Συνέντευξη • ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ

 

 

 

Ανατροπή του πολιτικού σκηνικού…

 

Πρέπει να σταματήσει η κοινωνική και οικονομική καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της

 

 

 

 

«Το κεντρικό ερώτημα των εκλογών αυτών είναι: μπορεί να ανατραπεί αυτή η πολιτική που εμφανίζεται δήθεν ως μονόδρομος; Γιατί τελικά τίποτα λιγότερο από την ανατροπή των πολιτικών αυτών δεν μπορεί να σταματήσει την κοινωνική και οικονομική καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της», επισημαίνει στην συνέντευξη που παραχώρησε στην «Γ» ο δικηγόρος Βασίλης Τσίρκας, που είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Άρτας.
Με έντονη την παρουσία του στα πολιτικά μας πράγματα, ο νεαρός δικηγόρος, ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του 20098, με τον ΣΥΡΙΖΑ και είχε λάβει τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης, γεγονός που τον καθιστά περισσότερο αισιόδοξο, εν όψει της εκλογικής αναμέτρησης της 6ης Μαϊου 2012. Και κατέρεχατι σ’ αυτή την αναμέτρηση με απόθεμα επιχειρημάτων, που κατά την γνώμη πολλών συμπολιτών μας, ικανών να πείσουν τους συμπολίτες μας, για να τον στηρίξουν.
Επίκαιρος και για τα άμεσα προβλήματα ο Βασίλης Τσίρκας, επισημαίνει για το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα της εποχής: «Χρειάζεται μια ριζοσπαστική πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος της υπερχρέωσης τόσο των φυσικών προσώπων όσο και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων αλλά και των αγροτών».
Ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης ακολουθεί:

 

– Η ώρα της κάλπης πλησιάζει. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το κεντρικό διακύβευμα αυτών των εκλογών;
-Τα κόμματα του Μνημονίου νοιάζονται ακόμη και τούτες τις ώρες μόνο για τη σωτηρία τους, την ενδυνάμωσή τους και τη διατήρηση της εκλογικής τους πελατείας. Δεν μπόρεσαν ή μάλλον δε θέλησαν να δουν τον πραγματικό εχθρό. Για την κυβέρνηση και την τρόικα εχθροί είναι οι μισθωτοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία. Όσοι, δηλαδή, πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και καλούνται να πληρώσουν ξανά και ξανά. Η κυβέρνηση, αντί να λάβει μέτρα κατά των φοροκλεπτών και φοροφυγάδων, των καρτέλ  και των μονοπωλίων της αγοράς, βάλλει κατά της μισθωτής εργασίας, των εμπόρων και των μαχόμενων ελεύθερων επαγγελματιών.
Το κεντρικό ερώτημα των εκλογών αυτών είναι: μπορεί να ανατραπεί αυτή η πολιτική που εμφανίζεται δήθεν ως μονόδρομος; Γιατί τελικά τίποτα λιγότερο από την ανατροπή των πολιτικών αυτών δεν μπορεί να σταματήσει την κοινωνική και οικονομική καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της.
Ήδη ο κόσμος που απεγκλωβίζεται από τα δύο κόμματα εξουσίας στρέφεται προς την αριστερά. Είναι άνθρωποι που διαχωρίζουν τη θέση τους από τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και τη μνημονιακή στροφή της ΝΔ, αντιδρώντας με συνέπεια και αξιοπρέπεια στην πολιτική των Μνημονίων. Η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει ένα νέο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με ισχυρή λαϊκή υποστήριξη και νομιμοποίηση, μ’  ένα θεμελιωμένο και ελπιδοφόρο σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας.


