο νεαρός Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος, κατά κόσμον Δαμιανός Παχής, ως επιλογή του μακαριστού Ιγνατίου του Γ’, του οποίου έμελε να αποτελέσει τον άμεσο και στενό συνεργάτη. Ήταν μόλις 27 χρόνων, με πολλές και καλές σπουδές στην Θεολογία και τη Νομική.
Έδειχνε από τότε, όπως θυμούνται οι παλιότεροι και μας το καταθέτουν σήμερα, άριστος χειριστής της ελληνικής γλώσσας, έχοντας παράλληλα και το θείο χάρισμα της άμεσης επικοινωνίας. Όποιος τον άκουγε σ’ ένα κήρυγμα, ένοιωθε επιτακτική την ανάγκη, να βρεθεί σε χώρο όπου θα έκανε το κήρυγμά του ο πατήρ Ιάκωβος, για να ακούσει και να προβληματιστεί…
Ήταν τα επόμενα χρόνια, απ’ τις αρχές της δεκαετίας το ’60, που η εκκλησία στην περιοχή και ειδικά η Ιερά Μητρόπολη Άρτας, γνωρίζουν τεράστια αποδοχή, η βάση της οποίας ήταν η άψογη συνεργασία του μακαριστού  Ιγνατίου του Γ’ και του στενού του συνεργάτη, μακαριστού πλέον Ιακώβου.
Τα κατηχητικά της Ιεράς Μητρόπολης Άρτας, γνωρίζουν τεράστια αναγνώριση. Σε άλλες περιοχές, για τους νέους της εποχής το κατηχητικό μπορεί και να έμοιαζε καταναγκαστική εργασία, σε αντίθεση με τους νέους και τις νέες της Άρτας, που το κατηχητικό ήταν η καλύτερη στιγμή της ημέρας, μιας κι εκεί θα είχαν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν με τον πατέρα Ιάκωβο.
Παράλληλα ήταν εν εξελίξει και ο θεσμός της εξομολόγησης των μαθητών και των μαθητριών στα σχολεία. Ο πατήρ Ιάκωβος πήγαινε κατά τακτά χρονικά διαστήματα στην Αγία Θεοδώρα, όπου εξομολογούσε τις μαθήτριες του Θηλέων. Γινόταν ένας πανικός απ’ τις μαθήτριες, για το ποια θα πάει πρώτη για την εξομολόγηση, που σήμαινε και εκτίμηση στο πρόσωπο του πατέρα Ιάκωβου, αλλά και ανάγκη για επικοινωνία με το Θεό, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά. Είχαν και τα κωδικοποιημένα τους, οι μαθήτριες της εποχής… Άλλωστε ο πατήρ Ιάκωβος εκτός  όλων των άλλων ήταν και ιδιαίτερα χαρισματικός νέος, με εμφάνιση που αναγνωριζόταν… Η εξομολόγηση, το κατηχητικό και η επικοινωνία, ήταν η βάση και η υποδομή της καθοριστικής σχέσης με τον πατέρα Ιάκωβο.
Ήταν απ’ τα πρώτα πρόσωπα που μας είπαν, ότι πρέπει να γνωρίσουμε στα πρώτα χρόνια της δημοσιογραφικά βήματα στην Άρτα. Έτσι κι έγινε. Η πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία και ακολούθως η συνάντηση στην Αγία Φανερωμένη, όπου βρισκόταν πάντα τις πρωινές ώρες ο πατήρ Ιάκωβος. Την πρώτη συζήτηση, ακολούθησε ο ενθουσιασμός. Ταυτισμένος με τις αναζητήσεις της εποχής, μία εκ των οποίων και το αν υπάρχει Θεός και θρησκεία, με δυσπιστία στην αρχή, αλλά με πίστη στην συνέχεια, είχαμε πολλά να πούμε με τον πατέρα Ιάκωβο.
Η εντύπωση, που μετέφερα με σχόλιο τότε στον «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ» της εποχής, προλογίζοντας μια συνέντευξη του μακαριστού. Έκανα λόγο για την επάρκεια του λόγου του αρχιμανδρίτη, ο οποίος με την καλή του διάθεση και την πνευματική του επάρκεια πείθει και τους πιο δύσπιστους. Απ’ τους φανατικούς αναγνώστες της εφημερίδας, εκείνη την εποχή, ο πατήρ Ιάκωβος, σε κάθε φύλλο που διάβαζε, είχε να μας κάνει χρήσιμες παρατηρήσεις και για τον τρόπο γραφής και για την θεματολογία, γνωρίζοντας όπως μας αποδείκνυε κάθε ημέρα και τα μυστικά της δημοσιογραφίας, μιας και είχε και το χάρισμα της άμεσης επικοινωνίας.
Ήταν τότε, που το αίτημα όλων των πιστών της ευρύτερης περιοχής, προέβαλλε επιτακτικό. Κάποτε, θα έπρεπε να κάνει τις δικές του παρεμβάσεις, ο μακαριστός Ιγνάτιος ο Γ’, να προωθηθεί στην ιεραρχία ο πατήρ Ιάκωβος. Κάποιοι παράγοντες της εποχής, που είχαν την δυνατότητα επικοινωνίας με τον μακαριστό Σεραφείμ, του έθεταν με έμφαση το αίτημα κι εκείνος είχε δεσμευτεί ότι ο Ιάκωβος θα γίνει δεσπότης. Ήταν ο καιρός να χηρέψει κάποια Μητρόπολη, για να εκλεγεί Μητροπολίτης ο πατήρ Ιάκωβος. Έγινε στις 18 Νοεμβρίου του 1985, που η Ιερά Σύνοδος με συντριπτική πλειοψηφία, εξέλεξε Μητροπολίτη Αργολίδος τον πατέρα Ιάκωβο, ο οποίος θα αποχαιρετούσε την Άρτα, αφήνοντας όμως πίσω ένα τεράστιο έργο και την ισχυρή προσωπικότητά του, που όλους μάγεψε.
Γράφουν οι εφημερίδες της εποχής στο Ναύπλιο, πως οι αρτινοί ιστοί, με χαρμολύπη έφτασαν στο Ναύπλιο για την ενθρόνιση του νέου δεσπότη. Χαρά, γιατί ο αγώνας του πατέρα Ιάκωβου δικαιωνόταν, με την εκλογή αυτή και λύπη, γιατί η Άρτα, έχανε τον πνευματικό της πατέρα.
Το έργο του στην Μητρόπολη Αργολίδος τεράστιο. Καταγράφεται περιληπτικά σε ρεπορτάζ της διπλανής σελίδας.