Δήλωση της βουλευτού Όλγας Γεροβασίλη

 

 

 

Η απουσία του Προέδρου από το μαρτυρικό Κομμένο συνιστά δυσάρεστη είδηση

 

 

 

«Η απουσία του από το μαρτυρικό Κομμένο, λίγα μόνο λεπτά από το Μοναστήρι, όπου ταυτόχρονα κορυφώνονταν οι εκδηλώσεις μνήμης για τους 317 σφαγιασθέντες από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του ’43, συνιστά δυσάρεστη είδηση», επισημαίνει σε ανακοίνωση που εξέδωσε η βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ Όλγα Γεροβασίλη, με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, στο Θεοτοκιό.

Ολόκληρο το κείμενο της ανακοίνωσης είναι το ακόλουθο:

«Η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Μοναστήρι της Μεγαλόχαρης, στο Θεοτοκιό της Άρτας, με αφορμή τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου, θα μπορούσε, κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες, ν’ αποτελέσει και ευχάριστη είδηση.
Όμως, η απουσία του από το μαρτυρικό Κομμένο, λίγα μόνο λεπτά από το Μοναστήρι, όπου ταυτόχρονα κορυφώνονταν οι εκδηλώσεις μνήμης για τους 317 σφαγιασθέντες από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του ’43, συνιστά δυσάρεστη είδηση.
Σε μια χώρα που βουλιάζει για 5η συνεχή χρονιά στην ύφεση, σε μια χώρα που βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα της «ανθρωπιστικής κρίσης», δίνοντας έτσι χώρο στους νοσταλγούς του Χίτλερ να αποκτήσουν κοινωνικά ερείσματα και πολιτική οντότητα, απαιτούνται και ισχυρά αναχώματα και ταχύτατα αντανακλαστικά για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
Τη χρονική στιγμή που θεσμικοί παράγοντες και κοινωνία πρέπει να προλαβαίνουν την εμφάνιση, να καταδικάζουν έμπρακτα τις παραβατικές συμπεριφορές και να εμποδίζουν με όλους τους τρόπους το αυγό του φιδιού να εκκολαφθεί, η παρουσία του στο Κομμένο θα ενίσχυε τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και συγχρόνως θα σηματοδοτούσε τη στήριξη του καθολικού αιτήματος του ελληνικού λαού για διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων.
Αίτημα ζωντανό και επίκαιρο απέναντι στο νεο-επεκτατισμό του Γερμανικού κράτους.
Έχουμε μπροστά μας ένα δύσκολο χειμώνα. Τον πιο δύσκολο εδώ και πολλές δεκαετίες. Η κρίση βαθαίνει, η πολιτική χαράσσεται απροκάλυπτα εκτός των συνόρων μας και τοποτηρητές επιτίθενται στην αξιοπρέπειά μας.
Η κοινωνία απαιτεί από τους θεσμικούς παράγοντες να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους, να επαναφέρουν την ουσία της πολιτικής στο προσκήνιο και να υπερασπίσουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα του λαού μας».