– Η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για κοινή κάθοδο στις εκλογές των αριστερών δυνάμεων δεν ευοδώθηκε. Πώς μπορεί να προκύψει ο νέος συνασπισμός εξουσίας που προτείνετε και σε ποια προγραμματική βάση;
-Μπορεί σήμερα να υπάρξει ένα άμεσο πρόγραμμα και ιδέες ικανές να μετατρέψουν την οργή και την αγανάκτηση σε απόφαση για κριτική πολιτική συμμετοχή και καθημερινό αγώνα ελπίδας και διαρκούς εμβάθυνσης της Κοινωνικής και Πολιτικής Δημοκρατίας. Αυτό το μήνυμα πρέπει να στείλουν και οι πολίτες με την ψήφο τους. Η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα προς το ΚΚΕ, τη ΔΗΜΑΡ και τους Οικολόγους για κοινή κάθοδο στις μονοεδρικές περιφέρειες αποτελεί την πιο ελπιδοφόρα προοπτική για τον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας. Έστω και την ύστατη στιγμή, οι δυνάμεις της Αριστεράς οφείλουν να θέσουν πάνω από οποιεσδήποτε μικροκομματικές και άλλες σκοπιμότητες το συμφέρον του λαού και της χώρας.
Σε κάθε περίπτωση η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Και με αυτή την έννοια ο νέος συνασπισμός εξουσίας αποτελεί αδήριτη αναγκαιότητα και η στάση του καθενός απέναντι στην προοπτική αυτή θα κριθεί τελικά από τον ελληνικό λαό. Το κάλεσμα όμως της συγκυρίας είναι επιτακτικό. Όταν η Δημοκρατία αφυδατώνεται και ο λαός έχει εξοντωθεί κοινωνικά και οικονομικά, η Αριστερά οφείλει να αφήσει στην άκρη τις διαφορές της και να κερδίσει ό, τι μπορεί προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας, χωρίς, ωστόσο, να εγκαταλείπει και το όραμά της για μια νέα κοινωνία.


– Και οι πολίτες σήμερα είναι υπερχρεωμένοι. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει με το πρόβλημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών;
-Την ώρα που η κοινωνία συμπιέζεται αφόρητα, οι τράπεζες προικοδοτούνται με πακτωλό δισεκατομμυρίων τα οποία θα πληρώσει ο ελληνικό λαός, ενώ  οι διοικήσεις των τραπεζών συνεχίζουν να απολαμβάνουν τα προνόμιά τους.   Χρειάζεται μια ριζοσπαστική πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος της υπερχρέωσης τόσο των φυσικών προσώπων όσο και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων αλλά και των αγροτών.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από την ολική διαγραφή των χρεών προς τις τράπεζες εκείνων των δανειοληπτών που το ατομικό ή οικογενειακό τους  εισόδημα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτό θα πρέπει να συνδυαστεί με τη μείωση των συνολικών δανειακών υποχρεώσεων ενός δανειολήπτη ή μιας οικογένειας προς τις τράπεζες, ώστε η μηνιαία καταβολή δόσεων σε όλες τις τράπεζες να μην υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών.  
Ταυτόχρονα θα πρέπει ρητά να προβλέπεται η αναπροσαρμογή των δανειακών υποχρεώσεων κάθε οφειλέτη ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος λόγω απόλυσης ή λόγω άσκησης δημοσιονομικών περιοριστικών πολιτικών, κατάργησης επιδομάτων ανεργίας, μονομερούς νομοθετικής ή εργοδοτικής πρωτοβουλίας. Να κουρευτεί το χρέος σε ποσοστό ίσο με τη μείωση του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματος κάθε οφειλέτη από το έτος έγκρισης του δανείου μέχρι σήμερα και να μειωθούν δραστικά τα επιτόκια στα καταναλωτικά/προσωπικά δάνεια, στις πιστωτικές κάρτες και στα όρια υπεραναλήψεως.

