Επιμένει να προκαλεί ο προδότης!

 

 

 

 

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

 

 

 

«Η χάραξη πολιτικής εν ώρα κρίσης». Όπως το διαβάσατε… Ο προδότης που διετέλεσε για δυό χρόνια περίπου πρωθυπουργός της χώρας μας και την οδήγησε στην καταστροφή, μιλούσε χθες στην Ελβετία και το πιο tragic είναι ότι υπήρξαν άνθρωποι (σ.σ. έχασαν και οι Ελβετοί την σοβαρότητά τους) που άκουσαν την ομιλία του προδότη και δεν τον πήραν με τα γιαούρτια, όπως έπρεπε να κάνουν αν γνώριζαν καλά, τα δεινά της Ελλάδας, που είναι αποτέλεσμα των δικών του επιλογών, στο πλαίσιο του ξεπουλήματος, που ήθελε να οδηγήσει την πατρίδα του.

Την ίδια ώρα, που ο προδότης έκανε την ομιλία του στην Ελβετία (σιγά μην μπορούσε να κάνει ομιλία και στο τελευταίο χωρίο της πατρίδας μας) υπάρχουν πολίτες στην γειτονική Αχαΐα, που θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, για να έχει την δυνατότητα ο προδότης, να καταλάβει ένα έδρανο στη νέα σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων.

Αν υπήρχε φιλότιμο, θα έπρεπε χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση και χωρίς καμία διαδικασία συνωμοσίας, να αποφασίσουν ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ οι Αχαιοί, να μην ψηφίσει κανένας ΠΑΣΟΚ, για να επέλθει η πιο πρωτότυπη και ιδιότυπη τιμωρία στον προδότη της πατρίδας μας, τον πρώην πρωθυπουργό ΓΑΠ. Αν δεν ψηφίσει κανένας στην Αχαΐα ΠΑΣΟΚ, δεν θα είναι ο προδότης στη νέα Βουλή και είναι σίγουρο πως θα είναι ο πρώτος πολιτικός ηγέτης, ο οποίος θα υποστεί την πιο χαρακτηριστική τιμωρία.

Ουτοπικό, θα πει ο κάθε σοβαρά σκεπτόμενος και τέτοια είναι η άποψή μας, αλλά εδώ που φτάσαμε, στην πλήρη εξαθλίωση, ειδικά ο νομός της Αχαΐας, που η ανεργία και η φτώχεια είναι πρωτόγνωρη, γιατί να μην προχωρήσουν οι πολίτες σε μια πρωτόγνωρη και πρωτότυπη διαμαρτυρία, για να δείξουν στους πολιτικούς ότι υπάρχει και ο άλλος δρόμος της τιμωρίας και για όσους διατέλεσαν πρωθυπουργοί, υπάρχει και άλλος δρόμος, για να μην είναι βουλευτές απολαμβάνοντας περίεργα προνόμια, που καθιστούν την αδικία στοιχείο της Δημοκρατίας, όσοι πρόδωσαν το λαό και την πατρίδα.

Και καταγράφοντας αυτή την πρόταση και άποψη, που ίσως πρώτη φορά κατατίθεται δημόσια, θα πρέπει να δούμε και πιο δικαίωμα εφ’ όρου ζωής μπορεί να έχει όποιος διατέλεσε πρωθυπουργός, ειδικά αν με τις επιλογές του έχει καταστρέψει την χώρα, όπως ο συγκεκριμένος προδότης.

Η Δημοκρατία μας, αν ήθελε να είναι δίκαιη απέναντι στους πολίτες, το αντίθετο θα έπρεπε να είχε προβλέψει. Ο κάθε πρωθυπουργός, που ακολούθως δεν είναι αρχηγός κόμματος και επιμένει να πολιτεύεται, θα έπρεπε να απευθυνθεί στον πολίτη, σε όποια εκλογική περιφέρεια, την μικρότερη ή την μεγαλύτερη και να ζητήσει την ψήφο των πολιτών, για να κάνει και τον δικό του λογαριασμό και ακολούθως την αυτοκριτική, που θα έπρεπε να είναι και το βασικό συστατικό της Δημοκρατίας.

Επιμένουν οι πολίτες. Είναι πρόκληση! Ο προδότης της πατρίδας μας, για ένα, δύο ή τρία χρόνια, να αμείβεται παχυλά, χωρίς να προσφέρει τίποτα, και αντίθετα να ανταμείβεται ηθικά, για την προδοσία στην οποία οδήγησε την χώρα μας.

Και αφού αυτοί που αποφασίζουν, δεν εννοούν να πειράξουν τα δικά τους κεκτημένα, καλό είναι να τους τα περιορίσει ο λαός. Που όμως είναι ακόμη αγκυλωμένος στις περίεργες κομματικές ηγεσίες. Δυστυχώς!