Η διαχείριση της υστεροφημίας…

 

Το ζητούμενο στην πολιτική και η περίπτωση του πρώην βουλευτή Π. Στασινού

 

 

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

 

Πάντα το ζητούμενο, για τα πολιτικά πρόσωπα, με μικρή ή μεγάλη διαδρομή, ήταν η διαχείριση της πολιτικής υστεροφημίας, άσχετα αν πρέπει στην διαχείριση αυτή, να περιληφθούν σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές παρεμβάσεις και αποτελέσματα.

Είναι πολλοί οι παράγοντες του τόπου μας, που δεν διαχειρίστηκαν κατά τον καλύτερο τρόπο την πολιτική τους υστεροφημία, με αποτέλεσμα, οι ίδιοι να αναγκάσουν τους πολίτες να ξεχάσουν ακόμη και τις σημαντικότερες στιγμές της πολιτικής τους διαδρομής.

Δυστυχώς ενώπιον αυτού του κινδύνου, βρίσκεται αυτό το διάστημα, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Άρτας Παύλος Στασινός, με τον οποίο συνομιλήσαμε τηλεφωνικά πριν λίγες ώρες, όχι για να ανταλλάξουμε ευχές και άλλα τέτοια τυπικά, αλλά για να διερευνήσουμε ένα σημαντικό πολιτικό ζήτημα, που ανέκυψε αμέσως μετά την επίσημη ανακοίνωση της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών.

Δεν είμαστε οι μόνοι, που ακούσαμε την πληροφορία, η οποία μετ’ επιτάσεως διακινείται τις τελευταίες ημέρες κι αφορά την στήριξη του πρώην βουλευτή, σε υποψήφιο βουλευτή, μιας και όπως λέγεται στα διάφορα στέκια, «έχει δύναμη ο γιατρός, την οποία μπορεί να καθοδηγήσει».

Απορίας άξιον, πως ο παράγοντας, που δυό μήνες πριν παραιτήθηκε του βουλευτικού αξιώματος, για να μην συναινέσει σε δυσβάστακτα μέτρα, ψηφίζοντας το δεύτερο μνημόνιο, σήμερα είναι σε (πολιτική) θέση να δώσει γραμμή, υπέρ της εκλογής αυτών που δεν είχαν τον δικό του θάρρος και στήριξαν την επιλογή που ο ίδιος θεώρησε λάθος και παραιτήθηκε του βουλευτικού αξιώματος;

Το ερώτημα αυτό, επιθυμούσαμε να θέσουμε στον ίδιο και για το λόγο αυτό η τηλεφωνική επικοινωνία, στην οποία αναφερόμαστε.  Τι ήταν να λάβουμε αυτή την πρωτοβουλία… «Άστραψε και βρόντησε» ο κύριος Παύλος, πασχαλιάτικα! Επί της ουσίας δεν μας απάντησε τίποτα… Δεν μπόρεσε να μας εξηγήσει, πως ακριβώς σκέφτεται να διαχειριστεί την κατάσταση που δημιουργήθηκε και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται το όνομά του, σε μια εσωκομματική αντιπαράθεση, η οποία όσο περνούν οι ημέρες θα γίνεται και πιο σκληρή! Θυμήθηκε, αν ο υπογράφων ήταν με άλλον βουλευτή και δεν ήταν με αυτόν, για να αποδείξει ότι δεν διαβάζει ή δεν τον πληροφορούν, τι γράφουν οι εφημερίδες.

-Δεν θέλω να γράψεις τίποτα, είπε με αυστηρό ύφος, χωρίς να υπολογίζει ότι ο πολιτικός διάλογος, είναι μια διαδικασία που δεν δέχεται τους περιορισμούς του «θέλω» ή «δεν θέλω». Και η συνέχεια εξόχως ενδιαφέρουσα:

-Συναντήθηκα με δυό υποψηφίους, αλλά εγώ είμαι με το ΠΑΣΟΚ, κατέληξε, αφού απέδειξε ότι δεν διαβάζει εφημερίδες και ενημερωτικά sites συνεχίζοντας την καταγγελία του για την απαράδεκτη άσκηση της δημοσιογραφίας απ’ τον υπογράφοντα.

Παρακάμπτουμε τα κοσμητικά επίθετα, με τα οποία διάνθισε την συνομιλία μας, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και θα μείνουμε στο καθαρά πολιτικό μέρος της όλης υπόθεσης, αναμένοντας την όποια απάντηση ή συμβάλλοντας στον προβληματισμό των πολιτών.

-Δεν θεωρεί ο γιατρός του Νοσοκομείου κύριος Παύλος, ότι με την όποια (μικρή ή μεγάλη) στήριξη προσφέρει σε υποψήφιο που στήριξε ή στηρίζει τα αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία τον οδήγησαν σε παραίτηση, ακυρώνει την ίδια του την επιλογή να παραιτηθεί;

Αυτός αποφασίζει… Αλλά αν προκύψει η όποια στήριξη, θα σημαίνει ακύρωση της δικής του επιλογής την οποία όλοι οι πολίτες χαιρέτισαν με ικανοποίηση. Αν επιλέξει την κριτική στάση με πολιτικά χαρακτηριστικά, κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, θα έχει κάνει ένα βήμα, για την ουσιαστική και χρήσιμη διαχείριση της πολιτικής του υστεροφημίας.

Αλλά, είπαμε… Αυτός αποφασίζει… Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να κρίνουμε πολιτικές συμπεριφορές και όχι πρόσωπα. Όπως εν προκειμένω, μια πολιτική επιλογή κρίνουμε και όχι το πρόσωπο. Αυτά και για την αποφυγή παρεξηγήσεων.