 

– Ποιες είναι οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία και πόσο εφικτό είναι να πραγματοποιηθούν;
-Οι προτάσεις μας είναι συγκεκριμένες. Να απαλλαγούμε από τη δανειακή σύμβαση και τα μνημόνια. Να αναστείλουμε τις πληρωμές προς τους δανειστές μέχρι να βρεθεί μια κοινή και δίκαιη ευρωπαϊκή λύση, μέχρι να ανασυγκροτηθεί η οικονομία. Να προχωρήσουμε σε επιλεκτική διαγραφή εκείνου του χρέους που δημιουργήθηκε με τοκογλυφικούς και αδιαφανείς όρους. 
Προτείνουμε ένα μορατόριουμ των πληρωμών, ακολουθώντας το μοντέλο της μεταπολεμικής Γερμανίας. Προτείνουμε μια άτοκη χρηματοδότηση με συγκεκριμένες ρήτρες ανάπτυξης για να αποπληρώσουμε μέρος του χρέους, εκείνο που δεν είναι παράνομο. Μια τέτοια πολιτική θα πρέπει να συνοδεύεται από την κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, πρώτον με απευθείας χαμηλότοκο δανεισμό των κρατών από την ΕΚΤ και όχι από τις χρεοκοπημένες τράπεζες και δεύτερον με ταυτόχρονη φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου και κεφαλαίου. Ένα πρόγραμμα αναδιανομής πλούτου σε συνδυασμό με τη μείωση των άδικων έμμεσων φόρων και την κατάργηση κάθε χαρατσιού. Χρειάζεται μια νέα προοδευτική φορολογική πολιτική που θα ανακουφίσει τα χαμηλά εισοδήματα.
Η πρότασή μας είναι συγκεκριμένη αλλά και ρεαλιστική. Η πολιτική που εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα είναι αυτή που μας σπρώχνει με μαθηματική ακρίβεια στην έξοδο από την Ευρώπη.


– Πώς είναι δυνατόν να διαπραγματευτούμε μια συμφωνία που έχει υπογραφεί από την κυβέρνηση της χώρας;
-Οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μέχρι σήμερα δεν έχουν τη λαϊκή νομιμοποίηση και υποστήριξη. Κατά τη γνώμη μου, ακόμη και η διαδικασία που ακολουθήθηκε στη Βουλή είναι αντισυνταγματική. Καμία συμφωνία δεν είναι μη ανατρέψιμη. Πόσο μάλλον μια συμφωνία που υπογράφηκε χωρίς ελευθερία επιλογής, με το πιστόλι στον κρόταφο. Μια συμφωνία που προδιαγράφει ακόμη και τις «πολιτικές υποχρεώσεις» κάθε κυβέρνησης και ανάγεται σε συμβολαιογραφική πράξη επικύρωσης μιας διαρκούς πολιτικής λιτότητας. Μια συμφωνία που μόνο προσχηματικά συνδέθηκε με την εξυπηρέτηση των δανείων.
Σίγουρα όμως η ανατροπή των συμφωνιών δε θα είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτείται δηλαδή αναδιαπραγμάτευση, η οποία προϋποθέτει νέους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Προϋποθέτει ένα νέο συνασπισμό εξουσίας με νέες διεθνείς συμμαχίες και γεωπολιτικές αναφορές, που θα διεκδικήσει την ουσιαστική επανένταξη της χώρας στην Ευρώπη και το διεθνή καταμερισμό εργασίας. Όχι με όρους υποτέλειας. Αλλά με όρους αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης.


-Πώς θα απευθυνθείτε στους νέους ανθρώπους οι οποίοι βάλλονται καθημερινά από τις συνέπειες των μνημονίων;
-Πολλές γενιές και εκατομμύρια εργαζόμενοι που ουδεμία ευθύνη φέρουν για τις κερδοσκοπικές και παρασιτικές επιλογές του κεφαλαίου, καλούνται σήμερα να πληρώσουν τις συνέπειες. Οι δυνάμεις του Μνημονίου επέβαλαν καταστροφικά μέτρα για την κοινωνία, καταδικάζοντας τους νέους να αμείβονται σήμερα με ψίχουλα. Δεν πρόκειται για λαϊκισμό. Πρόκειται για την πιο σκληρή πραγματικότητα που καθηλώνει τους νέους και τη δημιουργικότητά τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν άλλοι, όσοι εδώ και δεκαετίες συνυπέγραφαν την καταστροφή της χώρας, παχυλούς μισθούς και παντός είδους διευκολύνσεις και προνόμια.
Το ζητούμενο για την Αριστερά είναι να αποδειχτεί πολιτικά και κοινωνικά χρήσιμη. Δε ζητάμε εξουσιοδότηση εν λευκώ. Χρειάζεται ένας καθημερινός αγώνας ελπίδας, ώστε να δώσουμε ξανά νόημα και περιεχόμενο στην, «κουρεμένη» από τα Μνημόνια, Δημοκρατία μας.
Οι νέοι που ξεκινούν σήμερα από την αρχή τη ζωή τους και ήδη αναζητούν να εκφραστούν πολιτικά, θα διαμορφώσουν τους όρους για την ανατροπή του σκηνικού της διαφθοράς, της διαπλοκής και της σπατάλης και την έξοδο από την κρίση, γυρνώντας την πλάτη σε όσους δέσμευσαν τη χώρα στην καταστροφή.
Οι νέοι απαιτούν μια νέα σχέση εκπροσώπησης, πιο άμεση, πιο ειλικρινή, πιο αποτελεσματική. Μια πραγματική σχέση εμπιστοσύνης, η οποία, άλλωστε, δοκιμάζεται καθημερινά πολλά χρόνια και θα συνεχίσει να δοκιμάζεται. Η αντιπροσωπευτική σχέση μεταξύ πολίτη και βουλευτή έχει καταντήσει σήμερα κενό γράμμα. Καταθέτω πάνω από μια δεκαετία τη μικρή μου συνεισφορά στα τεκταινόμενα της πόλης και της χώρας. Τους καλώ να πορευτούμε όλοι μαζί σε αυτό το ελπιδοφόρο εγχείρημα.


–  Ποιες ειδικότερες προτάσεις θα κάνετε για την περιοχή της Άρτας;
-Η ευρύτερη περιοχή υστερεί σημαντικά  σε σύγκριση με τον κεντρικό κορμό της χώρας και παρουσιάζει έντονες ανισορροπίες στο εσωτερικό. Η ανεργία, η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου και η αστικοποίηση χωρίς σχέδια, υποδομές και υπηρεσίες, σε συνδυασμό με την έλλειψη και την απαξίωση υποδομών υγείας και εκπαίδευσης, αλλά και την απουσία δημόσιων μέσων συγκοινωνίας και μεταφοράς, όπως η χαρακτηριστική περίπτωση της σιδηροδρομικής σύνδεσης της περιοχής μας, αποτελούν  μερικά μόνο από τα άλυτα προβλήματα της Άρτας.
Την ίδια ώρα ο τουρισμός υπονομεύεται εξαιτίας των αντιπεριβαλλοντικών μέτρων.  Ο κόσμος της αγροτιάς και της κτηνοτροφίας είναι εγκαταλειμμένος.
Είναι ώρα οι αγρότες της περιοχής να πάρουν την υπόθεση της αγροτικής παραγωγής στα χέρια τους. Να μην πιστέψουν τις εύκολες υποσχέσεις. Σήμερα ιδιαίτερα που η γη παρακμάζει και μαραζώνει σε πρωτόγνωρο βαθμό. Μόνο τα δένδρα και ο μόχθος ανήκουν στους αγρότες. Η παραγωγή ανήκει στους μεσάζοντες, που εκμεταλλευόμενοι τις συγκυρίες, κατεβάζουν τις τιμές σε εξευτελιστικό σημείο. Να τελειώσουμε με τις πολιτικές μίσους της γεωργίας και της κτηνοτροφίας που έφεραν την ερήμωση της υπαίθρου.
Να ενθαρρύνουμε νέες μορφές συλλογικής και ποιοτικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Να τελειώνουμε με την κερδοσκοπική και συνάμα μυωπική εκμετάλλευση του υδάτινου πλούτου, είτε των ποταμών με τα φράγματα, είτε των πηγών με τις εμφιαλώσεις. Χρειάζονται ριζοσπαστικές πολιτικές ανάπτυξης για να βρουν δουλειά οι νέοι στον τόπο τους.